Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

het team

Wouter Bessels

WOUTER BESSELS

Geboortedatum: 9 oktober 1977

Taak: recensent (sinds januari 2007)

Als progliefhebber ben ik opgegroeid met bands als Pink Floyd, Gentle Giant, Yes, Genesis, Tangerine Dream en Focus, maar ook The Beatles, The Beach Boys, Abba, Iron Maiden, Frank Zappa, Miles Davis en Todd Rundgren. Voor mij is prog grenzeloos, tijdloos, maar vaak ook inspiratieloos. Zie mij niet gauw luisteren naar een plaat van Arena, Cryptic Vision of The Watch; het zijn voorbeelden van – voor mij – acts zonder passie en overtuiging waar ik niet met plezier naar luister. Ik ben op zoek naar de uitdaging, het onbekende en de muzikale gok die muzikanten soms nemen (’Trial and error’). Zo bieden bands als Marillion, Porcupine Tree, Radiohead en Pain of Salvation al jarenlang voor mij die uitdaging, naast verschillende andere acts. De afgelopen jaren was ik zeer onder de indruk van platen van Frost*, Sylvan en Paatos. Dat vind ik, naar mijn mening, voorbeelden van prog die vitaal, spannend, divers en inhoudelijk verantwoord zijn. Natuurlijk zitten er conventionele elementen in; liever goed gejat dan slecht bedacht! Ook ben ik niet vies van ‘gezonde invloeden’ vanuit de jazz en elektronische hoek in progressieve rock en zet ik met regelmaat ook graag een plaat op van bijvoorbeeld Elbow, Tom Mcrae, The Orb, Prince, Joni Mitchell, DJ Shadow, The Nits, Big Star, Talk Talk of Bettie Serveert. _____________________________________________________________________________________________________________________________

wouter

WOUTER BRUNNER

Taak: recensent (sinds 2014)

Van de klassiekers via de neoprog naar de uithoeken van onze muziek. Daarbij niet te lang blijven hangen in hetzelfde maar ook niet alle oude schepen hoeven verbrand. Soms direct betoverd, soms van afkeer tot inkeer.  En sommige muziek blijft gewoon ruk. Vijfentwintig jaar muziekliefde typeert zich als een constante vlucht naar voren: het besef dat de tijd ontbreekt om reeds bekende muziek genoeg te luisteren onderdruk ik door weer nieuwe muziek te ontdekken. Favorieten komen, blijven en gaan. Bruce Springsteen en Genesis behoren tot de blijvers, terwijl ik ook mijn eerste muzikale liefde, Queen, nog steeds graag opzet. De tendens is echter een eindeloze verbreding van de smaak, waardoor is gebleken dat elk genre zijn parels bevat. De pareljacht kost echter tijd, tijd die ook gespendeerd wordt aan concertbezoeken en aan het schrijven van pompeuze stukjes, tijd die er onvoldoende is en altijd onvoldoende zal zijn. En zo blijven er altijd parels liggen, en zo is het werk van de muziekliefhebber nooit voltooid.

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Christopher Cusack

CHRISTOPHER CUSACK

Geboortedatum: 1 april 1987

Taak: recensent (2005 – 2008; sinds 2009)

Mijn muzieksmaak is zeer eclectisch en wordt gekenmerkt door een voorkeur voor avontuur (in welke vorm dan ook). De basis werd gelegd door de platenverzameling van mijn vader, die onder andere lp’s van Genesis, Pink Floyd, Yes en andere ”˜klassieke’ progressieve bands bevat. Hoewel (progressieve) rock en metal nog steeds een belangrijk deel uitmaken van mijn muzikale voorkeuren, laat ik mij geenszins beperken door genregrenzen. Integendeel, ik luister ook veelvuldig naar klassieke muziek, opera, jazz, pop en elektronische muziek, en probeer mij in mijn onophoudelijke zoektocht naar nieuw materiaal zo min mogelijk te laten beïnvloeden door muzikale vooroordelen.

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Marcel Debets

MARCEL DEBETS

Geboortedatum: begin zestiger jaren

Taak: nieuwsredacteur (vanaf 2018), recensent (2012-2014, 2018 – heden)

Muziekliefhebber én -maker, met een graad in studio engineering en muziekproductie. Helaas is er geen droog brood in te verdienen, dus verdien ik mijn levensonderhoud als zelfstandige copywriter en projectmanager. Mijn muzikale roots liggen bij de Beatles en andere jaren-zestig muziek. Op twaalfjarige leeftijd kocht ik van mijn verjaardagsgeld een driedubbel live-album van een band genaamd Yes. Ik had geen idee, maar het zag er geweldig uit. De rest is geschiedenis.

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Alex Driessen

ALEX DRIESSEN

Taak: Recensent (sinds 2015)

Ik ben een symfo fan sinds de vroege jaren ‘70 en ben mijn favoriete bands sinds die tijd nauwlettend blijven volgen. Mijn eerste liefde is en blijft Yes, de kennismaking met hun driedubbelaar “Yessongs” in 1973 heeft een verpletterende indruk op me gemaakt, daar is het allemaal mee begonnen. Maar ook Camel, Genesis, ELP, Kansas, Pink Floyd en Rush hebben mijn warme belangstelling. Van de nieuwe (hoewel…) generatie progbands ligt mijn voorkeur bij The Flower Kings, Transatlantic, Spock’s Beard, BBT en soortgenoten. Melodie met een hoofdletter ‘M’ is een belangrijke voorwaarde. Voordat ik mocht toetreden tot het selecte gezelschap Progwereld medewerkers heb ik al enige ervaring opgedaan in het schrijven: voor de Engelstalige internet pagina van een vriend verzorg ik sinds een paar jaar de recensies van (prog)concerten. Nog mooier dan het luisteren naar muziek, is het bezoeken van live concerten; ik trek er nog gemiddeld minimaal een keer per maand op uit, sinds 1975 zijn dat er inmiddels ruim driehonderd. Het schrijven over muziek is inmiddels één van mijn favoriete bezigheden. Mijn voorkeur ligt bij het verslaan van live-concerten, maar ik zal me binnen het team vooralsnog bezighouden met cd / dvd recensies.

___________________________________________________________________________________________________________________________

Jos-Driessen-(2)

JOS DRIESSEN

Geboren: Begin jaren zestig
Taak: recensent, sinds december 2017

Geboren begin jaren ‘60 groeide ik in de ‘70 jaren op met wat later progressive rock ging heten. Wat prijs ik me gelukkig om in die tijd ‘s morgens de radio aan te zetten om mijn dagelijkse arbeidsvitaminen tot me te kunnen nemen in de vorm van One Of These Days van Pink Floyd. Donderdagavond was het vaste prik om af te stemmen op de LP show van Wim van Putten om de nieuwste (symfonische) albums te beluisteren. Ook toen kende het jaaroverzicht met de beste 10 albums tot dan toe dezelfde voorspelbaarheid als de top 3 van de huidige top 2000. Het was Pink Floyd, Yes en Genesis en daarna een hele tijd niets. Gelukkig maakte ik met de LP show ook kennis met Camel, Tangerine Dream, King Crimson en nog veel meer van dit moois. Nadat de LP show de CD show ging heten ebde de progressive rock weg en kwam er pas medio jaren ‘90 gelijktijdig met de opkomst van internet weer mee in contact. Over Renaissance gesproken! In mijn jeugd zat ik in een bandje en schreef mee aan nummers en teksten. Nadat ik ging studeren viel dat wegens tijdgebrek helaas weg. Mijn liefde voor taal bleef en heb nog twee romans geschreven om mijn gedachten te kunnen verwoorden. Het was mooi om uit de top 2000 van afgelopen jaar van een jonge collega te horen hoe verbaasd ze was dat Echoes van Pink Floyd 20 minuten lang is… en ja, ze vond het heel ‘cool’. Er is voor veel mensen nog een (prog)wereld te ontdekken en hoop hier mijn steentje aan bij te dragen.

___________________________________________________________________________________________________________________________

Maarten Goossensen

MAARTEN GOOSSENSEN

Geboortedatum: 10 februari 1976

Taak: eigenaar / webmaster / recensent (sinds december 2000)

Ik moet gegrepen worden door muziek. Ik moet alles om me heen kunnen vergeten. Ik wil in de muziek kunnen opgaan. Voor mij moet muziek een goede melodie hebben en mooi solo-werk. Ik hou van alle soorten prog. Bands als Genesis, IQ, Porcupine Tree, Sylvan, Gazpacho, Camel, Moongarden, en Iona doen het altijd goed bij mij. _____________________________________________________________________________________________________________________________

Erik Groeneweg

ERIK GROENEWEG

Geboortedatum: 21 maart 1963

Taak: recensent (sinds september 2002)

Ik hou van interessante muziek, van muziek die je fantasie prikkelt, die je ballen kietelt, die iets met je doet. Er is al genoeg slappe, zinloze herrie op de wereld. Goede symfo en prog voldoen nog het beste aan mijn criteria, bands als Porcupine Tree, Transatlantic en Somnambulist, maar ook de classics als Yes, Genesis en Kansas. Maar… de ergste muziek op de hele wereld, erger dan Jantje Smit, is foute, futloze, clichematige knutselsymfo, waarvan er ook nu helaas nog veel te veel gemaakt wordt. _____________________________________________________________________________________________________________________________

Peter van Haerenborgh

PETER VAN HAERENBORGH

Geboortedatum: 18 september 1985

Taak: recensent / webmaster (sinds augustus 2008)

Mijn liefde voor prog begon een paar jaar geleden met de bands als Genesis, Marillion en Porcupine Tree. Later ben ik op zoek gegaan naar het progressieve binnen de prog. Zo kwam ik uit bij bands als Univers Zero, Magma, Present, en nog meer Avant-Prog, RIO of Zeuhl-bands. Ik was meteen verkocht en ben bij die bands gebleven. Maar je kan me nog steeds even veel plezieren met Genesis, Marillion, King Crimson, Anekdoten of Landberk. Ik knap wel gigantisch af op de neoprog-lichting waarbij kopiëren tot een kunst is verheven of van de, zoals ik het noem, kijk-eens-hoe-snel-ik-mijn-instrument-beheers-prog-metal. Prog moet progressief zijn in de bijvoeglijke vorm van het woord voor mij. Buiten de prog doe je mij geweldig veel plezier met Britpop uit de jaren ‘90. _____________________________________________________________________________________________________________________________

Dick

DICK VAN DE HEIJDE

Geboortedatum: 29 april 1963
Taak: recensent (sinds december 2002)

Ik doe mezelf een plezier met zowel oude symfo (Genesis, Yes, PFM) als met nieuwe (Arena, Spock’s Beard, Ricocher). Goede muziek moet volgens mij aan minstens twee van de volgende criteria voldoen: emotie, variatie, melodie en virtuositeit. Ik ben 25 jaar geleden verliefd geworden op het genre en zal het nooit meer loslaten. _____________________________________________________________________________________________________________________________

Ard van den Heuvel

ARD VAN DEN HEUVEL

Geboortedatum: 22 januari 1971

Taak: fotograaf (sinds juni 2011)

Mijn muzikale ontdekkingsreis begon eind jaren zeventig met o.a. bands als Queen, Rush en Led Zeppelin. Begin jaren tachtig kwam ik het album “Fugazi” van Marillion tegen. Ik was hiervan zo onder de indruk dat ik meer symfonische rock wilde gaan beluisteren. Hierna heb ik in snel tempo de klassieke grote symfobands als Pink Floyd, Rush, Genesis, ELP, Saga, Camel en Yes leren kennen. Daarnaast heb ik altijd bands als Iron Maiden, Judas Priest, Thin Lizzy, MSG, Dio, Y&T, Queenrÿche, Whitesnake, Gary Moore, Deep Purple en later onder andere Jimi Hendrix, Steve Hackett, Robin Trower, Randy Hansen, Dave Meniketti, Steve Vai en Joe Satriani zeer kunnen waarderen. Later ben ik ook geïnteresseerd geraakt in bands als IQ, Pallas, Frost*, Riverside, Sylvan, RPWL, Arena, Flower Kings, Pure Reason Revolution, Pagan’s Mind, Gazpacho, Sky Architect en vooral Dream Theater. Naast (live)muziek is fotografie een grote passie. Voordat ik als fotograaf bij Progwereld aan de slag ging, heb ik een aantal jaren voor mezelf gefotografeerd bij diverse concerten en festivals. De uitdaging voor mij is elke keer weer het vastleggen van de emotie van het moment en het typerende beeld van de betreffende artiest of act. ____________________________________________________________________________________________________________________________

Joop Klazinga

JOOP KLAZINGA

Geboortedatum: 12 maart 1958

Taak: eindredacteur Progwereld nieuws (2006 – 2018), corrector, webredacteur, recensent, grafisch werk (sinds april 2004)

Je kunt mij omschrijven als een symfo liefhebber van de oude progstempel. Ik ben opgegroeid met bands als The Moody Blues en Procol Harum. Als 10-jarige was ik hier al behoorlijk weg van. Mijn eerste kennismaking met de ”˜echte’ symfonische rock was toen ik bij mijn buurjongen het eerste album van Camel beluisterde. In 1974 had ik vervolgens het voorrecht ”˜The Lamb…’ live in Carré Amsterdam te aanschouwen en ik vond er niet veel aan… Momenteel gaat mijn voorkeur uit naar neo-prog-achtige muziek, maar de meer experimentele prog zoals die van The Enid en Anglagard kan mij ook zeer bekoren. Mijn favoriete symfo album is echter al bijna 30 jaar het debuut album van Steve Hackett: “Voyage Of The Acolyte”. Op mijn 47e begon ik niet aan een tweede leg, Harley of cabrio. Neen, ik werd oprichter / bandlid van een heuse progformatie…

___________________________________________________________________________________________________________________________

Ron Kraaijkamp

RON KRAAIJKAMP

Geboortedatum: 10 augustus 1959

Taak: fotograaf (sinds oktober 2012)

Mijn eerste kennismaking met prog/symfo is ontstaan doordat de broer van een vriend van mij altijd naar Deep Purple, Pink Floyd en andere bands luisterde. Daarvoor luisterde ik hoofdzakelijk naar muziek op de piratenzenders Veronica en Mi Amigo. Enfin, zo rond mijn zestiende had ik voldoende geld om mijn eerste lp te kopen, Rick Wakeman ”“ “The Six Wives”¦” En die heb ik letterlijk grijs gedraaid. Mijn vader werd zo gek van ‘die herrie’ dat hij een koptelefoon voor me kocht. En zo kom je dan uit bij Yes, Klaus Schulze enz. Mijn eerste concert was van Klaus Schulze in Raza in Utrecht; later naar Yes in Ahoy. Voor kaartjes van grotere bands moest je een nacht op de stoep liggen bij NOZ in Utrecht. Dat had je er voor over. Ik werd lid van de platenbibliotheek en heb daar mijn muziek smaak verder uitgebreid. Na een concert van Genesis gezien te hebben in de Groenoordhallen in Leiden, heb ik met de eerder genoemde vriend een lichtshow op gezet. Dat wil zeggen, op slaapkamerniveau. Dat liep nogal uit de hand en we hebben dat flink uitgebreid. Hij was de creatieve denker en ik maakte de apparatuur. Daar kwam mijn opleiding bij van pas. Bij ons was de muziek ter ondersteuning van het licht (en effecten). Eerst met diverse artiesten als Kate Bush, Genesis, Pink Floyd, Yes en anderen. Echt de symfonische hoek van de prog…

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Math Lemmem

MATH LEMMEN

Geboortedatum: 27-02-1959

Recensent sinds 15 maart 2014

Ik woon in Meerlo, Noord-Limburg, met vrouw en drie kinderen (en een hond natuurlijk). Ik ben zelf als musicus actief als dirigent en trompet docent en ben dus klassiek geschoold. Ik heb in mijn jongere jaren nog in diverse Nederlandstalige bandjes toetsen gespeeld met de nodige symfonische invloeden. Als 12-jarige moest ik destijds kiezen tussen de Beatles en de Stones. Die keuze was voor mij niet zo moeilijk. Die Stones vond ik toen maar takke muziek. Via Pink Floyd, Deep Purple en Uriah Heep ontdekte ik Yes, Procol Harum, King Crimson en ELP. Daarna ben ik als een blok gevallen voor UK. Dat was voor mij het summum van symfonische rock, met name de 1e line up. Na UK werd het voor mij wat stilletjes aan het progfront. Ik volgde de neo-stroming niet zo erg. Totdat ik Spock’s Beard en vooral The Flower Kings ontdekte. Daar ging mijn proghart weer aanmerkelijk sneller van kloppen. Wat betreft de nieuwste lichting ben ik vooral gecharmeerd van Karmakanic en Moon Safari. Naast prog sta ik open voor alles wat me kippenvel bezorgt, van J.S. Bach, via Rob de Nijs tot Aerosmith. Wat me aan prog vooral boeit is het muzikale vakmanschap, gecombineerd met sterke melodieën / harmonieën en geniale ritmische vondsten. Ik heb een gruwelijke hekel aan bands die hun live-geluid niet in orde hebben.

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Clemens Leunisse

CLEMENS LEUNISSE

Geboortedatum: 24 augustus 1951

Taak: Recensent (sinds 2015)

Opgroeien met Jimi Hendrix, Beatles, Fleetwood Mac/Peter Green, Pink Floyd. En als vanzelf groei je dan door met symfonische rock, wat evolueerde tot waar we nu in progland zijn aangeland. Bij mij hoog op de lijst: Steven Wilson/Porcupine Tree, Airbag/Bjørn Riis, Riverside, Tangerine Dream en Marillion om maar eens een willekeurige greep te doen. En dan hebben we het nog niet over recentere ontdekkingen als Cosmograf, Lonely Robot en Hibernal in deze geweldige zoektocht, die nu al meer dan vijftig jaar duurt en die samen met de gevestigde namen (en andere nieuwe ontdekkingen) een plek krijgen in TRAXX, mijn wekelijks radioprogramma bij RTVKrimpenerwaard.

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Fred Nieuwesteeg

FRED NIEUWESTEEG

Geboortedatum: 4 december 1957

Taak: recensent (sinds juli 2011)

Mijn muzikale wortels liggen in de jaren ”˜70. Mijn eerste LP was Santana van Santana, waarna Black Sabbath en Pink Floyd (Umma Gumma) volgden. Ik belandde steeds meer op het symfonische pad via Genesis, Yes, Barclay James Harvest, Camel. Ik gooi nog wat namen op: Anyone’s Daughter, Steve Hackett, Marillion, IQ, Pendragon, Pallas, Grobschnitt, Eloy, Saga, Karnataka, Clannad vroeger, The Enid, Mandalaband (Om Mani Padme Hum vind ik een van de mooiste muziekstukken ooit gemaakt).
Ik vond het ook geen straf te luisteren naar Jethro Tull, Gentle Giant, bluesrock en ja, zelfs southern rock. Nederlandse bands als Kayak, Focus en Solution vond ik evenmin te versmaden.
Ik schaam me er ook niet voor om regelmatig naar Arrow Classic Rock te luisteren. Gewoon lekker!
Maar ik ben niet blijven steken in het verleden. Ik geniet nog volop van het vele moois wat nu ook nog wordt gemaakt. In mijn top 10 van 2010 prijkt Anima Mundi bovenaan, gevolgd door o.a. Karnataka, David Minasian, Kaipa, Spock’s Beard, Chris, La Maschera di Cera, SETI en Big Big Train. Mindgames, The Watch, Yogi Lang, Unitopia, Knight Area kan ik ook erg waarderen. En wat te denken van Narrow Pass, Nordagust, Yak, Magic Pie, Riverside, The Tangent, Simon Says, Astra (The Weirding, mijn cd van het jaar 2009), Glass Hammer, Pandora en ga zo maar door.

Mijn muzikale wortels liggen in de jaren ”˜70. Mijn eerste lp was “Santana” van Santana, waarna Black Sabbath en Pink Floyd (”Umma Gumma”) volgden. Ik belandde steeds meer op het symfonische pad via Genesis, Yes, Barclay James Harvest, Camel. Ik gooi nog wat namen op: Anyone’s Daughter, Steve Hackett, Marillion, IQ, Pendragon, Pallas, Grobschnitt, Eloy, Saga, Karnataka, Clannad vroeger, The Enid, Mandalaband (Om Mani Padme Hum vind ik een van de mooiste muziekstukken ooit gemaakt). Ik vond het ook geen straf te luisteren naar Jethro Tull, Gentle Giant, bluesrock en ja, zelfs southern rock. Nederlandse bands als Kayak, Focus en Solution kon ik eveneens waarderen. Ik schaam me er ook niet voor om regelmatig naar Arrow Classic Rock te luisteren. Gewoon lekker! Maar ik ben niet blijven steken in het verleden. Ik geniet nog volop van het vele moois wat nu ook nog wordt gemaakt. In mijn top 10 van 2010 prijkt Anima Mundi bovenaan, gevolgd door o.a. Karnataka, David Minasian, Kaipa, Spock’s Beard, Chris, La Maschera di Cera, SETI en Big Big Train. Mindgames, The Watch, Yogi Lang, Unitopia, Knight Area kan ik ook erg waarderen. En wat te denken van Narrow Pass, Nordagust, Yak, Magic Pie, Riverside, The Tangent, Simon Says, Astra (”The Weirding”, mijn cd van het jaar 2009), Glass Hammer, Pandora en ga zo maar door.

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Mario

MARIO VAN OS

Geboortedatum: 19 januari 1961

Taak: recensent (sinds december 2010)

Mijn muzikale verleden ligt vooral in de heavy metal, met bands zoals Black Sabbath, Deep Purple, Rainbow, Dio, Iron Maiden en Metallica. Het debuut album van Black Sabbath is één van de eerste albums die mij muzikaal verder gevormd heeft. Mijn echte roots liggen overigens bij The Beatles (en vroeger zette ik mij dus tegen mijn broers’ voorkeur voor The Rolling Stones af) en natuurlijk Pink Floyd. Het live album van “Ummagumma” heb ik grijs gedraaid en ook “Dark Side Of The Moon” brengt talloze herinneringen met zich mee. Daarnaast hoorden ook onze Nederlandse Golden Earring, The Nits en het Britse Queen tot mijn favorieten. Mijn huidige voorkeur ligt vooral bij Porcupine Tree of eigenlijk alles wat Steven Wilson doet. Daarnaast ook Marillion, Riverside, Anathema, Dream Theater, Pain Of Salvation, Tool etc. Ik sta erg open voor nieuwe muziek, progressieve muziek mag vernieuwend zijn. Ik denk ook zeker dat er momenteel meer goede muziek wordt gemaakt dan vroeger. Ik moedig ook graag alle jonge bands aan om hun eigen muziek te maken en hier zit zeker veel talent bij.

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Luke Peerdeman

LUKE PEERDEMAN

Geboortedatum: 10 februari 1993

Taak: recensent (sinds april 2016)

Ik was 14 jaar toen ik voor het eerst een progrock album beluisterde. Met “Wish You Here” van Pink Floyd ging een wereld voor mij open. Muziek kon meer zijn dan vier minuten lange liefdesliedjes. Afwijkende melodieën, aparte structuren, bijzondere instrumenten. Het intrigeert me nu nog even veel als toen. Vandaag de dag ontdek ik in elk subgenre van progrock wel gave muziek. Ook meer obscure stromingen zoals Zeuhl geven hun geheimen langzaam prijs. Ik waardeer het altijd wel als muziek onconventionele paden volgt. Als luisteraar mag je best een beetje moeite doen om muziek te begrijpen. Ik heb daarnaast ook een allergie voor muziek die zich veilig houdt aan de symfoclichés. Een goede kwinkslag of overduidelijk speelplezier kan echter al wonderen doen. Zo heb ik onder andere veel waardering voor Van Der Graaf Generator, King Crimson en Porcupine Tree. Bands die zich meermaals opnieuw hebben uitgevonden. Naast progressieve rockmuziek beluister ik ook veel New-Wave en jazz. Als twintiger sta ik weliswaar nog aan het begin van mijn muzikale ontdekkingstocht, maar als het verleden mij een ding geleerd heeft, is het wel dat ik nog veel mooie muziek voor de boeg heb.

_____________________________________________________________________________________________________________________________

Ralph Uffing

RALPH UFFING

Geboortedatum: 23-10-1976

Taak: recensent (sinds 2015)

Mijn liefde voor muziek begon in 1986 toen ik mijn eerste radiocassetterecorder kreeg. Die liefde werd een passie toen ik in de jaren ‘90 op een verzamelalbum voor het eerst The Spirit Of Radio van Rush hoorde. Ik had toen al een voorkeur voor de wat luidere muziekgenres, maar vanaf toen is er voor mij een enorme ontdekkingsreis begonnen in progland. Eerst terug in de tijd om alle klassiekers (Rush, Genesis, Pink Floyd, Van Der Graaf Generator etc.) te leren kennen, maar ook tegenwoordig komt er nog genoeg kwaliteit uit. Het meest geniet ik van ouderwetse symfo, neo-prog en progmetal, de eerder genoemde bands en IQ, Pendragon, Gazpacho, Neal Morse zijn enkele van de favorieten, maar ik vind het ook interessant om de grenzen van het genre te verkennen. Daarnaast is er buiten de prog ook nog genoeg goede muziek te vinden (Bruce Springsteen, Iron Maiden). Een goed gesprek over muziek ga ik niet uit de weg en ik vind het heerlijk om veel met muziek bezig te zijn. Progwereld vormt daar een prima uitlaatklep voor. _____________________________________________________________________________________________________________________________

Ruard Veltmaat

RUARD VELTMAAT

Geboortedatum: 15 augustus 1972

Taak: recensent / forumbeheerder sinds 2009

Ik ben met symfo in aanraking gekomen door een vriend die mij de cd’s van Marillion met Fish uitleende, maar vond dat in eerste instantie niet heel bijzonder. Toen hij destijds de nieuwste Marillion met Steve Hogarth aan mij uitleende (Seasons End), begon het vuur te branden. Daarna was het hek van de dam en ging mijn interesse voornamelijk uit naar neo progressief getinte bands. Pas nadat ik in 1998 “Into The Electric Castle” van Ayreon hoorde en ontdekte dat er ook nog andere invloeden waren, ging de wereld van progressieve muziek voor mij open. In razend tempo begon ik mijn cd verzameling uit te breiden. In mijn ontdekkingstocht luisterde ik ook veel naar de gevestigde namen als Pink Floyd, Genesis en Rush etc. Toch kwam ik er al snel achter dat ik daar niet echt gecharmeerd van raakte, ondanks dat het de baanbrekende bands in het genre zijn. Vraag mij niet mijn huidige voorkeur te omschrijven. Ik kan nog steeds enorm genieten van de uitgemolken Neo prog, maar word ook aangetrokken door post rock, progmetal, symfonische en bombastische rock met klassieke invloeden. Ook kan ik nog zeker genieten van de Coldplays, Keanes en sommige andere gedrochten van de commerciële muziekbusiness, zolang er maar een ”˜vibe’ in de muziek zit die mij raakt. Kortom, muziek moet bij mij gaan leven! _____________________________________________________________________________________________________________________________

OUDGEDIENDEN: Ruud Stoker, Corné Brouwers, Erwin Blatter, Piet Michem, Ton Veldhuis, Rob van Oosten, Ewout Boonen, Erik Klop, Sander Kok, Christian Bekhuis, Manuel Huijboom, Frans Schmidt, Shireen Bekker, Casper Middelkamp, David Nummerdor, Hans Ravensbergen, Peter v.d Schelde, Govert Krul, Ralph Sanders, Markwin Meeuws, Joost Boley, Eric de Bruyn