Ben jij een van de 75 prijswinnaars van onze crowdfunding actie? Check het hier!

Supersister Projekt 2019 – Retsis Repus

Supersister - Retsis Repus Projekt 2019

Na enkele jaren van soloconcerten en uiteenlopende projecten met Nits heeft Robert Jan Stips de Supersister-handschoen weer opgepakt.

Natuurlijk, enkele jaren geleden was er al zijn imposante vertolking van materiaal van de groep op drie vleugels, maar dit album pakt in feite na 45 jaar en het eveneens projectmatige Spiral Staircase de draad weer op. Onlangs was al in de documentaire “De Tovenaar van de Nederpop” te zien hoe “Retsis Repus” tot stand is gekomen. Een keur aan collega’s waarmee Stips sinds zijn Supersister-jaren samenwerkte werd bijeengebracht en vervolgens werd in diverse samenstellingen in een pop up studio in de Haagse strandtent De Fuut opgenomen.

Die documentaire blijkt een prima teaser te zijn geweest: “Retsis Repus” staat bol van de kleurrijke muziek waar Stips zo vermaard om is. De elf nummers bestaan uit lichtvoetige pop, flink gelardeerd met knipogen naar uit de klassieke muziek (Stravinsky, Gershwin), jazz (strijkers en blazers), Zappaiaanse muzikale grapjes en progressieve muziek – vol verrassende wendingen en tempowisselingen. Nergens ontaardt de plaat in een voorspelbaar geheel. Zo musiceren Cesar Zuiderwijk en Rinus Gerritsen er flink op los in Max Eco, terwijl daarvoor al de strijkers flink de toon zetten in For You And Nobody Else. Of neem de stem van Freek de Jonge die plotseling in Cuckoo opduikt – vooral herkenbaar aan zijn karakteristieke Engelse uitspraak.

Het vierde deel van Memories Are New is in feite de inleiding, de ouverture op dit werkstuk. Sommige delen doen nostalgisch aan, zoals het hypnotiserende Hope To See You There Again, vol dromerig toetsenwerk en psychedelische, meerstemmige zang. Zo ontaardt dit album als een aaneenschakeling van sferen, indrukken en bovenal afwisselende songs. En bovenal: niets klinkt voorspelbaar, clichématig of leunt teveel op oud werk. Retrospectief is het allemaal wel. Natuurlijk is er die typische Stips-tic: kleine, rappe melodieën die zomaar kunnen opduiken (Yellow Days), zijn karakteristieke, breekbare zang, en een geluidsbeeld dat regelmatig van links naar rechts vliegt. Beluisteren van dit album per koptelefoon wordt daarom ook sterk aangeraden.

Is dit de kans die de 69-jarige Stips aangrijpt om – samen met zijn collega’s – de balans van zijn muzikale loopbaan op te maken? Het zal mijn niets verbazen, net zo goed als dat dit onder de naam Supersister Projekt 2019 verschijnt. Qua productie en met alle subtiele elektronica in acht genomen is “Retsis Repus” een typisch Supersister album anno 2019. Tegelijkertijd kan de plaat ook zomaar onder Stips’ eigen naam verschijnen, gezien het projectmatige karakter. De muzikale inhoud met overduidelijke Supersister-trekjes geeft de doorslag, evenals dat die ook Stips’ naam als tovenaar van de Nederpop hoog houdt. Iemand die altijd weer vol avontuur in een nieuw project stapt en wars is van conventies. Het maakt “Retsis Repus” tot een compacte, maar zeer aangename en avontuurlijke plaat die goed gebruik maakt van de veertig minuten. Aanrader!

Wouter Bessels

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies