Like ons ook op Facebook of meld je aan voor onze mailinglist

Seventh Wonder – The Great Escape

Seventh Wonder - The Great Escape

Het vorige album van Seventh Wonder “Mercy Falls” werd door Govert Krul sterk aangeprezen, waarbij Scandinavië met hét Progmetal-walhalla werd vergeleken. Hun vorige album was een goed uitgewerkt conceptalbum, dat deze aanbeveling zeker waard is.

Het nieuwe album bevat ‘gewoon’ weer een zevental losse nummers. Maar daarmee is het ook niet simpelweg een opvolger van hun tweede album “Waiting In The Wings”. Seventh Wonder heeft er weer iets speciaals van gemaakt. Het album is onder te verdelen in twee delen. Een eerste deel, met de eerste zes nummers, dat een sterke opvolger van hun tweede album is. En een tweede deel met het 30 minuten durende titelnummer. Met name dit laatste nummer overstijgt alle verwachtingen en mag wat mij betreft worden bijgeschreven bij dé klassieke epic prog nummers. Als epic zeker te vergelijken met A Change Of Seasons van Dream Theater.

De eerste zes nummers zijn gitaar georiënteerd, minder complex, bombastisch en hebben alle dezelfde melodische refreinen en harmonische zang. Ze hebben een glam-rockachtige uitstraling, vergelijkbaar met bands als Journey, Ratt, Styx en Survivor, maar ook met hun landgenoten Europe uit de 80′er jaren. Opvallend daarbij is de AOR stem van Tommy Karevik, die wel wat weg heeft van een aantal populaire heavy metal zangers uit diezelfde tijd, zoals Jon Bon Jovi of Jeff Keith van Tesla. AOR betekent volgens Wikipedia ‘Album Oriented Rock’ of ‘Adult Oriented Rock’, maar in dit geval ook zeker ‘American Orientend Rock’. Want naast de hiervoor genoemde Amerikaanse bands, is de vergelijking met Shadow Gallery, Fates Warning en Symphony X snel gemaakt.

Het album gooit meteen alle registers open met het up-tempo begin van Wiseman. De samenwerking en interactie tussen gitaar, drums, bas en toetsen is indrukwekkend. Elk instrument is duidelijk herkenbaar aanwezig met talrijke solo’s, maar vormen samen toch een uitgebalanceerd geheel. Je moet overigens wel houden van de soms mierzoete melodielijnen, zoals in Alley Cat.  De meeslepende en pakkende refreinen doen erg ‘poppy’ aan. Het nummer Long Way Home is een typische powerballad, die de echte die-hard AOR fans onder ons zal verrassen. Dit nummer zouden we zelfs op de bekende radiostations voorbij kunnen horen komen.

Op dit album is evenals op de vorige albums van Seventh Wonder een gastrol weggelegd voor Jenny Karevik, zus van zanger Tommy. Daarnaast is er extra vocale ondersteuning door Johan Larsson, die ook het artwork voor zijn rekening heeft genomen en voor het eerst is er een zinderende vioolsolo door Arto Järvelä op het nummer King Of Whitewaters.

Jenny Karevik was deelneemster aan de Zweedse Pop Idols in 2008, waar ze als twaalfde eindigde. Ik kan natuurlijk verwijzen naar haar Myspace pagina of betreffende pop-idols pagina’s, maar de indruk die ze daar achterlaat is voor mij geen aanbeveling. Op dit album laat ze een veel betere indruk achter.

Het album is naast muzikaal ook tekstueel zeer goed doordacht. Naast het lyrische titeltrack, waar ik zo meteen op terugkom, hebben alle teksten een diepere betekenis. King Of Whitewaters is een nummer over een Scandinavisch mythisch figuur ‘Näcken’ die kinderen naar het witte water lokt, met ‘the violent violin’. Tenminste dat is mijn interpretatie.

En dan het meesterwerk van dit album, het titelnummer The Great Escape. Ik ontkom er niet aan om extra aandacht in mijn recensie te geven aan dit nummer.  Het nummer is gebaseerd op het Zweedse literature werk ‘Aniara’, geschreven door Harry Martinson die voor dit werk de Nobelprijs voor de literatuur kreeg. Dit uit 1956 stammende ruimte-epos, is een mengeling van science fiction en koude oorlogsangst. Maar naar mijn mening heeft het ook in de huidige tijd nog zijn betekenis.

Dit werk zou daarmee prima passen in het post-apocalyptische thema van het laatste Star One album, ware het niet dat het nog nooit verfilmd is. Gesproken over Star One; Arjen moet vooral eens luisteren naar de zanger Tommy Karevik, hij zou zeker passen bij een van zijn projecten.

Om je beter in de muziek en teksten te kunnen inleven, moet je echt meer over dit verhaal te weten zien te komen. Andreas Blomqvist raadt iedereen aan om het Zweedse originele boek te lezen. Ik ben speciaal de Engelse vertaling van het boek gaan lenen om me erin te verdiepen. Het nummer wordt daarmee nog mooier.

Naast een literaire hoogstandje is het titelnummer muzikaal ook fenomenaal. De stemming en orkestratie pas perfect bij de gebeurtenissen van het verhaal. Alleen al voor dit nummer is dit album aan te bevelen. Seventh Wonder heeft met dit album een meer dan waardige opvolger van “Mercy Falls” uitgebracht. Niet een nieuw conceptalbum, maar ze hebben gekozen voor een andere formule, die zeker goed uitpakt.

Mario van Os

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies