Blijf op de hoogte, meld je aan voor onze mailinglist

The Aurora Project, vrijdag 22 mei 2009, Tripodia, Katwijk

Onlangs verscheen het ijzersterke tweede album van The Aurora Project getiteld “Shadow Border“. Een album dat een live presentatie verdient en deze kans laat de band gelukkig ook niet onbenut.

Tripodia is een grote zaal en ik hoef geen enkele bezoeker van progconcerten uit te leggen dat het best riskant is een dergelijk podium te boeken. Niet vanwege het eigen kunnen want dat zit meestal wel goed, maar de bezoekersaantallen vallen doorgaans nogal tegen. Hoe laag je de toegangsprijs ook houdt en hoe sterk je ook speelt, er zijn eenvoudigweg niet genoeg liefhebbers van kwaliteitsmuziek. Maar goed, geen azijn plassen nu want daar is geen enkele aanleiding toe. De band heeft vooraf al het mogelijke gedaan zoveel mogelijk liefhebbers te enthousiasmeren door kaarten beschikbaar te stellen bij aanschaf van de cd, onder andere via Progwereld. Dit bleek een geslaagde actie. Verder was er behoorlijk wat publiek uit de vrienden- en kennissenkring uitgenodigd waardoor de zaal uiteindelijk voldoende gevuld was.

Dennis Binnekade

En wat de band laat zien liegt er niet om. Een professioneel ogend podium met kwalitatief hoogstaand videomateriaal en sfeervolle decoratie. De eerste set bestaat uit een integrale uitvoering van “Shadow Border” en is een lust voor het oor. Vooraf sprak ik de band nog backstage en gaf zanger Dennis Binnenkade aan ietwat onzeker te zijn over het gebruik van effecten op zijn microfoon. Natuurlijk gaat het daar dan direct mis en valt hij in met een sterk vervormd stemgeluid. Klasse zoals hij zich daar in het geheel niet door uit het veld laat slaan, binnen de seconde het euvel verhelpt en vervolgens alsnog uitstekend inzet. Zijn vocalen zijn net als op de plaat glashelder en de presentatie is overtuigend. Ook gitarist Remco van den Berg staat zijn mannetje op het podium trouwens. Naast het feit dat hij een uitstekende gitarist is blijkt hij een waar podiumdier te zijn waar het enthousiasme vanaf spat. De rest van de band oogt meer bescheiden maar speelt strak en gedegen. Enige minpunt is het loeiharde volume waarmee gespeeld wordt. Zeker, de band is liefhebber van het stevige werk, en live nog meer. Maar in een setting als deze mag het best een slag minder wat mij betreft. Verder is het louter lof en genieten geblazen van The Aurora Project want deel één van de set bestaat eigenlijk volledig uit hoogtepunten.

Marc Vooys Rob Krijgsman

Deel twee, na een korte pauze, start met overbekende Comfortably Numb van Pink Floyd. Niet origineel natuurlijk maar wel lekker en als je zo’n nummer graag speelt moet je dat vooral doen. Vervolgens speelt men een aantal tracks van het album Unspoken Words en hoewel daar niets mis mee is valt wel het kwaliteitsverschil met de songs van het tweede album op. De band speelt de songs echter met eenzelfde enthousiasme en daardoor is ook deel twee van dit optreden absoluut de moeite waard.

The Aurora Project Thanks

Kort na middernacht verlaat ik Tripodia met een goed gevoel. Ik heb uitstekende progressieve rock gehoord, gespeeld door een enthousiaste en sympathieke band met veel klasse en overtuigingskracht. Het optreden doet daarmee volledig recht aan de kwaliteit van Shadow Border. Er komen dit jaar nog meer optredens en als je ook maar íets met progressieve rock hebt moet je er daar echt een van meepakken!

Verslag: Govert Krul
Fotografie: Marc van Beelen

Progwereld | Recensies