Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Phideaux – Ghost Story

Phideaux - Ghost Story

Apart gezelschap dat Phideaux!

Het rondreizende circus van de firma Phideaux is in mijn cd-speler terecht gekomen. Deze keer met het uit 2004 stammende “Ghost Story”. De band rond Phideaux Xavier en Rich Hutchins heeft met “Ghost Story” een steviger album uitgebracht dan dat wij van hen gewend waren. Al moet je nu niet gelijk denken dat je een soort van Sepultura-achtige composities voorgeschoteld krijgt. Evenals bij alle andere platen van Phideaux kun je weer de nodige verwijzingen naar psychedelische muziek verwachten. Niet enkel Pink Floyd en Van Der Graaf Generator, maar ook een wat meer eigentijdse band zoals Porcupine Tree en dan ten tijde van het album “Signify”, krijg je te horen. Aangezien het op “Ghost Story” vooral om het liedje gaat, hoor je toch ook veel jaren zeventig invloeden van niemand minder dan David Bowie.

Het Amerikaanse muziekcollectief schiet gelijk stevig uit de startblokken met het uitstekende Everynight. Na een relatief vrolijke intro verandert het nummer 100% zodra Xavier de zang inzet. Een duister geheel wordt over je heen gegoten. Zware en bombastische gitaarpartijen ondersteunen de klaagzang. Terwijl de herfst je overmeestert, schurkt het geluid van Everynight op een gegeven moment zelfs tegen dat van opperdroefheidsband ten top Katatonia aan. Van een andere orde is Kiteman, met een folky ondertoon klinkt dit nummer als een kruisbestuiving tussen David Bowie en Al Stewart. Het nummer is dan weliswaar het toegankelijkst maar zeker geen niemendalletje. Het ondersteunende gitaarspel van Phideaux Xavier doet heel erg aan dat van Mike Oldfield denken. Terwijl Xavier aan het einde van dit nummer laat horen ook prima de hoge noten te kunnen halen, komt het besef dat Phideaux dus ook de singer-songwriterstijl heel goed weet te beheersen.

Het zevende nummer Ghostforest is een ode (of een ongerustheid) aan de bosbranden die over de hele wereld met enige regelmaat uitbreken. Dit energieke nummer valt vooral op door de heldere drumslagen van Hutchins. Xavier zingt dat de “forests are choking” en de schitterende gitaarpartijen van Mark Sherkus doen de rest. Misschien een hoog Groen Links gehalte maar muzikaal gezien een fantastische brandende ervaring. De plaat sluit af met het gepassioneerde Come Out Tonight. Xavier heeft met “when we’re lying in our grave, we’re all the same” nog een paar opbeurende woorden voor ons in petto. Als je één term moest kiezen om dit nummer te typeren dan komt ”˜ingetogenheid’ toch wel erg dicht in de buurt. Prachtig orgelpartijen, subliem baswerk en het rotsvaste slaggitaartje doen een zeer grote mate van vakmanschap ten toon spreiden. Dit bijna zes minuten durende nummer doet mij ook veelal denken aan de Nits en dan vooral het orgelspel van Robert-Jan Stips en de zang van Henk Hofstede. Om overtuigingskracht bij te zetten wordt aan het einde van deze track het tempo nog enigszins opgevoerd, al heb ik dat niet meer nodig want ik ben inmiddels over de streep getrokken.

De albums van Phideaux zijn bijna niet in de winkels te vinden, maar via hun site kom je een aantal links tegen waar je de cd’s kunt bestellen via on-line shops. Mijn advies is, gewoon doen!

Sander Kok

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies