SHIREEN BEKKER
Geboortedatum: 30 november 1987
Taak: recensente (sinds 2009)
Muziek is altijd al mijn passie geweest. Als pubermeisje luisterde ik vooral naar metal met hoge vrouwenzang. Door de jaren heen ben ik steeds meer muziekgenres gaan waarderen. Ik luister naar freakfolk, new wave, triphop, elektronica, punk, jazz en ik houd m’n oren altijd open voor nieuwe invloeden. Binnen het proggenre houd ik vooral van het zwaardere werk. Bands als Pain of Salvation, Opeth en Porcupine Tree spreken me erg aan. Maar ook het postrockgenre met bands als Explosions In The Sky en Tortoise is favoriet. Muziek moet me raken. Muziek moet een lach teweegbrengen, of een traan (alleen als ik moet huilen van het lachen is er iets mis). Naar welke muziek ik luister hangt dan ook niet af van het genre, maar van mijn stemming.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
WOUTER BESSELS
Geboortedatum: 9 oktober 1977
Taak: recensent (sinds januari 2007)
Als prog-liefhebber ben ik opgegroeid met bands als Pink Floyd, Gentle Giant, Yes, Genesis, Tangerine Dream en Focus, maar ook The Beatles, The Beach Boys, Abba, Iron Maiden, Frank Zappa, Miles Davis en Todd Rundgren. Voor mij is prog grenzeloos, tijdloos, maar vaak ook inspiratieloos. Zie mij niet gauw luisteren naar een plaat van Arena, Cryptic Vision of The Watch; het zijn voorbeelden van -voor mij- acts zonder passie en overtuiging waar ik niet met plezier naar luister. Ik ben op zoek naar de uitdaging, het onbekende en de muzikale gok die muzikanten soms nemen (’Trial and error’). Zo bieden bands als Marillion, Porcupine Tree, Radiohead en Pain of Salvation al jarenlang voor mij die uitdaging, naast verschillende andere acts. De afgelopen jaren was ik zeer onder de indruk van platen van Frost*, Sylvan en Paatos. Dat vind ik, naar mijn mening, voorbeelden van prog die vitaal, spannend, divers en inhoudelijk verantwoord zijn. Natuurlijk zitten er conventionele elementen in; liever goed gejat dan slecht bedacht! Ook ben ik niet vies van ‘gezonde invloeden’ vanuit de jazz en elektronische hoek in progressieve rock en zet ik met regelmaat ook graag een plaat op van bijvoorbeeld Elbow, Tom Mcrae, The Orb, Prince, Joni Mitchell, DJ Shadow, The Nits, Big Star, Talk Talk of Bettie Serveert.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
ERIC DE BRUIJN
Geboortedatum: 27 oktober 1956
Taak: fotograaf (sinds 2008)
De oudste van het team, maar zonder schaamte. Ik heb prog of zoals het vroeger heette symfonische rock vanaf mijn 17e meegemaakt. Toen “Selling England by the Pound” uitkwam stond ik in de platenzaak om ‘m te beluisteren. Ben opgegroeid met Yes, Genesis, ELP, The Who. Later kwamen bands als Marillion maar ook fusion boeit mij, zoals bijvoorbeeld Pat Metheny of Richard Bona. Op dit moment is het ook echt fusion bij mij. Het loopt van prog, naar pop, en dan via lounge, nu-jazz naar jazz en van Afrikaans naar metal. Oftewel, ik ben gegrepen door muziek. Zolang het maar melodieus is. Fotografie is mijn grote passie geworden sinds de opkomst van de digitale spiegelreflex camera. Voorheen nog wel analoog geschoten, maar het enthousiasme kwam via een Nikon SLR. Ik fotografeerde al popconcerten toen ik kennis maakte met Maarten . Zo is het balletje gaan rollen en ben ik inmiddels de vaste fotograaf voor Progwereld. Het doel van mijn foto’s is een sfeer vast te leggen, mede via het spelen met het licht. En vervolgens die foto’s zo scherp mogelijk af te leveren. En dat het resultaat mag boeien.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
CHRISTOPHER CUSACK
Geboortedatum: 1 april 1987
Taak: recensent (sinds 2009)
Mijn muzieksmaak is zeer eclectisch en wordt gekenmerkt door een voorkeur voor avontuur (in welke vorm dan ook). De basis werd gelegd door de platenverzameling van mijn vader, die onder andere lp’s van Genesis, Pink Floyd, Yes en andere ‘klassieke’ progressieve bands bevat. Hoewel (progressieve) rock en metal nog steeds een belangrijk deel uitmaken van mijn muzikale voorkeuren, laat ik mij geenszins beperken door genregrenzen. Integendeel, ik luister ook veelvuldig naar klassieke muziek, opera, jazz, pop en elektronische muziek, en probeer mij in mijn onophoudelijke zoektocht naar nieuw materiaal zo min mogelijk te laten beïnvloeden door muzikale vooroordelen.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
MAARTEN GOOSSENSEN
Taak: dagelijks bestuur / webmaster / recensent / mede-oprichter / relatiebeheer (sinds december 2000)
Ik moet gegrepen worden door muziek. Ik moet alles om me heen kunnen vergeten. Ik wil in de muziek kunnen opgaan. Voor mij moet muziek een goede melodie hebben en mooi solo-werk. Ik hou van alle soorten prog. Bands als Genesis, IQ, Porcupine Tree, Sylvan, Gazpacho, Camel, Moongarden, en Iona doen het altijd goed bij mij.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
ERIK GROENEWEG
Geboortedatum: 21 maart 1963
Taak: recensent (sinds september 2002)
Ik hou van interessante muziek, van muziek die je fantasie prikkelt, die je ballen kietelt, die iets met je doet. Er is al genoeg slappe, zinloze herrie op de wereld. Goede symfo en prog voldoen nog het beste aan mijn criteria, bands als Porcupine Tree, Transatlantic en Somnambulist, maar ook de classics als Yes, Genesis en Kansas. Maar… de ergste muziek op de hele wereld, erger dan Jantje Smit, is foute, futloze, clichematige knutselsymfo, waarvan er ook nu helaas nog veel te veel gemaakt wordt.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
PETER VAN HAERENBORGH
Geboortedatum: 18 september 1985
Taak: recensent / webmaster (sinds augustus 2008)
Mijn liefde voor prog begon een paar jaar geleden met de bands als Genesis, Marillion en Porcupine Tree. Later ben ik op zoek gegaan naar het progressieve binnen de prog. Zo kwam ik uit bij bands als Univers Zero, Magma, Present, en nog meer Avant-Prog, RIO of Zeuhl-bands. Ik was meteen verkocht en ben bij die bands gebleven. Maar je kan me nog steeds even veel plezieren met Genesis, Marillion, King Crimson, Anekdoten of Landberk. Ik knap wel gigantisch af op de neoprog-lichting waarbij kopiëren tot een kunst is verheven of van de, zoals ik het noem, kijk-eens-hoe-snel-ik-mijn-instrument-beheers-prog-metal. Prog moet progressief zijn in de bijvoeglijke vorm van het woord voor mij. Buiten de prog doe je mij geweldig veel plezier met alle soorten grunge.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
DICK VAN DE HEIJDE
Geboortedatum: 29 april 1963
Taak: recensent (sinds december 2002)
Ik doe mezelf een plezier met zowel oude symfo (Genesis, Yes, PFM) als met nieuwe (Arena, Spock’s Beard, Ricocher). Goede muziek moet volgens mij aan minstens twee van de volgende criteria voldoen: emotie, variatie, melodie en virtuositeit. Ik ben 25 jaar geleden verliefd geworden op het genre en zal het nooit meer loslaten.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
MANUEL HUIJBOOM
Geboortedatum: 5 december 1980
Taak: recensent (sinds medio 2009)
Progressieve rock is een van de vele genres die ik kan waarderen. Binnen de prog is het lastig voor mij om precies aan te geven welke subgenres ik prefereer, omdat mijn smaak constant aan verandering onderhevig is. Meestal ben ik niet dol op neoprog, maar regelmatig geef ik bands herkansingen om te kijken of ik er na een tijdje anders naar kijk (of beter: luister). De oerprogbands hebben me nooit verveeld. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Yes, Genesis, Pink Floyd, Rush of King Crimson. Van de moderne bands kan ik Spock’s Beard, Karmakanic, Anekdoten, Meshuggah, Indukti, Lunatic Soul, Neal Morse, Steven Wilson, Pain of Salvation, Opeth, Dream Theater, Protest the Hero, Porcupine Tree, Elbow, Frost, Transatlantic, 3, The Mars Volta en Astra momenteel erg waarderen, maar wat heb je aan zo’n lijst als je zeker weet dat het verre van volledig is? Omdat het zo vaak een gevoelskwestie is, is het niet altijd gemakkelijk om uit te leggen waarom je juist iets goed vindt, maar originaliteit staat bij mij hoog in het vaandel. Tegelijkertijd is het wel zo fijn om soms van een gevestigde band een nieuw album te horen waarvan je weet wat je ongeveer kan verwachten… Kortom: Als mij om een algemeen beeld wordt gevraagd wat betreft mijn muzieksmaak, kan ik alleen maar met onnavolgbare hersenspinsels en subjectieve maatstaven strooien, wat ergens wel een opluchting is.
_____________________________________________________________________________________________________________________________
JOOP KLAZINGA
Geboortedatum: 12 maart 1958
Taak: nieuwsredacteur, correctiewerk en af en toe recensent / interviewer (sinds april 2004)
Je kunt mij omschrijven als een symfo liefhebber van de oude stempel. Ik ben opgegroeid met bands als The Moody Blues en Procol Harum. Als 10-jarige was ik hier al behoorlijk weg van. Mijn eerste kennismaking met de ‘echte’ symfonische rock was toen ik bij mijn buurjongen het eerste album van Camel beluisterde. In 1974 had ik vervolgens het voorrecht ‘The Lamb…’ live in Carré Amsterdam te aanschouwen en ik vond er niet veel aan… Momenteel gaat mijn voorkeur uit naar neo-prog-achtige muziek, maar de meer experimentele prog zoals die van Anglagard kan mij ook zeer bekoren. Mijn favoriete symfo album is echter al bijna 30 jaar het debuut album van Steve Hackett: “Voyage Of The Acolyte”
_____________________________________________________________________________________________________________________________
GOVERT KRUL
Geboortedatum: 1967
Taak: recensent / webmaster (sinds eind 2007)
Muziek is mijn grote passie en grootste frustratie; ik wil alles horen en verzamelen wat wordt uitgebracht en kan het niet uitstaan als iets moois door de mazen glipt. Al in mijn prille jeugd viel op dat ik bovengemiddeld gefascineerd was door muziek als ik mijn speelkameraadjes thuis verveelde met het eindeloos ronddraaien van ‘The Kick Inside’ van Kate Bush. Door dit album en het latere ‘The Dreaming’ is tevens mijn liefde voor progressieve muziek ontstaan aangezien haar gehele oeuvre hét schoolvoorbeeld van progressie is. Vervolgens is daar mijn liefde voor progressieve rock en metal bijgekomen. Ik krijg nooit genoeg en steevast kippenvel van het shredden en de riffs die onder m’n huid kruipen. Ik kan urenlang kijken en luisteren naar gitaristen als Michael Romeo, Jasun Tipton en Alex Lifeson zonder te begrijpen hoe mensen zoveel moois uit zes snaren kunnen halen, griezelig gewoon! Het is dus niet verrassend als ik zeg dat Symphony X, Zero Hour en Rush tot mijn favoriete bands behoren. Daarnaast ben ik fan van bands als Carptree, Knight Area, The Tangent, Redemption, Threshold, IQ, Kansas, The Dresden Dolls (jawel) en ga zo maar door…
_____________________________________________________________________________________________________________________________
MARKWIN MEEUWS
Geboortedatum: 8 februari 1970
Taak: recensent / wereldse tien (sinds april 2002)
Ik zou mezelf kunnen omschrijven als een ‘old-school’-symfonische rockfan, met namen als Genesis, Camel, Pink Floyd, maar inmiddels ook IQ, Pendragon, Porcupine Tree en zelfs The Flower Kings. Maar ik heb een hele brede smaak. Ook ben ik erg gecharmeerd van het invloedrijke Gentle Giant, de onderschatte Moody Blues, en het vrolijke Jethro Tull. Buiten de symfo luister ik graag naar The Cure, Portishead, Blur, Beethoven en Sjostakovitsj. Hoe bedoel je divers?
_____________________________________________________________________________________________________________________________
CASPER MIDDELKAMP
Geboortedatum: 30 april 1981
Taak: recensent (sinds oktober 2005)
Mijn symfoliefde begon met grote namen (Marillion, Dream theater, Rush). Inmiddels is deze behoorlijk verbreed, zonder zich echt op een specifieke hoek van de symfo toe te leggen: ik houd van klassieke symfo (Camel, Eloy, Genesis), van progmetal (Queensrÿche, Symphony X, The Gathering), van neoprog (Arena, Everon, Spock’s beard), terwijl elk van die hoekjes ook meer dan genoeg rotte appels kent. Buiten de symfo houd ik van rock en pop in ruime zin, met enige nadruk op de jaren ‘80 (new wave, avant-garde en de intelligentere synth pop).
_____________________________________________________________________________________________________________________________
HANS RAVENSBERGEN
Geboortedatum: 17 augustus 1958
Taak: recensent / webmaster (sinds 2007)
Mijn muzikale roots liggen in het midden van de jaren 70 met (hard)rockbands als Fleetwood Mac, Status Quo, AC/DC, Loudness en Iron Maiden. Vervolgens kwamen Boston, Kansas, Foreigner, Styx en Pink Floyd. Toen ik de muziek van Rush, Saga en later Marillion ontdekte was het spreekwoordelijke proghek snel van de dam. De laatste jaren luister ik graag naar The Flower Kings, Ayreon, Spock’s Beard, Porcupine Tree, Sylvan, Arena, Nexus, High Wheel, Riverside, Pain of Salvation en ga zo maar door. Wanneer ik in een sentimentele ‘mood’ ben grijp ik terug naar de zeventiger jaren met Camel, Triumvirat en Eloy. Met alle respect, maar voor Genesis, Yes en in mindere mate ELP, vaak onbeleefd aangeduid als ‘dino’s’, heb ik nooit écht warm kunnen lopen. Muziek moet bij mij een gevoel teweeg brengen, een kick geven. Complexe prog kan mij net zoveel boeien als lekker in het gehoor liggende symfo (zeg maar de neo-symfo) en progmetal. Er moet goed gemusiceerd worden en het liefst als groep worden gespeeld (er zijn immers teveel bands die uit solisten bestaan). Muziek moet toch écht goed klinken. Daarbij is stemming en gemoedstoestand voor mij erg belangrijk. Ik heb een voorkeur voor instrumentale muziek, intermezzo’s kunnen me niet lang genoeg duren. Favoriet instrument is keyboard / toetsen (Moog, Hammond). Vaak wordt goede muziek verstierd door matige of slechte zang. Naast symfo en prog sta ik open voor alle goede muziek, mits het maar aan bovengenoemde voorwaarden voldoet. Waar ik echt niet van hou is Nederlandstalige muziek zoals Blöf, met allerlei voor mij niets zeggende en hoogdravende teksten. Ook de door commercie gepushte bands komen mijn cd-kast niet in!
_____________________________________________________________________________________________________________________________
FRANS SCHMIDT
Geboortedatum: 1 september 1969
Taak: recensent / webmaster (sinds november 2003)
Gezien mijn leeftijd zal het geen verrassing zijn dat mijn muzieksmaak zich vanaf het begin van de jaren tachtig begint te ontwikkelen. Na eerst eventjes de hitlijsten verkend te hebben, maak ik in de zomer van 1982 kennis met Pink Floyd en Rush en deze twee reken ik nog altijd tot mijn favorieten. Met bands als Camel, Genesis, IQ, Jethro Tull, King Crimson, Marillion, Pallas, Pendragon en Yes wordt in de volgende jaren een gezonde basis gelegd voor mijn voorliefde voor symfonische rock, zoals het in die tijd genoemd wordt. Begin jaren negentig vindt er echter een kentering plaats. Ik krijg namelijk een aversie tegen de overdaad aan plastieken, gekunstelde prog, die later bekend zal worden onder de term neoprog. Toch keer ik na enige tijd weer terug op het oude nest, maar mijn affiniteit met dit stereotiepe subgenre is danig bekoeld. Sindsdien richt ik me meer op authentieke progressieve rock met bands die het avontuur niet mijden, hun instrumentenbeheersing in dienst van de muziek stellen en hun albums niet verzieken door een gladde, steriele (over)productie. Omdat ik graag mijn zintuigen laat prikkelen is het dan ook niet merkwaardig dat ik via de labels Cuneiform, Ipecac, Recommended, Rune en Tzadik bij de grenzen van ons aller favoriete genre terecht kom. Daarnaast ontwikkel ik een voorkeur voor muziek van labels als 12k, Constellation, Erased Tapes, Home Normal, Hymen, Kranky, Line, Leaf, Miasmah, n5MD, Temporary Residence, Touch, Type en Warp. Dit is vooralsnog meer dan voldoende om mijn blijvende honger naar nieuwe, avontuurlijke muziek te kunnen stillen…
_____________________________________________________________________________________________________________________________
RUARD VELTMAAT
Geboortedatum: 15 augustus 1972
Taak: recensent / forumbeheerder / beheerder Progwereld My Space
Ik ben met symfo in aanraking gekomen door een vriend die mij de cd’s van Marillion met Fish uitleende, maar vond dat in eerste instantie niet heel bijzonder. Toen hij destijds de nieuwste Marillion met Steve Hogarth aan mij uitleende (Seasons End), begon het vuur te branden. Daarna was het hek van de dam en ging mijn interesse voornamelijk uit naar neo progressief getinte bands. Pas nadat ik in 1998 “Into the electric castle” van Ayreon hoorde en ontdekte dat er ook nog andere invloeden waren, ging de wereld van progressieve muziek voor mij open. In razend tempo begon ik mijn cd verzameling uit te breiden. In mijn ontdekkingstocht luisterde ik ook veel naar de gevestigde namen als Pink Floyd, Genesis en Rush etc. Toch kwam ik er al snel achter dat ik daar niet echt gecharmeerd van raakte, ondanks dat het de baanbrekende bands in het genre zijn. Vraag mij niet mijn huidige voorkeur te omschrijven. Ik kan nog steeds enorm genieten van de uitgemolken Neo prog, maar word ook aangetrokken door post rock, progmetal, symfonische en bombastische rock met klassieke invloeden. Ook kan ik nog zeker genieten van de Coldplays, Keanes en sommige andere gedrochten van de commerciële muziekbusiness, zolang er maar een ‘vibe” in de muziek zit die mij raakt. Kortom, muziek moet bij mij gaan leven!
____________________________________________________________________________________________________________________________