Momenteel hebben we drie prijsvragen lopen voor een DVD van Steven Wilson, tickets voor Kayak en/of Soup.
Klik hier voor onze speciale wedstrijdpagina.

The Thing – Again

The Thing - Again

Ik heb de tijd meegemaakt van vóór het Internet en nu ik dat zo opschrijf dan snap ik zelf niet hoe ik zonder hebben kunnen leven. Wat was dat – in retrospectief –  saai: naar de platenzaak of de bibliotheek moeten om een paar nieuwe albums te ontdekken. En dan is het sluitingstijd, moet je naar huis en kun je pas de volgende dag weer terug om nieuwe platen te ontdekken. Nee, dan online, waar je lekker 24/7 nieuwe muziek kunt ontdekken als je dat wilt en waar algoritmes je van de ene toffe onbekende plaat naar de volgende vondst leiden.

Ik weet achteraf niet eens meer hoe ik bij het Oostenrijkse label Trost Records belandde, maar omdat daar een hoop mooie muziek vandaan kwam, bleef ik er wel terugkomen. Een van de tofste bands van dat label: het Noors/Zweedse The Thing, een band die zich op zijn best op de uiterste grens van de prog bevindt. Het trio Håker Flaten, Gustafsson en Nilssen-Love bracht tot op heden negen platen onder eigen naam uit en daarnaast nog een hoeveelheid samenwerkingen met bijvoorbeeld Thurston Moore, Neneh Cherry en trompettist en labelgenoot Joe McPhee. “Again” is de nieuwste worp van de groep.

Drie muzikanten, drie verschillende nummers, dat zal zo ongeveer het doel geweest zijn.  Saxofonist Gustafsson schreef het plaatkant vullende Sur Face, en dat begint meteen met een paar minuten heftige freejazz met een prominente rol voor de saxofoon. Als de drums zwijgen en de strijkstok de plukkende contrabas vervangt, komt er rust en ontstaat een duet van sopraansaxofoon en bas, geserveerd op een subtiel maar aanzwengelend bedje van percussie. Via een relatief lange drumsolo belanden we vervolgens bij het hoogtepunt van het nummer: de lange lyrische saxofoonsolo, die zo uit het latere werk van John Coltrane had kunnen komen. Bij instrumentale muziek moet je altijd je eigen beelden creëren en bij deze solo heb ik het gevoel dat de muzikant opstijgt en uiteindelijk in de atmosfeer verdwijnt. Na een laatste saluut aan de aarde volgt een lange – misschien wel te lange – elegie.
De uitluidende bel loopt door in het volgende nummer, een bewerking van Frank Lowe’s Decision In Paradise, maar dan een stuk trager. Joe McPhee, die zelfs nog met Lowe gespeeld heeft, levert een bijdrage op trompet en vooral in de eerste helft vervlecht dit mooi met Gustasson’s sopraansaxofoon. Als in de tweede helft drummer Nilssen-Love invalt, bouwt het nummer al snel op naar een strijd tussen de twee blazers, die overigens onbeslist blijft.
Het valt Nilssen-Love verder te prijzen dat in het door hem componeerde Vicky Di in eerste instantie vooral de anderen mogen schitteren. Na een chaotisch stuk stuwt de drummer zelf ten slotte zijn bandgenoten naar een climax, waarbij Gustafsson ontketend lijkt. Voor het hoogtepunt wordt echter gas teruggenomen, wat mij als luisteraar uiteindelijk met een onbevredigd gevoel achterlaat.

Het is een einde dat dit sterke album naar mijn mening niet verdiend had en ik vind het sowieso jammer dat twee van de drie nummers zo anti-climactisch eindigen. The Thing biedt namelijk vooral spannende (free)jazz, die liefhebbers van avant-gardistische muziek zeker aan moet kunnen spreken. Sta je open voor uitdagende muziek, ga dan vooral eens kijken op de Bandcamp pagina van het label!

Wouter Brunner
LP: Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies