Like ons ook op Facebook of meld je aan voor onze mailinglist

Retrospective – Spectrum Of The Green Morning

Retrospective - Spectrum Of The Green Morning

Vrijwel synchroon met het openen van de Europese grenzen voor Poolse arbeiders is er een niet aflatende stroom aan progressieve rockgroepen uit dit voormalig Oostblokland op gang gekomen. Waar de doorgaans goedwillende (gast)arbeiders helaas vaker de nieuwsbulletins halen vanwege overlast, komen hun muzikale landgenoten gelukkig positiever in de media, zoals op deze website.We waren al bekend met een flink aantal progressieve rockgroepen uit Polen. Naar gelang deze groepen meer succes weten te behalen en positieve kritieken ontvangen, lijkt het alsof een nieuwe generatie inspiratie heeft gevonden zich ook op ons geliefde genre te storten. Zo’n nieuwe groep is Retrospective. Dit piepjonge zestal studenten (vijf man, één vrouw) uit Leszno steekt met hun volledig zelfgeproduceerde en gefinancierde debuutalbum “Spectrum Of The Green Morning” niet onder stoelen of banken geïnspireerd te zijn door hun landgenoten van Riverside. En ik moet zeggen dat ik zéér onder de indruk ben, want wanneer inspiratie leidt tot zoiets moois als hier, is dat niet alleen geoorloofd, maar meer nog gewenst.

Het geheel doet sterk denken aan hun beroemde landgenoten, maar dan in een meer gepolijste vorm. De woede en agressie die hun voorbeeld nog wel eens in de nummers verwerkt, horen we bij Retrospective minder. De donkere en hypnotiserende zang van Jakub Roszak is zeer goed, zeker wanneer je zijn jonge leeftijd in ogenschouw neemt, hetgeen overigens voor alle bandleden geldt. Retrospective speelt met twee gitaristen, waarbij de solo’s voor rekening komen van mede-groep-oprichter Maciej Klimek, een groot talent. De moderne toetsen van Beata Lagoda spelen op “Spectrum Of The Green Morning” blijkbaar geen dominante rol, maar zijn erg geraffineerd juist dáár aanwezig waar ze moeten zijn.

Het geluid van een hartslag gaat over in de eerste tonen van Enemy World Vision, waarin een prettig Riverside-gevoel bezit van mij neemt. Een lekker lang uitgesponnen en gevarieerde intro (waar hun voorbeeld trouwens ook niet vies van is), gaat over in de prachtige duistere en krachtige zang van Jakub Roszak. Het kippenvel tekent zich nu al op mijn lichaam af.
Het in verhouding tot zijn voorganger licht tegenvallende en soms wat eentonige Some Kind Of Hope, wordt gevolgd door het sterke en gedreven Pink Elephant Missed. Dit is het enige nummer waar de zang wat meer agressiviteit heeft (niet vreemd als je roze olifant zoek is). Fraaie solo’s en erupties inclusief stereo-effect op gitaar worden afgewisseld met digitale toetsen. 

Het meer dan acht minuten durende instrumentale Waking Up In The Zoo bewijst het hoge speltechnische niveau van de groep. Heftige gitaarriffs en een repeterend en soms vervormd gitaargeluid worden ondersteund door fraai toetsenwerk. Zware gitaarriffs doen de staat van hypnose waarin ik bijna terechtkom wreed onderbreken.

Diep en diep treurig in al zijn schoonheid is Regret And Frightened Child. Een bloedmooie intro gaat over in de zang van Jakub Roszak. ”˜I felt the worst, who’ll understand me now? I wish get back, self-satisfied’ weerspiegeld de diep droevige sfeer van dit nummer. Even later vervolgt hij met ”˜I preferred to run away, went beyond the pale, moderation what it is? Something that I failed, really I am frightened child, where is mother hand? Oh dear God I’ve lost myself’. Het nummer grijpt me bij de kladden en laat mij moeilijk meer los. En dan zijn we nog niet eens bij het einde met een bijtende en door merg en been snijdende gitaarsolo waar Rush patent op heeft.

Met de mooie pianoballade Have In Mind wordt dit album in stijl afgesloten en kunnen we bijkomen van alle droefenis.

Niet alleen de productie van de plaat, maar ook de website van de groep en het artwork zijn erg goed voor elkaar. Hier is tijd en zorg aan besteed, waarmee gelijk duidelijk wordt dat de groep serieus met hun hobby bezig is. Ondanks dat het album nog geen 35 minuten speelduur heeft, verloochent kwaliteit zich niet. Zij die “Rapid Eye Movement” van Riverside misschien wat vonden tegenvallen of aan de vrolijke kant, adviseer ik: ga deze schijf beluisteren! Alle anderen adviseer ik trouwens exact hetzelfde. Het zal mij niet verbazen wanneer Retrospective de komende jaren een grote doorbraak gaat beleven. Ik ga deze groep absoluut in de gaten houden!

Lees ook het mini-interview met de groep.

Hans Ravensbergen

Progwereld | Recensies