|
*
Inleiding *
Interview *
Discografie |
Het interview
Eén van de vreemdste exponenten van
de symfonische rock van vandaag de dag is de ultramelodische Noorse band
Fruitcake, onder leiding van de zingende drummer Pål Søvik. Ondanks
dat de compositorische inbreng altijd aan de groep als geheel toekomt,
is hij de onbetwiste leider van Fruitcake en de bewaarder van de zo
typische Fruitcake-stijl. Moeilijk te omschrijven, maar uitermate
verslavend in zijn eenvoud en kracht. Markwin Meeuws en Dick van der
Heijde vroegen drummer en bandleider
Pål Sovik per post het hemd van het
lijf om te zien wie de man achter dit minder bekende Noorse gezelschap is.
|
Gefeliciteerd met de in onze
ogen fantastische nieuwe cd "Man Overboard". Vertel onze
lezers om te beginnen iets over jezelf?
Ik ben blij dat je de "Man Overboard" cd leuk vond. Mijn
fysieke lichaam is vijftig jaar oud, geboren op 1 mei 1954. Ik ben niet
getrouwd, maar heb in de loop der jaren wel een aantal vriendinnen
gehad. Ik heb geen kinderen (voor zover ik weet), maar ik heb twee
katten en twee paarden. Mijn normale beroep is geluidstechnicus voor
live-concerten, musicals en theater.
Zijn de geruchten waar dat je op een eiland woont zonder
elektriciteit en dus Internet? Wat trekt je zo aan daar te leven en hoe
beinvloedt dat je muziek?
Ik heb twee kleine huisjes. Een huisje op een eiland ligt heel dicht bij
Oslo, vijftien minuten met de boot en heeft zowel elektriciteit als
water. Mijn andere huisje ligt op het platteland, ongeveer vijftig
minuten rijden van Oslo. Dit is de plaats waar ik normaal woon en waar
ik mijn katten en paarden heb. Er zijn geen telefoonaansluitingen in
deze huizen, dus ik gebruik mijn mobiele telefoon. Maar hierdoor heb ik
geen internetverbinding. Ik ben er zeker van dat de verbondenheid met de
Scandinavische natuur iets te maken heeft met de sfeer van de
progressieve muziek die in Noorwegen en Zweden wordt gemaakt. Maar ik
denk dat mensen uit andere landen dit veel beter horen dan wij zelf.
Wat zijn (naast je Fruitcake-activiteiten) je hobbies of
liefhebberijen?
Mijn andere liefhebberijen zijn lekker eten en mooie vrouwen. Ik houd
ervan om voor mezelf een lekkere maaltijd te koken, dat heeft wel iets
weg van het opnemen en mixen van een song. Tuinieren is een nieuwe en
plezierige activiteit sinds ik mijn twee huisjes heb. Ook houd ik van
paardrijden in de grote bossen hier.
Hoe schrijf je je muziek en wat zijn je invloeden? Speel je meer dan
alleen de drumkit?
Omdat ik in bandjes begon te spelen rond 1971 ben ik zeker behoorlijk
beïnvloed door bands als Deep Purple en Genesis, maar ik
maakte zelf nog geen muziek in die tijd. Rond 1980 maakte ik een paar
songs en teksten, meestal met behulp van de gitaar. Later ging ik me
meer toeleggen op sequencers / MIDI en de muziek van mijn soloprojecten
in 1985-1989 kwam hieruit voort. Het Fruitcake-materiaal is altijd een
mix geweest van opnames van jamsessies van de band, thema’s van
bandleden en mijn eigen materiaal. De arrangementen en teksten zijn van
mijn hand, maar worden altijd voorgelegd aan de band voor aanpassingen.
Het drumstel is het enige instrument dat ik op professioneel niveau kan
spelen, maar ik stoei zo nu en dan met bas en orgel.
Trek je je wat aan van de kritieken op Fruitcake’s cd’s? Hoe zijn
over het algemeen de verkoopcijfers?
De recensies komen meestal te laat om nog invloed te hebben op nieuw
Fruitcake-materiaal, maar soms ben ik het wel eens met wat er over ons
wordt geschreven. En het zal zeker wel eens gebeurd zijn dat ik iets heb
veranderd naar aanleiding van een recensie. We vinden het heel
interessant om recensies over onszelf te lezen, omdat we van de pers
hier in Noorwegen geen enkele respons krijgen. Zo ongeveer alle
cd-verkopen komen van buiten Scandinavië en we hebben nooit meer dan
2000 cd’s verkocht.
Luister je wel eens naar andere bands binnen de progressieve
rockscene van vandaag de dag? Zo ja, wat is dan je smaak?
Sommige Fruitcake-leden luisteren wel naar wat tegenwoordig progressieve
rock heet en ik denk dat ze verschillende dingen leuk vinden om te
horen. Maar we hebben een soort overeenkomst dat Fruitcake- materiaal
een beetje traditioneel (ouderwets?) moet zijn, maar duidelijk een
onderdeel van de alternatieve of progressieve scene. Door mijn werk
luister ik zelf meestal naar klassieke muziek en musicals. Thuis luister
ik eigenlijk nooit naar muziek behalve naar hetgeen ik maak wanneer ik
aan het componeren ben.
Ik val eigenlijk niet meer voor bepaalde bands. Ik ben meer gecharmeerd
van de sfeer van een bepaalde periode. Op dit moment houd ik
bijvoorbeeld van de popscene van de vroege jaren zestig.
Je teksten gaan vaak over slapen, dromen en nachtmerries, vaak met
een typische, ‘donkere’ (wellicht Noorse?) soort humor erin. Ben je
je daar bewust van en wat is de achtergrond ervan?
De teksten zijn altijd de laatste dingen die moeten worden gemaakt, soms
zelfs nadat verder alles al is opgenomen. Dan leidt de stemming van de
song tot wat herinneringen of ideeën en de teksten worden dan heel snel
geschreven terwijl de stemming nog aanwezig is. Mijn eigen gevoel voor
humor is niet echt vriendelijk en dat sijpelt nog wel eens door in de
teksten. Volgens de regels van het ambacht zouden de teksten een verhaal
moeten vertellen, maar delen van mijn verhalen zijn vaak verborgen. De
lezer zou iets van mijn achtergrond moeten weten om het beeld compleet
te krijgen en dat weet hij niet.
Volg je een bepaalde religie of overtuiging?
Ik ben geen traditioneel religieus persoon, maar ik heb een goede kennis
van mentale en spirituele zaken. Op dit moment bestudeer ik TROM, maar
ik houd me al heel lang met dit soort zaken bezig.
Waarom is de naam van de band in de vroege dagen veranderd van The
Fool in Fruitcake?
We zijn een drummer en een zanger kwijtgeraakt en hebben tegelijkertijd
de muziekstijl aangepast, dus het leek juist om de naam ook te
veranderen. Het was niet meer dezelfde band.
Waarom zijn er zoveel bezettingswijzigingen geweest? Heb je nog
contact met sommigen van deze ex-leden?
Mensen verlaten Fruitcake niet vanwege een overdosis heroïne. We raken
bandleden kwijt doordat ze een baan krijgen aangeboden die ze niet
kunnen weigeren. Ze verhuizen zo ver weg dat ze uit praktische
overwegingen niet in de band kunnen blijven, maar soms komen ze na een
paar jaar terug. Dit is twee keer gebeurd met gitaristen. We hebben met
sommigen nog wel wat contact, maar hebben anderen uit het oog verloren.
Er hebben zich ook enkele drama’s afgespeeld en er zijn er ook een
paar vertrokken, omdat we niet rijk en beroemd zijn geworden.
Wat is het idee achter de bonus-disc bij "Man Overboard"?
De platenmaatschappij kwam met het idee van de bonusdisc. Aangezien we
wat goed materiaal uit vroeger tijden op band hadden, werd het idee
werkelijkheid. De eerste opnames zijn van mijn soloprojecten uit de
jaren tachtig. Dan staan er een paar Fruitcake-songs van andere cd’s
op die nooit eerder op een Fruitcake-album stonden. Verder zijn er nog
een paar songs waar ikzelf of andere leden aan gewerkt hebben en die
daardoor een beetje op Fruitcake lijken. We dachten dat de fans die wel
interessant zouden vinden.
 Bestaat The Guardian’s Office eigenlijk nog?
The Guardian’s Office was meer een vriendenproject, één van de
achterliggende ideeën was om te zien hoe het Fruitcake-materiaal zou
klinken met een andere zanger. Er zijn toen enkele baby’s geboren, dus
Fruitcake kon toch even niet werken.
(klik op de hoes voor de recensie van The Guarian's Office)
Treedt Fruitcake nog weleens op?
We kunnen op dit moment geen concerten geven, maar dat zou kunnen
veranderen.
Wat zijn tot slot de toekomstplannen voor Fruitcake?
Het plan voor de toekomst is om mijn opnamestudio te verhuizen van een
theater in Oslo naar een nieuw huisje op mijn eigen land. Het is een
project dat in de zomer van 2008 afgerond moet zijn, dus ik moet nu
beginnen met de planning. Maar we willen graag nog één Fruitcake-album
in het theater opnemen voordat ik verhuis. Dan zal een totaal andere
sfeer hier in de bossen de Fruitcake-sound waarschijnlijk voorgoed
veranderen. Maar misschien ook niet.
|
