Anathema - Metropool, Hengelo (Ov) - donderdag 4 mei 2006

Door: Christopher Cusack 

Gespeeld (o.a.):

One Last Goodbye
Angelica
Judgement
Fragile Dreams
Eternity
Closer
Panic

Band:
Daniel Cavanagh: gitaar, zang
Jamie Cavanagh: basgitaar
Vincent Cavanagh: zang, gitaar, vocoder
John Douglas: drums
Les Smith: toetsen, vocoder


Info:
www.anathema.ws

Het Engelse collectief Anathema, dat bestaat uit de drie broers Cavanagh, Les Smith en John Douglas, wiens zuster Lee ook regelmatig met de band opneemt en optreedt, heeft zich ontwikkeld van een toonaangevende doommetalband tot één van de meest indrukwekkende progressieve / post-rock-bands in de traditie van onder meer Radiohead, Pink Floyd en Katatonia. 

Met name de albums vanaf "The Silent Enigma" zijn toenemend interessant voor het progressief georiënteerde publiek, waarbij vooral de laatste drie albums, "Judgement", "A Fine Day To Exit" en "A Natural Disaster" menige compositie bevatten die de lezer van onze site zou moeten bekoren. Door het op de schop gaan van Music for Nations, het label waar de band getekend was, heeft de band momenteel geen platencontract. Desondanks nemen ze zelfstandig nummers op en touren ze op eigen initiatief en in het voorprogramma van gerenommeerde edoch minder indrukwekkende acts als HIM.

 

Op vier mei 2006 stonden de heren uit Liverpool in de Metropool in Hengelo. Deze zaal verraste mij zeer aangenaam, ondanks de wat ongemakkelijke ligging. Zowel qua geluid als ambiance bleek deze mij voorheen onbekende concertzaal een aangename gelegenheid. In het musiceren werden de heren van Anathema deze avond voorgegaan door het Nederlandse ensemble The Wounded, met wie ze al vaker gespeeld hadden. The Wounded opereert voornamelijk in hetzelfde vaarwater als Anathema maar was edoch nog wat sterker prog-georiënteerd. Bands waaraan de muziek van deze heren mij aan deed denken zijn onder meer Riverside en Marillion. Hoewel de nummers stuk voor stuk van solide kwaliteit waren, waren ze niet alle even origineel en derhalve niet allemaal even interessant. Ondanks het dat het materiaal van The Wounded niet onverdienstelijk was, viel het toch in het niet bij het optreden dat de headliner vervolgens ten beste gaf.

Dit was de eerste keer dat ik Anathema live mocht aanschouwen, maar het was mij reeds ter ore gekomen dat de kwaliteit van hun optredens allesbehalve constant is. Vanavond bleek gelukkig dat ze een uitzonderlijk sterke dag hadden, iets wat zij zelf zeiden te danken aan het feit dat ze na de tour met HIM langs grote concertzalen eindelijk weer mochten spelen in een klein rokerig zaaltje. Jammer was evenwel dat de band ervoor geopteerd had Lee Douglas, de zus van drummer John en zangeres op onder meer "A Fine Day To Exit", "A Natural Disaster" en het nieuwe nummer Everything (dat hier gratis te verkrijgen is), thuis te laten en slechts in een men-only bezetting te touren.

De band speelde een dwarsdoorsnede van eigen materiaal, waarbij ook aan de wat oudere platen de nodige aandacht werd besteed, tot groot genoegen van de fans. Ook het meest recente album "A Natural Disaster" werd uitgebreid belicht, terwijl tot mijn grote spijt diens voorganger "A Fine Day To Exit" met slechts één nummer (Panic) sterk ondervertegenwoordigd bleef. Als afsluiter speelde de band nog een mooie cover van een nummer van Johnny Cash.

Een eerste hoogtepunt was Closer van "A Natural Disaster", waarvan een fascinerende uitvoering plaatsvond die volgens frontman Vince Cavanagh één van de beste uitvoeringen van het nummer was die ze ooit gespeeld hebben. Ik geloof het zonder meer...

Tijdens de toegiften speelde de band een nieuw nummer dat binnenkort op hun site verschijnen zal. Dit nummer kende een typische postrock-opbouw en refereerde onder meer sterk aan Mogwai en Sigur Rós, los van de gebruikelijke invloedsbronnen die het materiaal van Anathema kent. Dit nummer, samen met het andere nieuwe nummer Everything (dat vanavond helaas niet gespeeld wordt) toont de richting waarin Anathema zich nu beweegt, namelijk van Pink Floyd meer in de richting van post-rock. Als alle nieuwe nummers van deze kwaliteit zullen zijn, zie ik vol verlangen uit naar een nieuw album...

Zelden heb ik een band zo enthousiast zien spelen als Anathema op deze avond. Ook de interactie met het publiek was uitmuntend, op een gegeven moment liet Vince Cavanagh het publiek zingen -het is dat er zoveel langharige mannen meededen, anders had ik me op een Di-rect-concert gewaand.

Al met al zette Anathema deze 4 mei een uitmuntende show neer in De Metropool in Hengelo. Ik kijk hoe dan ook uit naar nieuw materiaal van dit vijftal en de volgende keer dat ze in Nederland spelen zal ik zeker acte de présence geven!

terug naar concertrecensies

progwereld


(c) 2006 - ProgWereld. Alle rechten voorbehouden - Online sinds vrijdag 13 april 2001 - design by HandS Webdesign