Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Tim Burness – Whose Dream Are You Living?

Tim+Burness+-+Whose+Dream+Are+You+Living

Tim Burness is een veelzijdig mannetje. Hij is astroloog, acteur en musicus. In die laatste hoedanigheid timmert hij al sinds de jaren tachtig aan de weg met de band Burnessence. Destijds in het goede gezelschap van neo-prog bands als IQ en Pendragon. Daarna heeft hij nog deel uitgemaakt van een ambient band en was hij betrokken bij een esoterisch radioprogramma onder de naam Telepathic Tim. Tussen al deze bedrijven door was hij actief als singer-songwriter.

“Whose Dream Are You Living?” verscheen in 2015 als digital album en is nu als cd uitgebracht met toevoeging van drie tracks. Als we de output van Burnessence meetellen is dit het zevende album van Burness.

Zijn teksten kunnen we karakteriseren als maatschappijkritisch waarbij milieu-issues een grote rol spelen. Zijn muziek is ‘too poppy to prog & too proggy to pop’. Het vertrekpunt is vaak een samensmelting van neo-prog en new wave. Dat laatste uit zich vooral in het gebruik van de synthesizer-sounds en het gitaargeluid. Zijn typisch Britse tongval en soms wat zeurderige zang versterken de new-wave associaties.

In combinatie met zijn onmiskenbare songwriter talent weet hij van dit album wel een gevarieerd geheel te maken. De ‘klassieke’ neo-prog hoor je terug in tracks als What’s Going On In Your Head?, These Are The Days en Cynical World.

Het etiket neo-prog vervaagt meteen wanneer hij akoestische gitaar, spacy toetsen en elektronische percussie toevoegt in bijvoorbeeld Grass is Greener. Dit nummer doet overigens meteen denken aan België van Het Goede Doel. Niet zo zeer op muzikaal vlak, als wel op tekstueel vlak. Dezelfde cynische kneutelrijm die de beide Henken destijds hanteerden.
Een mix van new wave en artpop horen we terug in And Set Your Spirit Free. Het bijna instrumentale en mooi sfeervolle Round And Round draagt duidelijke ambient-sporen waar akoestische instrumenten worden vermengd met elektronische. In The Messenger weet Burness op smakelijke wijze een lekkere ruige blues gitaar-riff te verwerken in het jaren tachtig geluidsbeeld.
In het op 10CC’s I’m Not In Love lijkende Hold Me komt zelfs een klarinet bovendrijven.
Het elektronische Stop Them is een korte, doch donker slepende protestsong: “The corporations, the politicians, We’ve gotta stop them.” Duidelijker kun je niet zijn, toch?

Dit gevarieerde “Whose Dream Are You Living?” bevat een verzameling prettige songs. Met de instrumentale en geluidstechnische jaren-tachtig sound zal Tim Burness niet bij iedereen bewondering afdwingen.

Math Lemmen

Progwereld | Recensies