Nu heb ik The Flower Kings al heel wat keren live gezien. Ze behoren niet voor niets tot één van mijn favoriete bands. En ja, ze hebben in het verleden al meerdere keren voor een gedenkwaardig optreden gezorgd, maar deze avond gebeurde er iets wat ik nog nooit eerder met The Flower Kings had meegemaakt. Hoe dat zo kwam?

Als eerste reden: bij de laatste tours zaten we in Nederland in het eerste gedeelte van de tour, nu helemaal aan het eind. De jongens waren hierdoor volledig op elkaar ingespeeld.
Als tweede reden: deze avond werd opgenomen voor een mogelijke dvd release en wellicht wilden de heren voor het nageslacht iets extra’s doen…

Als derde reden: het geluid was van absolute klasse en tot slot deed het publiek de rest. Het was voelbaar dat er iets bijzonders zat aan te komen en toen het publiek dit oppakte werd de band steeds hartstochtelijk bedankt voor het gebodene. Met deze factoren kreeg zowel de band als het publiek de geest en volgde al snel climax na climax.

Het schouwspel had zich tot dit moment beperkt tot het rock-’n-roll gedrag van Hasse Fröberg, maar dat zou gauw veranderen. De gebruikelijke drum- en bassoli waren in aantocht. Die grimas op het gezicht van Jonas Reingold terwijl hij zijn bas laat ronken is van ongekende schoonheid. Ook nieuweling Marcus Lillequist laat zich van de beste kant zien. Niet door als een brute te keer te gaan, maar door met souplesse en techniek zijn roffels te maken. Zoals alles eindigen ook deze solo’s een keer, maar niet voordat de rest van band invalt om Pioneers Of Aviation te spelen. Daarna gaat het even terug in de tijd met eerst Love Supreme van "Adam & Eve" en daarna The Truth Will Set You Free van "Unfold The Future". Mocht dit laatste nummer de dvd release halen, dan zou dit normaal gesproken het enige nummer zijn dat zowel op de "Meet The Flower Kings" als de toekomstige dvd te horen en te zien is.

Maar… wat is normaal gesproken - vanavond is niets normaal. Het concert vervolgt met Touch My Heaven, welke Tomas Bodin in de schijnwerpers zet. De band staat intussen al bijna een kleine 2 uur op het podium maar weet niet van ophouden. Het wonderschone Mommy Leave The Light On (favoriet van mijn tweejarige dochtertje) wordt gespeeld en even speelt de gedachte bij me op om haar te bellen. Na dit kippenvelmoment worden de eerste noten gespeeld van End On A High Note. Een heerlijk en typisch Flower Kings nummer met prachtige samenzang van Hasse, Roine en Jonas. Ook een nummer dat het einde zou kunnen betekenen, maar nee hoor, de band heeft er nog niet genoeg van en speelt met de stevige rocker Life Will Kill You en oudje I Am The Sun het publiek helemaal van deze wereld.

Naar adem happend kijken mijn vrienden en ik elkaar aan. Gelukkig komt de band snel terug voor een toegift. Wat volgt is het tweede nummer van "Adam & Eve" deze avond: The Blade Of Cain met wederom een heerlijke gitaarsolo van Roine en het kippenvel op mijn rug gaat niet meer weg. Ook niet als dan eindelijk het laatste nummer wordt aangekondigd: A King’s Prayer. Wat volgt is een uitvoering waarin het einde van Hey Jude van The Beatles is verwerkt. Maar als Hasse nog een keer zijn haar achterover gooit is het moment dan echt daar. Het zaallicht gaat aan, de deuren open, maar het publiek blijft staan en schreeuwt de band terug het podium op. Een beetje met de situatie in de maag zien we de muziekanten overleggen, wat moeten ze doen, ze hebben geen enkel ander nummer meer ingestudeerd. Maar eindelijk komt Roine met het verlossende woord: "Stardust we are, stardust you get!". Het publiek gaat helemaal uit zijn dak, dit is te mooi om waar te zijn. Ze spelen helaas alleen part 3 van Stardust We Are, maar niettemin gaan mijn stembanden er aan. En dan ineens is het echt afgelopen. Napraten is wat er rest, maar bij iedereen overheerst het gevoel dat we iets heel bijzonders hebben gezien. 

Op woensdag 19 april 2006 besloten The Flower Kings hun Europese Paradox Hotel Tour met een daverend optreden in de Tilburgse poptempel 013. In een tijdsbestek van 15 dagen werden maar liefst 13 optredens in Europa verzorgd. Men bezocht o.a. voor het eerst Litouwen en Oostenrijk. Voor de Kings was dit hun tweede optreden in 013.

Van dit concert werden opames gemaakt voor een wellicht te verschijnen DVD. Roine Stolt hield de fans hierover nog even in het ongewisse. Maar een goed verstaander weet wel beter! De opnames bleken geen enkele belemmering voor het verloop van het concert (geen onderbrekingen of zo).

Zoals bekend heeft Daniel Gildenlöw de band verlaten. Iets wat ik persoonlijk niet betreur. Met belangstelling werd uitgezien naar het drumwerk van Markus Lillequist. Hij heeft de hoge verwachting niet beschaamd. Hij is de drummer die het best bij de huidige Flower Kings past - Minder los dan Zoltan Czörsz. De percussie werd ‘waargenomen’ door Hasse Fröberg. Hij gaf er blijk van veel zin in te hebben. Waar de meeste Kings hun bekende rust uitstralen, ging Hasse al headbangend flink tekeer.

De echte fan weet wat hij van de Kings kan verwachten. Zo ook nu weer een perfect optreden. Er werd vanaf meet af aan flink gas gegeven met het openingsnummer Paradox Hotel van hun recente gelijknamige album. De meningen over dit nummer verschillen nogal. Te veel straight rock. Live staat dit nummer echter als een huis. Opvallend is de progressie die de zang van Hans ‘Hasse’ Fröberg heeft doorgemaakt. In het verleden nogal eens schreeuwerig, thans gecontroleerd en zuiver in hoog en laag.

Vervolgens passeerde recent en ouder repertoire de revue. Van het eerder genoemde "Paradox Hotel" werden onder meer Jealousy, Mommy Leave The Light On en het instrumentale Pioneers Of Aviation gespeeld. Dit laatste nummer met een prachtige hoofdrol voor Jonas Reingold, die onopvallend toch opvallend aanwezig was. Vervolgens het Bodin-nummer Touch My Heaven en de subliem opgebouwde End Of A High Note. Het album "Adam & Eve" kwam slechts aan bod met het overigens prachtige Love Supreme. Van "Unfold the Future" werd The Truth Will Set You Free met verve gebracht.

Van het oudere werk was daar In The Eyes Of The World en I Am The Sun. Na twee uur hielden de heren het voor gezien. Na de standaard toegift wist het fanatieke publiek de Kings te bewegen nogmaals op het podium terug te keren. Achteraf bleek dit echter niet gepland te zijn. Op deze wijze beloonde men het enthousiaste publiek. Na wat discussie op het podium over welk nummer te spelen werd dan toch maar op veelvuldig verzoek Stardust We Are gebracht. Al met al was het een optreden dat stond als een huis.

Na afloop mocht ondergetekende met naamgenoot Hans Teunissen nog langs bij de band in de kleedkamer. Dit in het kader van de Meet and Greet-wedstrijd van Progwereld. De heren van The Flower Kings waren erg relaxed en zeer spraakzaam. Men was overwegend tevreden met de tour die hen in enkele uithoeken van Europa heeft gebracht. Ja inderdaad, in Nederland spelen ze erg graag. Tevreden verlieten wij het pand met een ‘vol geschoten’ fotokaart op zak.