Maak 2x kans op twee vrijkaarten voor het optreden van Cirrha Niva op 1 september in Willem Twee te 's Hertogenbosch.
Klik hier voor deelname.

Roine Stolt – The Flower King

Roine Stolt - The Flower King

Ik was enigszins verrast toen ik bij mijn research voor de recensie van het meest recente album van Roine Stolt’s The Flower King “Manifesto Of An Alchemist“ geen recensie van het cruciale en pivotale vierde soloalbum van de Zweedse multi-instrumentalist in de archieven van onze veelgeroemde website tegen kwam. Het album kwam uit in 1994 en markeerde de overgang van zijn werk met Kaipa en als soloartiest naar de inmiddels ruim vierentwintig jaar durende regeerperiode (zij het met lange pauzes) van The Flower Kings (TFK). Een kantelpunt in de loopbaan van Stolt dus en van grote invloed op zijn latere werk. Een goede reden om het 25 jaar oude werkstuk eens onder de loep te nemen.

Veel mensen beschouwen Stolt’s “The Flower King” als het eerste Flower Kings-album. Dit komt waarschijnlijk omdat dit album de essentie van het Flower Kings-geluid vastlegt. De kernleden van The Flower Kings participeren op dit album, waaronder Jaime Salazer en Hasse Bruniusson op drums en percussie, Ulf Wallander op sax en Hasse Fröberg op zang. Meer belangrijk nog, The Flower Kings zouden hun naam ontlenen aan de titel van dit album. Waarbij we niet mogen vergeten dat Stolt de enige componist is van dit werk en ook nog eens verantwoordelijk is voor alle gitaar-, bas- en toetsenpartijen, naast de solozang. In zekere zin voelt het gedeeltelijk als een soloalbum en deels als een album van Flower Kings. Zie het als een prototype of voorloper van het latere werk.

De intro van openings- en titelnummer, The Flower King, brengt altijd een glimlach op mijn gezicht, maakt niet uit wanneer of waar ik het nummer hoor, helaas niet zo vaak als ik zou willen. De compositie rondom het uiterst herkenbare riffje staat bij mij voor alles waar The Flower Kings/Roine Stolt voor staan: goed gemaakte, uiterst melodieuze progressieve rock met een rijke instrumentatie en meerstemmige zang. Tien minuten genieten van heerlijke gitaarsolo’s, smaakvolle toetsen en harmonieuze zang. Ik ken de kritieken dat het allemaal net iets te lichtvoetig en commercieel klinkt, maar voor mij is het precies goed. En het thema is zo sterk dat het dagenlang blijft hangen, hoe anders is dat tegenwoordig. Ondanks het feit dat vrijwel alle solozang door Stolt wordt uitgevoerd komt het laatste vocale deel hier voor rekening van Hans ‘Hasse’ Fröhberg met die prachtige uithalen van hem. Het nummer zou later ook verschijnen op het verzamelalbum “The Road Back Home” (2007). Klassieke kost.

Dissonata wordt gekenmerkt door knappe contraire ritmes, het nummer klinkt veel meer ‘rocky’ dan zijn voorganger. Hammondorgel rondom een cleane, melodische gitaarsolo met veelvuldig gebruik van het wah-wah pedaal. Weer die kenmerkende wah-wah geluiden uit de gitaar van de meester op The Magic Circus Of Zeb, het instrumentale nummer zou later nog regelmatig tijdens liveoptredens worden gespeeld. Beetje een jazzy feel, mede door het gebruik van het Hammondorgel, respect voor de toetsenist Stolt.

Wat een overgang is het vierde, relatief korte nummer, Close Your Eyes, na al dat drukke, prog geweld van de voorgaande tracks. Het tweedelige instrumentale, negen minuten durende, The Pilgrims Inn kent een aan het vroege Genesis refererend intro met Mellotron en gitaar en, voor het eerst, flarden saxofoon van de hand van Ulf Wallander. Let ook even op de melodieuze bas van de van origine bassist Roine Stolt. Blijkbaar een noodzakelijke scholing om een succesvol gitarist te worden. Het tweede deel heeft een wat meer barokke, zelfs Keltische sfeer, mede door de akoestische intro.

Weer zo’n sterk thema op The Sounds Of Violence, ditmaal op toetsen uitgevoerd door multi-instrumentalist Stolt. Solide drumwerk van Salazar op dit sterk op Emerson Lake & Palmer gelijkende instrumentale nummer. Alles uit de kast vervolgens voor het pièce de résistance op dit album, het ruim twintig minuten klokkende Humanizzimo. De epische song bestaat uit zes delen die samen het allerbeste uit het oeuvre van Roine Stolt/The Flower Kings omvatten. Het nummer zou dan ook nog vaak een rol spelen tijdens latere liveoptredens, volledig terecht. Prima zang van de grote roerganger, ‘it’s in the human nature of things, better look out for the flower kings’. Heerlijk, die sopraansax van Wallander die de al rijke instrumentatie nog eens op een hoger niveau brengt. Stolt gaat nog in duet met zichzelf op zes snaren, er is een mooie balans tussen gitaar- en toetsenspel, op zich al een compliment waard. Het nummer is als het ware een blauwdruk voor de muziek van de gelijknamige groep die later zo succesvol zou blijken binnen het genre. Tempo- en sfeerwisselingen, meerstemmige zang, hier en daar een beetje Bowie-achtige solozang (This Is The Night), kerkorgel afgewisseld met jazzy saxofoonbijdragen, Yes meets Camel. En altijd weer die fabelachtige gitaarpartijen, zoals in het afsluitende The Flower Of Love. Even een adempauze alstublieft! Het afsluitende Scanning The Greenhouse is niets meer of minder dan een herhaling, of reprise in modern jargon, van het openingsnummer, een truc die Stolt cs. vaker zouden toepassen.

Ongeveer zeventig minuten karakteristieke TFK muziek, waaronder het beste wat het genre te bieden heeft. Alle instrumenten, op drums en saxofoon na, worden gespeeld door het voormalige Zweedse wonderkind, die daarnaast ook nog voor alle composities, arrangementen en productie tekent. Zelfs het schilderij op de hoes is van hem. Chapeau. Grappig detail: onder het pseudoniem Dexter Frank Jr. was Stolt ook verantwoordelijk voor de opnames. Het album werd opgenomen met de Foxtrot Mobile Recorders in Vimus, Uppsala, Zweden tussen mei 1993 februari 1994. De mix werd uitgevoerd in Studio 55, ook in Uppsala in februari/maart 1994. Tot zover de feiten.

Deze strofe uit het titelnummer zegt het nog het best, sprekend tot ons, devote dienaars van de Bloemenkoning(en):

‘We believe in the light, we believe in love every precious little thing
We believe you can still surrender you can serve the Flower King’

En zo is het precies.

Alex Driessen

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies