Paatos (support: Lo Ego) - 013 (kleine zaal), Tilburg - donderdag 2 november 2006

Door: Christopher Cusack en Frans Schmidt

Gespeeld o.a. (Paatos):
Still Standing
Happiness
Your Misery
Shame
Hypnotique
Falling
Gasoline
Absinth Minded
Look At Us
Don’t Believe A Word (Thin Lizzy)
Won’t Be Coming Back
Is That All
Sensor
[Toegiften]
Téa
Quits

Band (Paatos):
Stefan Dimle: basgitaar
Huxflux Nettermalm: drums, percussie
Petronella Nettermalm: zang
Peter Nylander: gitaar
Johan Wallén: toetsen

Info:
Paatos Website

MySpace:
Paatos @ MySpace

Bij de garderobe van 013 in Tilburg werden op 2 november jongstleden twee nieuwe medewerksters ingewerkt. Niet dat de jongedames zoveel te doen zouden krijgen: het concert van Paatos dat voor die avond in de Kleine Zaal gepland stond werd, zoals helaas te verwachten viel, bijzonder matig bezocht.

Ondanks dat het ensemble volgens ons tot één van de meest interessante der momenteel actieve progbands behoort, schijnt namelijk nog altijd slechts een gering aantal mensen de band te kennen. Hierdoor kon het gebeuren dat zelfs de kleine zaal van 013 nog duidelijk te groot was voor het sympathieke gezelschap uit Zweden.

Het voorprogramma werd verzorgd door het Britse Lo Ego. De band uit Nottingham bracht een vorm van postrock ten gehore die sterk gestoeld is op Radiohead enerzijds en Mogwai anderzijds, waarbij we ook wat invloeden van het latere Anathema konden ontwaren. Hoewel de band veel potentie bezat, klonk het materiaal in onze oren nog niet helemaal af. Zo hinkten de heren meer dan eens op twee gedachten of werd een potentieel verrassende dynamiekwending de kop ingedrukt door een onbegrijpelijk geplaatste tempowisseling. Desalniettemin zijn wij zeer benieuwd hoe deze band zich in de nabije toekomst zal gaan ontwikkelen. Berichten dat er serieuze belangstelling van een platenlabel is, doen ons evenwel vermoeden dat we gelukkig nog niet van deze band af zijn.

Na Lo Ego was de beurt aan Paatos, dat naar aanleiding van het verschijnen van "Silence Of Another Kind" ons land liefst tweemaal aandeed. Het eerste dat opvalt aan deze band is drummer extraordinaire Ricard ‘Huxflux’ Nettermalm. Ofschoon sommige lezers van deze site vermoedelijk meer gecharmeerd zullen zijn van de slagwerker van een niet nader te benoemen progmetalband, zijn ondergetekenden beduidend meer te spreken over de subtiliteit in de drumstijl van Nettermalm, die strak en gepassioneerd zijn niet eenvoudige partijen sloeg.

De tweede hoofdrol was weggelegd voor zangeres Petronella Nettermalm, die opmerkelijk zelfverzekerd zich meer dan uitstekend van haar taak kweet. De eerder op de tournee vastgestelde problemen rond haar zangvastheid behoorden immers definitief tot het verleden, aangezien ze ontdekt hebben dat haar stem slecht tegen de rook uit de rookmachines kan. Samen met het ronkende basspel van Stefan Dimle, de gitaarfratsen van Peter Nylander en de helaas niet zo duidelijk in de mix aanwezige toetsenpartijen van John Wallén, vormden band en zangeres een perfecte symbiose.

Het materiaal dat gespeeld werd, was een mooie dwarsdoorsnede van het werk van de band, waarbij met name debuut "Timeloss" in de aandacht stond. Overigens kwam het nieuwe materiaal van "Silence of Another Kind" op het podium aanmerkelijk beter uit de verf dan op plaat, maar dat was al te horen toen Paatos in september met Porcupine Tree in ons land was. Herhaaldelijk werkte de band zich naar grootse (instrumentale) climaxen, waarbij zowel publiek als band in gelijke mate in vervoering gebracht werden. Behalve eigen werk speelde de band ook nog onverwachts de cover Don’t Believe A Word van het Ierse gezelschap Thin Lizzy, omdat het dit jaar precies twintig jaar geleden is dat één van de meest markante (hard)rockzangers het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde. Het nummer was dusdanig herbewerkt, dat we de cover in eerste instantie niet eens herkenden. Gelukkig bevonden we ons in het gezelschap van een uiterst charmante jongedame die wel wist welke band geëerd werd, zodat ook dit mysterie voortijdig de kop werd ingedrukt.

Zoals vaak bij de kleinschaligere optredens, zouden ook dit keer de talrijke afwezigen zichzelf een ferme pets op het voorhoofd moeten geven, want zoals we inmiddels van Paatos gewoon zijn werd er weer veel schoons aangeboden tijdens dit concert. Hoewel niet gezegd kan worden dat het een volkomen feilloos optreden was, brachten de dame en haar gevolg wel een zeer sterke show op de planken van 013. Wij vermoeden echter dat de garderobedames door gebrek aan training nog steeds niet behoorlijk vaardig in hun vak zullen zijn, wat te wijten is aan alle afwezigen…

terug naar concertrecensies

progwereld


(c) 2006 - ProgWereld. Alle rechten voorbehouden - Online sinds vrijdag 13 april 2001 - design by HandS Webdesign