Wouter: het begon allemaal met Morgana-X. In die tijd heeft het ook best wat tijd gekost om de huidige bezetting bij elkaar te vinden. Uiteindelijk leek het allemaal vanzelf te gaan en na een paar wisselingen in de line-up konden we er met frisse moed tegenaan. Onze eerste demo was opgenomen in de oefenruimte en dus van relatief lage kwaliteit. Daar hebben we niet heel lang mee gedaan en we waren ons bewust dat dit de band niet veel verder zou brengen. Uiteindelijk hebben we besloten om zelf een cd te gaan opnemen. Drums opgenomen in een gehuurd studiootje en de rest ingespeeld op een heet zolderkamertje bij mij thuis. Uiteindelijk resulteerde dit in eerste promo "Misunderstood". Deze werd overal erg goed ontvangen. De naamsverandering had te maken met de "X" van Morgana-X. Er zouden te veel bands bestaan met die bewuste "X" en in de media zou hier dan veel grappen over gemaakt worden... Dat wilden wij natuurlijk niet en zijn toen hard op zoek gegaan naar een nieuwe naam. Dat is uiteindelijk "NovAct" geworden.

Eddy: ik denk beide, maar ik denk dat uiteindelijk de promo het meeste teweeg heeft gebracht. Twee weken na het uitkomen van de promo heeft Dennis Leeflang (die ook op andere vlakken erg veel voor de band heeft betekend - en nog steeds) ons uitgenodigd voor Headway. Daarmee is het eigenlijk allemaal begonnen. Maar eerst is het misschien leuk om de ontstaansgeschiedenis van de promo zelf nog even naar voren te halen. Daarvoor moeten we een stukje terug. In 2002 begon al vrij snel het gevoel te ontstaan dat we klaar waren voor het grotere publiek. Dat zou zich moeten uiten in meer live optredens en een complete cd. Er was op dat moment echter niet echt representatief materiaal voorhanden. Ofschoon onze demo redelijk goed ontvangen werd, hadden we sterk het gevoel zowel qua productie als muzikaal veel meer te kunnen bieden. Bovendien was met de definitieve bezetting ook onze sound al in een andere richting uitgekristalliseerd dan de demo deed vermoeden. Verder wilden we graag in eigen beheer een volledige plaat opnemen, omdat we inmiddels genoeg materiaal hadden. In principe zijn we daar ook mee begonnen.

De drums zijn in een studio ingespeeld en door Martijn en Wouter opgenomen. Daarna zijn we begonnen alle overige instrumenten bij Wouter thuis achter zijn pc op te nemen. We hebben toen de volledige muziek voor een tiental nummers opgenomen. Dat alles heeft behoorlijk veel tijd gekost en toen moest de zang ook nog gedaan worden. Toen we eenmaal voor een nummer of zes de zang hadden opgenomen waren we inmiddels een jaar verder; veel verder dan gepland. Nu had deze release niet echt een deadline, maar het gemis aan promotiemateriaal was behoorlijk nijpend omdat het dan erg moeilijk wordt jezelf in de kijker te spelen. We hebben toen tegen het einde van 2002 besloten om drie á vier nummers uit te kiezen en die eerst als promo uit te brengen zodat we in elk geval onze promotie een ‘boost’ konden geven. Daarna ging het dus heel snel.

Eddy: zoals ik al zei, binnen twee weken waren we geboekt op Headway. Dat ging overigens niet in één keer. Dennis kwam in het bezit van onze promo en zei meteen: "WOW… helemaal te gek dit!" Maar jammer dat ik de demo niet eerder heb gekregen want de line-up is al vol. Maar weet je wat, ik zal een goed woordje voor jullie doen bij Cor van der Spek van het Jam Rock festival. Dat resulteerde meteen in een optreden op Jamrock. Een weekje later bleek tijdens een optreden van Sun Caged - waar wij met een afvaardiging van (toen nog) Morgana-x heen waren gegaan - dat de organisatie er niet helemaal uitkwam met één van de bands in de line-up, zodat wij een dag later gevraagd werden voor dit festival. Na het beluisteren van de ‘master’ van de promo was dat eigenlijk de tweede grote gebeurtenis in de historie van Morgana-X. Je kunt je voorstellen dat we erg blij waren met de enorme aandacht die we in korte tijd door de promo kregen. We hadden er een supergevoel over. Inmiddels begonnen ook de recensies binnen te stromen. De promo werd erg goed ontvangen en de meeste recensenten spraken uit dat ze met smart uitkeken naar het debuutalbum.

Ondertussen was het april en mochten we daadwerkelijk aantreden op Headway. Voor ons natuurlijk een enorm spannend moment: naast dat we ons hier aan het echte publiek konden presenteren, stonden we natuurlijk tussen de in onze ogen echte grote jongens in ons genre met als topper Pain of Salvation. We werden gezegend met een bijna vlekkeloos optreden op een dito georganiseerd festival. Voor mij persoonlijk was het muzikaal één van de hoogtepunten van het jaar. Maar dat was nog niet alles. Op datzelfde festival werden we benaderd door een agent van Sensory (sublabel van The Laser’s Edge, red.) die ons vertelde dat ze ons wel zagen zitten. Ik geloof dat ik drie keer opnieuw aan die man heb gevraagd of ik het wel goed verstond. Ik kon stomweg niet geloven dat een maatschappij uit zichzelf naar ons toekwam, een Amerikaanse nog wel. Afijn, de rest van het verhaal is bekend. Voor degenen die het nog niet weten: na de reacties op de promo wisten we dat we op de goede weg zaten en besloten dat we de cd een stuk professioneler moesten gaan aanpakken. Toen Sensory dus ook nog eens aanklopte was het een kwestie van doen. Na evaluatie van een aantal studio’s viel ons oog (oor?) op Spacelab in Duitsland. De combinatie van klik/referentiemateriaal en prijs/kwaliteit verhouding deed de balans vrij snel richting deze studio doorslaan. Spacelab was overigens een tip van Dennis Leeflang.

Eddy: Sensory was er natuurlijk heel vroeg bij en heeft in ons genre een erg goede naam. Buiten Sensory was eigenlijk alleen een echt grote maatschappij een betere optie, maar het was niet realistisch om daarvan uit te gaan. Daarvoor hadden we als live act simpelweg nog te weinig naam. De keuze was dus vrij makkelijk gemaakt. Bovendien denken we dat Sensory in verhouding tot andere kleine labels behoorlijk goede voorwaarden biedt. We hebben wat vergelijkingen gedaan met bands bij andere labels en de voorwaarden leken niet echt in de buurt te komen bij wat Sensory te bieden had. Dit blijft natuurlijk redelijk speculatief maar wij hebben er vooralsnog een erg goed gevoel bij.

We hebben nog twee andere aanbiedingen gehad. Eentje was niet serieus te nemen: één en al vaagheid. En de andere had wat kunnen worden, maar toen waren we al vrij ver gevorderd. Ook is er nadat de totstandkoming van de ‘master’ nog interesse getoond van een groot label, maar daar stuitten we op de hoogste baas die het niet vond aansluiten bij het beleid, hetgeen in mijn optiek begrijpelijk is. Bovendien waren we toen al zo goed als rond met Sensory en hadden ook zoiets van: Sensory komt uit zichzelf en durfde met ons in zee te gaan nog voordat er een opname was gedaan. En dat zou volgens ons beloond mogen worden. Voor wat betreft dat grote label: met het huidige klimaat was het überhaupt verwonderlijk dat ze ons opbelden. Maar het was wel een signaal dat het wel eens heel goed zou kunnen gaan met de cd.

Eddy: het was niet echt een verplichting, maar toch werd ons door Sensory met de nodige klem verzocht om de naam te veranderen. Men stelde dat we in de VS niet echt serieus zouden worden genomen als zoveelste band die een naam eindigend op ‘X’ zou hebben. En daar moesten we ze wel gelijk in geven. Lijkt me overigens nog steeds leuk om een keer een ‘X’ festival te organiseren waar alleen bands spelen met de naam eindigend op ‘X’ ;-)

Eddy: uiteindelijk bleek het verzinnen van een nieuwe naam echt een crime. Dat wens ik werkelijk niemand toe. Uiteindelijk hebben we gekozen voor NovAct hetgeen zoveel betekent als ‘Nieuwe Act’. Deze naam is geïnspireerd door een band waarin een oom van mij ooit heeft gespeeld. Deze oom heeft een zeer belangrijke invloed gehad op mijn latere muziekkeuzes: Frank Zappa, Jimi Hendrix, Jan Akkerman, Pink Floyd om er eens een paar te noemen.

Eddy: de muziek is er vrijwel altijd als eerste. Wouter schrijft in rudimentaire vorm de compositie in Cubase opgenomen, bestaande uit gitaar, toetsen en drums. Soms is de structuur helemaal af en soms is er alleen een couplet/refrein. Daarna zet hij het voor ons op cd. Deze wordt dan gezamenlijk een keer op de repetitie beluisterd en voorzien van commentaar door Wouter. We nemen hem dan mee naar huis en gaan onze partijen oefenen. De eerstvolgende paar repetities worden de nummers dan instrumentaal doorgenomen en gerepeteerd. Ik (Eddy) begin dan al voorzichtig mee te improviseren in nep Engels en neem het meteen op. Hieruit maak ik dan al snel de melodielijnen voor de zang op. Thuis ga ik deze dan uitwerken met tekst. Meestal schrijf ik 90% procent van het refrein/couplet in een keer uit. In de tijd daarna worden dan stukken verfijnd zowel qua melodie als tekst. In de daaropvolgende repetities leg ik het voor aan de rest. Die kijken dan vooral of de melodie van de zang ze aanspreekt. De tweede stem kan op meerdere manieren tot stand komen. In veel gevallen ‘hoor’ ik de tweede stem als vanzelfsprekend en een andere keer probeer ik thuis met een meersporen recorder van alles uit. Voor "Tales From The Soul" is er ook nog een substantieel gedeelte van de achtergrondzang bedacht tijdens de opnames. In dit opzicht was het erg fijn werken met Oliver Philips van Spacelab/Everon. Hij heeft werkelijk een geweldig muzikaal inzicht.

Eddy: laten we zeggen dat het een zeer vruchtbare samenwerking is geweest. Harmonisch is het op een aantal punten bijgeschaafd door Oliver die een absoluut gehoor heeft en de nodige onvolkomenheden heeft ontdekt die wij zelf niet echt meer hoorden. Overigens hebben we wel degelijk een eigen stempel op de cd gedrukt. Oliver vond lang niet alle onderdelen logisch maar wij waren overtuigd dat we op het goede pad zaten. Het was ook leuk om te merken dat aan het eind van de opnames Oliver ‘gewend’ raakte aan onze spinsels en ze uiteindelijk juist ging waarderen. Wij denken dat deze eigen koers deels bijdraagt aan het feit dat we toch een duidelijk eigen geluid hebben. Achteraf discussiëren we nog wel eens of de mix misschien rauwer had gemogen. Enerzijds hadden we dat misschien nog mooier gevonden, anderzijds hebben we het idee dat de huidige productie een veel breder publiek aanspreekt. Dus uiteindelijk zijn we erg tevreden. Dat neemt niet weg dat de volgende cd toch weer anders zou kunnen gaan klinken, maar dat blijft vooralsnog even een verrassing.

Eddy: de ‘wall of sound’ is echt onze inbreng. Everon had deze ‘wall’ denk ik transparanter gemaakt. Zij hebben ons overigens heel erg vrij gelaten in onze keuzen (godzijdank)

Eddy: wij zijn zeer enthousiast over de samenwerking met Spacelab. We kunnen deze studio voor 100% aanbevelen bij andere bands. Professioneel, gedreven, flexibel, kritisch. Meer konden we ons voor dat geld echt niet wensen. Bovendien was het ook erg leuk om te doen. Als je zo creatief kunt samenwerken en van elkaar kunt leren dan is dat gewoon heerlijk!

Eddy: Wouter legt in principe de basis. De rest geeft in meerdere of mindere mate zijn eigen interpretatie aan hun deel. Wouter bedenkt bijvoorbeeld het basisritme van de drums maar Martijn vult het vervolgens helemaal in. Hij is in principe vrij om, indien nodig, het ritme volledig aan te passen. In feite geldt dat voor alle instrumenten, maar Wouter is echt de componist. Overigens zijn we al bezig met de tweede cd en daarin zullen Michiel en ik ook met minimaal ieder een eigen nummer komen.

Eddy: in de regel gaan ze over zaken die mij op een of andere manier raken in het leven. Meestal maatschappij, maar ook zelfkritisch. Soms een tikje filosofisch. The Rider bijvoorbeeld gaat in eerste instantie over een reis op een motor die ik door Amerika heb gemaakt. Maar het is ook meteen een metafoor voor mijn visie op bepaalde aspecten van het leven (goh, wat klinkt dat serieus). De reis ergens heen is belangrijker dan de eindbestemming: "The Road is My Home". Verder probeer ik in de teksten toch altijd meer kanten van iets te belichten. Sharply Condemned gaat in de eerste plaats over de overheid die weer eens een of andere actie ‘scherp veroordeelt’ en het daar vervolgens bij laat. Maar vervolgens vraag ik aan mezelf wat mijn bijdrage aan het geheel dan wel is, want als westerling in liedjes overal tegenaan schoppen is ook erg makkelijk. In die zin zijn de teksten toch ook wel autobiografisch.

Eddy: yep, helemaal in mijn eentje.

Eddy: omdat Jeff Buckley voor mij één van de belangrijkste muzikanten is die ik ken. En omdat hij veel te vroeg is gestorven. Er zal denk ik niet snel een link worden gelegd tussen Jeff Buckley en onze muziek (of mijn manier van zingen), maar toch is zijn manier van zingen voor mij een groot voorbeeld. Enorme emotie en zo’n ontzettende natuurlijke manier van spelen; hij ademde gewoon muziek. Je ziet dat niet echt veel (Matthew Bellamy van Muse is overigens een ander voorbeeld van zo’n iemand).

Eddy: gehoopt in elk geval. Nadat we in privé-kringen al erg goede reacties kregen en ook een uitermate blije reactie van het label ontvingen, hadden we wel het gevoel dat het goed zou komen. Dat de reacties zo positief waren als nu blijkt, hadden we alleen maar kunnen dromen. En dat doen we nu dus: dagdromen over het leven als artiest…

Eddy: zij zochten een act die zou aansluiten bij de richting die ze op gaan met hun nieuw uit te brengen cd. Via een bekende van After Forever die ons een paar keer had zien spelen werden ze getipt en daarna heeft men contact met ons gezocht.

Eddy: da’s een goeie vraag. Wij weten het niet zeker. Ik denk voor waar AF heen gaat wel. Nu maar hopen dat het publiek het op gaat pikken. Het zal erg spannend worden maar we hebben daar toch echt wel veel vertrouwen in. Ik denk ook dat we het deels af zullen moeten dwingen. Als je ‘je ding’ op de juiste manier doet, met spirit, speelplezier en enthousiasme kun je denk ik meer publiek meekrijgen dan je denkt.

Eddy: ook weer een goede vraag die moeilijk te beantwoorden is. We zijn het in elk geval met je stelling eens. Of het stempel prog ons zal belemmeren? Ik weet het niet. De meeste recensenten lijken dit ook te herkennen. Wij zelf doen niettemin geen moeite onszelf in een hokje te plaatsen, maar voor een beginnende band is het denk ik wel belangrijk dat men je ergens mee kan vergelijken. Ik zou zo gauw ook geen non-prog band kunnen bedenken die op ons lijkt (iemand?). Wat ons betreft zijn we gewoon klaar voor een breed publiek.

Eddy: we denken dat veel zal afhangen van hoe de samenwerking met AF zal gaan. Zij bieden ons natuurlijk een superkans. Voor ons een uitgelezen mogelijkheid om er achter te komen wat een groter publiek van ons vindt. We hopen echt dat we die kans kunnen uitbuiten. Ik denk dat we dan in de eerste helft van 2006 een beeld kunnen vormen van hoe we het beste verder kunnen.