|
|
Week 37 :
13-09-2007 |
|
|
|
||
|
Symphonic
Echoes Of Pink Floyd Nog meer Floyd nieuws. Het Noord Nederlands Orkest (NNO) opent het concertseizoen 2007-2008 op spectaculaire wijze met het cross-overprogramma Symphonic Echoes of Pink Floyd, waarin de grote hits van de Engelse popformatie centraal staan. Zangers Bert Heerink, Antonie Kamerling en Erik Mesie nemen de zangpartijen voor hun rekening, bijgestaan door onder meer gitarist Joost Vergoossen (Kayak). De concertserie staat onder meer gepland in onderstaande theaters. Het NNO staat in dit concertprogramma onder leiding van de Belgische dirigent Dirk Brossé.
|
|
|
|
Pink Floyd in de polder Eind
oktober verschijnt er bij uitgeverij Aprilis een uniek boek: “Pink Floyd
in de polder”. Het boek beschrijft veertig jaar Pink Floyd, van
achterafzaaltjes tot arena's. Het verhaal van de Engelse popgroep, voor
het eerst verteld vanuit een uniek Nederlands perspectief, aangevuld met
originele ooggetuigenverhalen, opmerkelijke feiten en een bijzondere
collectie zeldzaam beeldmateriaal en unieke niet eerder gepubliceerde
foto’s. Meer informatie via: www.pinkfloydboek.nl Led Zeppelin voor één concert weer samen De
legendarische band Led Zeppelin komt voor één keer weer bij |
||
|
De
Oostenrijks-Amerikaanse pianist Joe Zawinul is dinsdagochtend 11 september
overleden. Hij wordt beschouwd als één van de beste jazzpianisten van zijn
generatie, naast tijdsgenoten als Herbie Hancock en Chick Corea. Beiden
ontmoetten Zawinul in de late jaren zestig in de sterk wisselende groep van
trompetist Miles Davis. De basis van de jazzrock kreeg met Joe Zawinul’s
inbreng een grote impuls. Eerst in Weather Report, daarna in Zawinul
Syndicate. Tot aan zijn dood bleef Zawinul een belangrijke inspiratie voor
jazzpianisten over de hele wereld en was zijn werk voor veel ‘moderne’
jazzliefhebbers een startpunt voor het genre. In Nederland waren onder meer
Michiel Borstlap en Bert van der Brink sterk beïnvloed door zijn spel en
manier van componeren. Zawinul
groeit op in Wenen. Hij leert zichzelf op zesjarige leeftijd accordeon spelen,
en studeert later cello en piano aan het conservatorium van Wenen. Hij krijgt
in 1959 een beurs voor het Berklee College of Music in Boston en emigreerde
naar de Verenigde Staten. Tijdens een negenjarig dienstverband als toetsenist
bij het Cannonball Adderley kwintet, schrijft hij de hit Mercy, Mercy,
Mercy. Ook componeert hij Country Preacher, een eerbetoon was aan
Jesse Jackson, leider van de Amerikaanse Burgerrechtenbeweging. In
1968 treedt hij toe tot de band van Miles Davis en componeert hij het
monumentale "In A Silent Way", dat een jaar later op de gelijknamige
LP van Davis verschijnt. Ook is hij te horen op "Bitches Brew", de
dubbel-LP van Davis die als startpunt voor de jazzrock wordt beschouwd. Daarna
verlaat hij, evenals saxofonist Wayne Shorter, de groep om Weather Report op
te richten. Een band die onder leiding van Zawinul vijftien jaar lang een
kweekvijver is voor jong en aanstormend jazztalent. Percussionisten Alex Acuna,
Manolo Bandrena, drummers Peter Erskine, Chester Thompson en Omar Hakim en
bassisten Alphonso Johnson, Victor Bailey en vooral Jaco Pastorius worden
wereldberoemd door hun bijdragen en beginnen aansluitend succesvolle (solo)-carrières.
Samen met Shorter transformeert
Zawinul de groep van een sterk improviserend collectief muzikanten tot een
gestyleerde en stevig klinkende band, die jazzrock onder aandacht van een
groot publiek brengt. Platen als ‘Mysterious traveller’ (1974), ‘Black
market’ (1976), ‘Heavy weather’ (1977) en ‘Night passage’ (1980)
bevatten minimaal één klassiek Zawinul stuk. Zoals Birdland, dat succesvol
wordt gecoverd door zanggroep Manhattan Transfer. Zelf ontwikkelt Joe Zawinul
zelf zich in de jaren zeventig als een innovatief toetsenspeler. Zijn spel op
de Fender Rhodes elektrische piano klinkt warm en vol en nog ver voordat MIDI
in de synthesizerwereld haar intrede doet, experimenteert hij al met zelf
geprogrammeerde geluiden op Prophet, Oberheim en Korg synthesizers. Na
het ontbinden van Weather Report begint de toetsenist met The Zawinul
Syndicate, een door de jaren heen sterk wisselend gezelschap, dat zich sterk
richt op wereldmuziek en waarin ook voormalige leden van Weather Report
opduiken (zoals Erskine en Bandrena). Met The Zawinul Syndicate treedt Zawinul
veel in Nederland op. Zawinul
wordt door het muziektijdschrift Down Beat 28 keer uitgeroepen tot beste
toetsenist. Daarnaast behaalt hij een eredoctoraat van de Berklee School of
Music, een onderscheiding van de stad Wenen, en krijgt hij in 2002 op het
North Sea Jazz Festival een Bird award voor zijn gehele oeuvre. Op
13 juli jl. gaf Zawinul zijn laatste optreden op Nederlandse bodem, tijdens
het North Sea Jazz Festival in Rotterdam. Vlak daarna wordt hij, tijdens een
vakantie in Oostenrijk, in een ziekenhuis in Wenen opgenomen. Na onderzoek
blijkt dat hij aan een zeldzame vorm van huidkanker lijdt, die hij niet meer
zal overleven. |
||
|
|
||
