Like ons ook op Facebook of meld je aan voor onze mailinglist

Trettioåriga Kriget – Efter Efter

Trettioåriga Kriget - Efter Efter

Een van mijn favoriete ondergewaardeerde bands is het Zweedse Trettioåriga Kriget, dat in de jaren zeventig in eigen land (en tevens in Engeland) tamelijk beroemd was. Hoewel heden ten dage slechts weinig mensen het gezelschap uit Saltsjöbaden (vlakbij Stockholm) nog kennen, kan het belang van de band voor de moderne Zweedse prog moeilijk onderschat worden. Immers, de uiterst sprankelende en dynamische progressieve Mellotronjazzhardrock van albums als “Trettioåriga Kriget”, “Krigssång” en “Hej På Er!” heeft een sterke invloed gehad op belangrijke Zweedse bands als Anekdoten, Änglagard, Landberk en Dungen. Echter, nadat de groep in 1981 “Kriget” had uitgebracht leek het met ze gedaan: op twee verzamelalbums in de jaren negentig na lieten ze niets meer van zich horen.

Doch in 2004, 22 jaar na hun vorige plaat, bracht de band opeens een nieuw studioalbum uit. Zoals collega Frans Schmidt al aangaf in zijn recensie, is “Elden av år” een album dat aantoont dat de band drie decennia na hun debuut niets aan vitaliteit en kwaliteit had ingeboet. Integendeel, met “Elden av år” en het drie jaar later verschenen “I Början Och Slutet” bewees Trettioåriga Kriget dat het zonder moeite kon wedijveren met de jongere garde in de prog. Met “Efter Efter”, het derde album sinds hun herrijzenis, voegt de groep nu nog een hoofdstuk toe aan hun alleszins indrukwekkende comeback.

Net als “Elden Av År”en “I Början Och Slutet” laat ook “Efter Efter” een band horen die geenszins geïnteresseerd is in het doen herleven van een lang vergane glorietijd door hun jongere zelf proberen te imiteren. Integendeel, Trettioåriga Kriget  borduurt niet alleen maar voort op hun oude succesformule, maar presteert het opnieuw om zowel vertrouwd te klinken als vernieuwend te zijn. Het verschil met voorgaande albums is vooral dat “Efter Efter” iets rustiger en eenvoudiger is dan het eerdere werk van de groep, hoewel de muziek op geen enkel moment daadwerkelijk simpel of gemakzuchtig is.

Het album wordt gekenmerkt door een nostalgische sfeer, zoals goed naar voren komt in nummers als het gedragen Tavlan, de fraai opgebouwde instrumentale compositie The Dance en het zoetmelancholische Glorious War. Dit effect wordt niet alleen bewerkstelligd door de veelal ingetogen zang van Robert Zima en het als altijd fenomenale gitaarwerk van Christer Åkerberg, maar ook door het fraaie gebruik van toetseninstrumenten als Mellotron en Hammond. Trettioåriga Kriget heeft altijd bekend gestaan als een klassieke Mellotronact, en ook op “Efter Efter” maakt toetsenist Mats Lindberg eens te meer dankbaar gebruik van het kastje van de labelbaas van Mellotronen, Stefan Dimle (Morte Macabre, ex-Landberk, ex-Paatos). Met name de strijkers worden veelvuldig doch beheerst aangewend, wat voor een karakteristiek mistig en motregenachtig sfeertje zorgt (wat overigens ook zonder meer geldt voor de Mellotronfluit op Efter Efter). Ook andere toetseninstrumenten worden zeer effectief ingezet, zoals bijvoorbeeld de elektrische piano en het orgeltje op Glorious War, of de synthesizers op titelnummer Efter Efter.

Trettioåriga Kriget trekt niet meer zo hard van leer als tijdens hun gloriedagen in de jaren zeventig, maar ook op “Efter Efter” wordt toch nog ferm gerockt. Hoewel de teneur van het album doorgaans ingetogen is, is de muziek nog altijd bijzonder dynamisch en schakelt de band moeiteloos ‘en vloeiend’ tussen harde en zachte passages. Åkerberg weet met zijn gitaar nog steeds zowel uitstekende riffs te produceren (zoals op Mannen Pay Bänken en Efter Efter) als schitterend te soleren, en Stefan Fredin’s ronkende basspel klinkt nog altijd als het spinnen van een kettingrokende reuzenkater met achtcilinderbasstem (zoals goed te horen is in Till En Sputnik). Tel daar het energieke drumspel van Dag Lundquist en Zima’s krachtige en in de hardere stukken soms bijna dissonante zang bij op en het moge duidelijk zijn dat de band misschien wel oud doch allerminst bejaard is.

Gezien de kwaliteit van zowel “Efter Efter” als de twee voorgaande albums kan deze recensie alleen maar afgesloten worden met enerzijds het advies deze plaat aan te schaffen en anderzijds de wens dat Trettioåriga Kriget het niet nogmaals voor gezien houdt maar deze triomftocht doorzet. Immers, met “Efter Efter” heeft de band wederom laten zien dat ze zelfs decennia na hun debuut ontwikkeling nog steeds hoog in het vaandel hebben staan, en met met dit album demonstreren ze dat ze deze filosofie nog immer weten te vertalen naar fascinerende muziek.

Christopher Cusack

Progwereld | Recensies