 |
Saga - Podium, Hardenberg - zaterdag 4 mei 2006 |
|
Door: Ton
Veldhuis Band: |
Met een weinig verrassende en
korte set is deze avond in het Overijsselse Hardenberg, de eerste show hier
in Nederland, onderdeel van de "Trust" tour van Saga,
vooral het feest van de herkenning. Sadler staat weer als een trotse haan op
het podium en is, als altijd, in contact met het publiek.
Met in het voorprogramma Casual Silence, dat ik bij deze gelegenheid moet missen omdat ik een interview met toetsenist Jim ‘Daryl’ Gilmour heb, mag je van Saga vooral kwaliteit verwachten. Het valt daarbij op dat het gebodene vooral uptempo is. Koren op de molen natuurlijk van nieuwe drummer Brian Doerner, die zodoende zijn kwaliteiten kan etaleren in de mix van ouder en recent werk. Hij komt hoorbaar uit de rockhoek en slaat zo hard dat hij tijdens het supercatchy jaren tachtig nummer The Flyer (van "Heads Or Tales") een stok breekt. Zijn brede glimlach en spelplezier geven hem een sympathieke uitstraling en het lijkt me dat hij zowel als persoon als muzikant perfect bij de rest van de mannen past. Zijn solo kunststukje bestaat uit zo snel en hard mogelijk slaan op de vellen van zijn drumstel en Brian laat het uitmonden in het bekendste nummer van de Britse band Mötorhead Ace Of Spades. Hierbij geeft hij ook nog eens een Lemmy impressie prijs, maar dan zonder de pukkel. Blijkbaar voelt de band de drang om barrières te doorbreken. Van het eigen materiaal staan er slechts vier nummers van het nieuwe album "Trust" op het programma. Het heftige en aanstekelijke titelnummer dient om het publiek op temperatuur te krijgen, toch duurt het tot Keep It Real voordat de wat statige mensenmassa ontvlamt. Onmiddellijk wordt wel duidelijk dat gitarist Ian Crichton de smaakmaker is op instrumentaal gebied. Wat hij uit zijn gitaar perst is fenomenaal. Gilmour speelt ook degelijk, maar weet zich toch niet zo in de spotlights te spelen als zijn maatje de snarenplukker. |
|
De enige verrassing vormt het van "Heads Or Tales" afkomstige Catwalk en Sadler doet net alsof hij er zelf overheen loopt. De zonnebril (geïnspireerd op de hoes "Worlds Apart") komt tevoorschijn bij het supernummer On The Loose. De altijd geconcentreerde Gilmour staat wat minder charmant op het podium, maar hij is dan ook de ‘man in control’. Ook zijn solobijdrage, Scratching The Surface, is wat kleurloos. Maar goed, Saga is als complete band juist op dreef. Of het nou de single It’s My Life is of de knaller I’m OK (de meer logische single kandidaat als je het mij vraagt), het materiaal wordt altijd luchtig gebracht en met de welbekende Saga humor, waarvan je een sterk staaltje terug kunt zien en horen op de dvd die bij de eerste oplage van "Trust" zit. Daarop is de wisselwerking tussen Ian Crichton en Mike Sadler tijdens de ‘soulsucker’ en de ‘worms’ sessie hilarisch. Humble Stance, waarbij Sadler de bas ter hand neemt en bassist Jim Crichton plaats neemt achter de keyboards, sluit de rij als toegift en dan is er een nieuw hoofdstuk Saga live afgesloten. Een tikkeltje teleurgesteld omdat het zo snel gedaan is, maar één ding staat vast voor mij: Saga windt me weer op! |
|
terug
naar concertrecensies
progwereld