Like ons ook op Facebook of meld je aan voor onze mailinglist

Royal Flush – Royal Flush

Royal Flush - Royal Flush

Royal Flush. De hoogste mogelijke pokercombinatie. Voor minder doe je het niet. Dat moeten Arno te Loo (bekend van Aerosmith tributeband Aeroforceone) en Arco Bommer een jaar of drie geleden hebben gedacht toen ze zanger Bert Heerink benaderden voor een nieuwe band waarin symfonische ‘Adult Orientated Rock’ (AOR) de toon ging zetten.

Heerink – met de jaren van Vandenberg, Picture en Kayak ver achter zich en tegenwoordig actief met Jan Akkerman en zijn Heerink & Friends – krabde zich achter de oren en ging het avontuur aan. Ruim twee jaar lang werkte de groep in alle stilte in de Achterhoek aan de songs, terwijl Heerink’s partner Irma van Mourik de teksten schreef en de bandleden zelf voor de productie tekenden.

Groots. Dat is de eerste gedachte die bij de luisteraar naar binnenschiet bij het beluisteren van dit album. Tien stukken in ruim drie kwartier roepen tijden op van Journey, REO Speedwagon, Foreigner en Survivor. Melodieuze, redelijke stevige AOR waarin gitaar en toetsen continu het geluid bepalen en Heerink met zijn karakteristieke hoge uithalen de toon zet. Verwacht zeker geen soloplaat van de zanger: dit is een groepsproduct in alle opzichten. De bandleden spelen soepel, ontspannen en dienend tegelijk, op standje ‘van dik hout zaagt men planken’.

Pas in het vierde nummer, Dance With The Sun, neemt Royal Flush wat gas terug. Een ballad in de beste AOR-traditie met een sublieme solo van gitarist Wallerbosch. Dit is zo’n stuk waarin ook de productie van dit album excelleert. Kamerbreed gemixt en commercieel verantwoord, met de ritmesectie Bommer – Te Loo als solide basis en met een prettig galmend sausje over de songs heen. Kleurrijke toevoeging is de achtergrondzang, onder meer van de zusjes Hoeksma en Creuzberg – de ‘Floydettes’ waarmee Heerink in de afgelopen jaren in Pink Floyd Project samenwerkte. Keep Me Out geeft zo’n adrenalinekick dat vast bij liveoptredens nog overtuigender uit de verf komt als op dit debuut. Zo luistert dit album weg als een achtbaan: de rustpunten zijn spaarzaam, maar het energiepeil ligt hoog.

Het ei is gelegd. Nederland is een nieuwe AOR-groep rijker. Terwijl het geluid van Royal Flush het geluid van vervlogen tijden oproept, mag deze plaat alles behalve stoffig of blasé worden genoemd. En bovenal: geen moment is Heerink te betrappen op het teren op zijn verleden. Juist doordat hij omringd is door musici waarmee hij niet eerder heeft samengewerkt, blijft hij als onderdeel van een band volledig bij zichzelf. Nergens zingt hij te geforceerd, nergens laat hij horen dat hij zich extra moet bewijzen. Of de groep ook internationale potentie heeft, dat moet de komende tijd uitwijzen. Feit is dat dit debuut een sterk visitekaartje is waarop melodieuze hardrock zonder poespas een lekker positief gevoel achterlaat.

Wouter Bessels

Progwereld | Recensies