Momenteel hebben we drie prijsvragen lopen voor een DVD van Steven Wilson, tickets voor Kayak en/of Soup.
Klik hier voor onze speciale wedstrijdpagina.

Orphaned Land – The Road To Or Shalem

Orphaned Land - The Road To Or Shalem

De band Orphaned Land lijkt in zijn tien geboden geschreven te hebben dat zij met hun muziek de Arabische regio wil verenigen. Wás het maar zo eenvoudig dat een stel muzikanten door middel van zang in het Engels, Arabisch, Hebreeuws en Jemenitisch de volkeren kan verbinden. Helaas is dat een wens van de gedachte en momenteel zijn we nog ver verwijderd van deze wens. Dat gegeven heeft de band tot nu toe nog niet verhinderd om dat verlangen door middel van hun cd’s levend te houden. Dit resulteert in een dvd gevuld met de bands muziek uit het verleden en heden, visueel benadrukt door symboolpolitiek met Israëlische vlaggen, symbolische tatoeages, keffiyeh’s (Palestijnse hoofddoeken), tallieten (Joodse gebedskleden) en nog veel meer. De beelden en het geluid spreken al voor zich, maar je ruikt als het ware de passie en enthousiasme voor wereldvrede, met muziek als wapen om die gewenste harmonie te bewerkstelligen.

Orphaned Land is in 1991 opgestart onder de voormalige naam Resurrection en heeft sindsdien vier reguliere albums, één ep en een livealbum geproduceerd. Hoewel het gezelschap een grote fanschare heeft opgebouwd, zijn extreme verkoopcijfers nooit behaald met hun albums. De band wil het 20-jarig bestaan met deze dvd vieren die grotendeels is opgenomen tijdens een optreden in Tel Aviv. De muziek van Orphaned Land is in de basis progmetal met uitstappen naar deathmetal, veelal begeleid door grunts en oosterse invloeden door middel van instrumenten als Chumbush, Bouzouki, Shofar, Kawala fluit en Santur. Dit levert voor de liefhebber een uiterst interessant pakket op waarbij je regelmatig geboeid naar de muziek blijft luisteren, zeker als je je verbonden voelt met muziek uit de genoemde regio en progmuziek.

Vanaf het begin is het duidelijk dat er fysiek geïnvesteerd is in beelden die met name de sfeer tijdens het optreden moeten weergeven. De beelden zijn op zichzelf inventief, zo kunnen we vanuit verschillende oogpunten meekijken op de handen van de bandleden, hoewel dat wel een ietwat provisorisch resultaat oplevert. Bijvoorbeeld het meekijken met de bandleden doordat er een klein cameraatje is bevestigd aan de gitaar, of aan de onderkant van het microfoonstatief van de zanger. Dit levert grappige beelden op, maar maakt door het vele variëren ook wat rommelig. Anderzijds is het voordeel van deze beelden dat je optimaal het gevoel hebt dat je bij een optreden bent, zeker wanneer je omgeven bent van surround boxen of een cinemaopstelling. Ook het begeleidend geluid is van een prima niveau.

De band weet ook in deze liveshow de Joodse en Arabische invloeden op een mooie manier in elkaar te verweven. De muziek is een uitdaging op zichzelf en absoluut het proberen waard. Muzikaal is dit een mooie afspiegeling wat de band te bieden heeft. De etnische invloeden zijn duidelijk waarneembaar en vormt een mooie mix met metal. Ik durf zelfs te zeggen dat deze dvd mij weer heeft doen teruggrijpen naar de albums die ik destijds wel aardig vond, maar blijkbaar waren die toch niet verleidelijk genoeg om mij regelmatig te doen teruggrijpen naar de cd’s. Intens en mooi zijn de nummers die door de zanger Kobi Fahri en gitarist Yossi Sassi Sa’aron akoestisch worden gebracht, met zijn tweeën, op een verder leeg podium. Neem bijvoorbeeld het werkelijk prachtige Oceanland. De band heeft een paar speciale gasten tijdens de opnames, waarvan zangeres Schlomit Levi de belangrijkste is. De oosterse schone zorgt er door middel van haar zang voor dat de nummers nog eens een extra oosters tintje krijgen. Natuurlijk kon zij ook niet ontbreken in deze show, aangezien zij een groot aandeel in het laatste album “The Neverending Way Of ORwarriOR” heeft. Ook Steven Wilson heeft een bijdrage in dat album door middel van toetsen en de eindmix, daarom is ook hij te aanschouwen op deze dvd. De aankondiging van Steven Wilson gaat zelfs gepaard met de nodige eerbied; Fahri kondigt hem bij het publiek aan met: “dames en heren, hier is god!” Dat is zelfs voor een begenadigd artiest als Wilson iets teveel eer, maar toegegeven, het samenspel en samenzang met Fahri en gitarist Sa’aron bezorgt ook mij kippenvel.

De tweede dvd bevat zoals zo vaak als op muziek dvd’s een documentaire, videoclips en een slideshow. Ook staan er nog enkele bonustracks met Yehunda Poliker op, een bekende singer/songwriter in Israel. Juist deze is bepalend voor de naam van de band, want de omschrijving “Orphaned Land” komt namelijk voor in één van zijn liedjes, blijkt later in de documentaire. Hierin vertellen de bandleden over het 20-jarig bestaan van de band met behulp van wat archiefbeelden. Enigszins met het schaamrood op de kaken vertelt zanger Fahri bijvoorbeeld dat ze als death metal band belachelijke teksten schreven en eigenlijk maar wat aan klooiden, tot het moment daar was om wat te gaan doen met de smeltpot van invloeden waarin zij leven. Maar ook spreken de bandleden over de moeilijke tijden die ervoor zorgden dat er maar liefst zeven jaar waren verstreken voor er een nieuw album kwam. Problemen onderling, het op zoek gaan naar zichzelf, het zoeken naar heil in religie, zomaar een paar redenen waarom de bandleden het drukker hadden met zichzelf dan zich te bekommeren over de band. Het mooie van de reünie is dat een moslim met een tatoeage van de band op zijn arm ervoor zorgt dat deze Israëlische, maar vooral ook Joodse band weer bij elkaar komt. De documentairemaker is er in elk geval in geslaagd om de bandleden op sympathieke wijze neer te zetten. De leden komen buiten de bühne meer over als hippies dan echte metalheads en op één of andere manier geeft dat de muziek (al dan niet bewust) meer diepgang.

Ondanks alles blijkt aan het eind van de documentaire en de dvd maar één ding; Orphaned Land heeft maar één religie. De religie van verbinden. De religie van naast elkaar leven. De religie van muziek. Aanrader!

Ruard Veltmaat

Bestel deze cd rechtstreeks bij Discorder

Progwereld | Recensies