Like ons ook op Facebook!

Roine Stolt’s The Flower King – Manifesto Of An Alchemist

Roine Stolt’s The Flower King - Manifesto Of An Alchemist

Roine Stolt, bekend als de gitarist, zanger, schrijver en soms bandleider van de groepen The Flower Kings (TFK), Transatlantic, Agents of Mercy, Kaipa DC, evenals van zijn werk met prog icoon Jon Anderson en de nieuwe supergroep The Sea Within, heeft zojuist een nieuw album uitgebracht. Onder de naam Roine Stolt’s The Flower King, biedt “Manifesto Of An Alchemist” tien nummers en bijna zeventig minuten speeltijd in de stijl waar Stolt het meest om bekend staat: progressieve rock, rijkelijk georkestreerd met alle handelsmerk-elementen van vier decennia prog.

“In tegenstelling tot veel latere albums, waar de opnames maanden in beslag namen”, zegt Stolt, “is dit nieuwe album een vrij snelle en effectieve aangelegenheid geweest, we begonnen begin juli in Nederland met opnemen en de mix was half augustus klaar! De nummers zijn op een nogal onorthodoxe manier geschreven, sommige melodieën en riffs zijn ideeën die al jaren rondzingen, sommigen dateren zelfs van vóór het eerste TFK-album. Ze pasten tot dusverre simpelweg op geen enkel albums van bands waarin ik de afgelopen vijftien jaar heb gespeeld.”

Evenals op dat eerste TFK-album is Stolt ook hier weer de voornaamste zanger. Veel van het gitaarwerk betreft spontane demo’s wat ook geldt voor veel van het synthesizerwerk. Een bewuste keuze blijkt: “Ik wilde de oorspronkelijke ideeën niet teveel bewerken omdat er veel kracht zit in de eerste versie, ik wilde het bewust zo houden.”

Het eerste TFK album in vijf lange jaren, “Desolation Rose”, dateert al weer uit 2013. Geen Thomas Bodin meer, hij moest het nieuws vernemen uit een algemene mail, wel Jonas Reingold en Hasse Fröberg, naast beroemde en gerespecteerde musici als Marco Minnemann (Steven Wilson, The Aristocrats, The Mute Gods) drums, broer Michael Stolt, basgitaar en zang, Rob Townsend (Steve Hackett) saxofoon en fluit, Max Lorentz Hammond B3 en zang en Zach Kamins Moog en toetsen. Naast Froberg zingt ook Nad Sylvan (Steve Hackett, Agents of Mercy) een deuntje mee.

Het album trapt af met Rainsong, een korte introductie tot Lost America, met zijn bijna tien minuten een van de langere nummers op het nieuwe album. Een grommend Hammond orgel en een heerlijke herkenbaar deuntje brengen je onmiddellijk terug naar betere TFK tijden. Solozang van Stolt en die geweldige gitaarsound plus Reingold’s brommende melodische spel. ‘You, you’re the heart of America’. Sterke opener met goede vocalen en behoorlijke tempo- en stijlwisselingen, zoals we het van de Zweden plus aanhang gewend zijn. Ze Pawns start geheel anders, bijna gefluisterde vocalen van Stolt en muziek die herinnert aan “Desolation Rose”. Intrigerend nummer met donkere teksten: ‘all the pawns will burn before our eyes’ en geluidsfragmenten uit John F. Kennedy’s Secret Societies Speech uit 1961. Onmiskenbaar TFK.

Het langste nummer op “Manifesto Of An Alchemist” is High Road klokkend op ruim twaalf minuten. Weer zo’n heerlijk riedeltje uit Stolt’s gitaar. ‘High Road will save us’ zingt Stolt ondersteund door Hasse Froberg, Reingold’s Rickenbacker zoemt, oude TFK tijden herleven. Zeker als Stolt nog eens aanzet voor één van die solo’s waar hij patent op lijkt te hebben. Prima prog song met Yes-achtig einde. Minneman’s machtige drums, flarden gitaar en piano, dat is de intro van Rio Grande, een prog/jazz getint instrumentaal nummer. Een herkenbaar thema, unisono gespeeld met gitaar en toetsen, en mooi atmosferisch tussenstuk dankzij de lyrische gitaar, melodieuze basgitaar en spaarzame Moog geluiden.

Next To A Hurricane is aardig maar niet heel bijzonder, behalve de vocalen dan die herinneringen oproepen aan het oudere werk van TFK. Heel anders is The Alchemist, wederom een (bijna) volledig instrumentaal nummer dat door de saxofoonbijdrage van Rob Townsend doet denken aan de eerste albums van de band toen Ulf Wallander regelmatig met zijn sopraansaxofoon als gast optrad en met zijn funky/jazzy geluid de muziek een ander gezicht gaf. Avontuurlijk, al direct vanaf de start en meer jazz dan prog.

Baby Angels is een soort van kinderslaapliedje, niets om over naar huis te schrijven. De dwarsfluit van Rob Townsend bepaalt de intro van Six Thirty Wake-Up, het derde instrumentale nummer op het album, waarna Stolt een van zijn karakteristieke solo’s inzet met lange melodische lijnen. Afsluiter The Spell Of Money tapt uit een ander vaatje, heftiger, donkerder, in deze scherpe aanklacht van Stolt op de perverse rol van geld in onze samenleving. ‘Dirty stinking money you can’t stand it’, de vocale uithalen van Fröberg passen uitstekend bij dit tien minuten durende nummer, wat qua stijl aansluit bij de laatste drie albums van TFK.

Herkenbaar, solide, de kenmerkende Stolt-stijl is alom vertegenwoordigd, niet zo gek ook als je al ruim veertig jaar meeloopt. Meerdere luisterbeurten waren noodzakelijk om de zeventig minuten aan complexe muziek volledig te doorgronden. Maar wat me bij de laatste serieuze albums van Stolt, het Anderson project en The Sea Within, overkwam, dat het allemaal weinig tot niet beklijft, heb ik nu niet. Vooral de instrumentale nummers bevallen prima. Nogmaals, het lijkt allemaal veel op elkaar, maar bij dit album heb ik meer het gevoel dat ik het nog regelmatig ga draaien. Niet wereldschokkend maar goed genoeg om een eervolle plek in te nemen binnen het aanbod dit jaar.

De cirkel is rond; daar waar het avontuur in 1994 begon met “The Flower King” is er dan nu eindelijk een waardige opvolger, al is het dan bijna vijfentwintig jaar na dato en vele personeelswisselingen later. Op dit nieuwe album, de naam geeft het al aan, is hij de onbetwiste, soevereine alleenheerser: er is maar één echte Flower King. Het heeft zo moeten zijn.

Roine Stolt gaat dit album en de klassiekers uit de catalogus van The Flower Kings ook live op het podium spelen. Het begint halverwege november met een korte tournee die hen door Zuid-Amerika voert en vervolgt met een serie dubbeloptredens met Spock’s Beard die hen naar Europa brengt, waaronder shows in De Boerderij in Zoetermeer op 7 december 2018 en Hedon in Zwolle op 8 december 2018.

Alex Driessen
Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies