Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Zaria – Po Poti Življenja

Zaria - Po Poti Življenja

Ik herinner me nog de wedstrijd ”˜Het Eurovisie Progfestival’ op ons forum. Een soort van Eurovisie Songfestival voor de progressieve muziek, waar in een aantal voorronden de beste band van een Europees land werd gekozen. Hoewel we het land Slovenië al op één hoop hadden gegooid met alle andere ex-Joegoslavië landen, werd slechts een handjevol bands genoemd door de deelnemers op het forum. Zaria is één van die unieke bands uit Slovenië die progressieve muziek maakt, of beter nog een folk-prog-metalband.

Zaria is opgericht in 2011 en heeft zijn eerste ep uitgebracht in maart 2013. Hun muziekstijl kenmerkt zich het beste als folk metal, met een symfonisch randje. En als Oost-Europese band zijn er zeker ook klezmer- en zigeunerinvloeden. Luister maar eens naar het zeer gevoelig gezongen Spomin Tisočerih Dni waar Ana Novak met haar viool en Inez Osina met haar fluit een echt Oost-Europees tintje geven aan het album. Natuurlijk wordt deze sfeer ook gecreëerd omdat ze in hun eigen taal zingen.

Het album opent met een zeer symfonische intro, watergeluiden die langzaam worden aangevuld met prachtige synthesizer- en fluitsolo’s. Glas Srca ”“ wat zoiets betekend als ”˜Een stem van binnenuit‘ -  brengt meteen met een heavy gitaar riff verandering in dit liefelijke geluid. We hebben hier dus echt te maken met een metal band die in volgende nummers zelfs grunts niet schuwt. De stem van Inez Osina, die naast de fluit dus ook de vrouwelijke vocalen voor haar rekening neemt, past goed bij een female fronted metal band. Met een hoge sopraan-/operastem heeft de muziek wel iets weg van het vroegere Nightwish. Maar ik weet niet of het komt door de taal of gewoon door haar stembereik, haar stem heeft iets irriterend. Naarmate het nummer vordert, horen we heavy metal gitaar riffs waarop gemakkelijk kan worden geheadbangd. De toevoeging van de fluit aan het eind heeft dan weer iets bijzonders.

Regelmatig horen we ook harmonieuze cleane zang, die ondersteund met het continue gebruik van de fluit zelfs iets weg heeft van een metal versie van Flairck. Aan het einde van het nummer Divja Jaga (Wildjacht) horen we zo’n harmonieuze samenzang, ondersteund door prachtig ingetogen gitaar- en fluitmuziek. Spomin Tisočerih Dni (Geheugen van een duizend dagen) begint erg folkloristisch, een vergelijking met Blackmore’s Night valt hier zeker te maken. Maar over het algemeen is het album erg stevig, met heavy metal gitaar en een zware ritmesectie.

Als ik dit album beluister hebben we hier waarschijnlijk te maken met de beste prog band uit Slovenië die in ons land bekend is. Maar dat kan ook liggen aan het feit dat wij weinig progressieve bands uit die regio kennen.

Mario van Os

Progwereld | Recensies