|
Door
liefhebbers van progressieve rockmuziek wordt Zweden nogal eens als het
beloofde land beschouwd. Iedereen kan immers minstens zo een stuk of
drie favoriete groepen uit dat land opnoemen. Geheel onverwachts
verscheen in 2005 uit buurland Noorwegen Magic
Pie (genoemd naar een
nummer van The Flower Kings) met het prima debuutalbum “Motions
Of Desire”.
Dat deze zesmansformatie uit Moss totaal geen last heeft gehad van het
gevreesde ‘tweede album syndroom’, werd duidelijk toen de
uitstekende opvolger “Circus
Of Life” het
levenslicht zag. Dit was voor Progwereld aanleiding deze groep eens meer
voor het voetlicht te plaatsen. Toetsenist Gilbert Marshall (GM) was dan
ook erg graag bereid mij telefonisch te woord te staan. Ofwel, hoe Magic
Pie de Noorse slagroom op de progtaart werd.
Je naam
klinkt erg Noors, Gilbert………
GM: Haha, nee niet erg, dat klopt. Mijn
vader komt uit Engeland en mijn moeder is half Duits en half Noors. Ik
ben dus eigenlijk een mix.
Magic Pie
bestaat als groep nog niet zo lang. Hoe hebben jullie elkaar
ontmoet of kenden jullie elkaar al?
GM: We
zijn vanaf 2001, nu zo’n zes jaar, bij elkaar. Ik ontmoette Kim (Stenberg)
nogal ludiek en vrij toevallig op zijn bruiloft, waar ik speelde. We
kenden elkaar niet, ondanks dat we in hetzelfde dorp woonden. Omdat hij
vond dat ik wel goed speelde zijn we samen wat gaan jammen. De andere
jongens komen ook uit Moss of vlak uit de buurt daarvan en kenden we al.
De meesten
van jullie komen uit het plaatsje Moss. Wat moet ik mij voorstellen van
Moss?
GM: Moss is een klein plaatsje in het
zuiden van Noorwegen en heeft zo’n 30.000 inwoners. Het is een prettig
dorp om te wonen, waar ook aardig wat gebeurt. Ik heb er mijn studio en
er zijn ook veel culturele activiteiten.
In jullie
beginperiode speelde jullie covers, heb ik ergens gelezen. Aan welke
covers moet ik dan denken?
GM: We waren eigenlijk geen coverband.
We begonnen met het spelen van popnummers die Kim geschreven had. We
hebben maar een stuk of drie covers gespeeld. Zover zijn we dus helemaal
niet gekomen, haha.
Magic Pie
is niet jullie broodwinning neem ik aan. Wat doen jullie eigenlijk voor
de kost?
GM: Dat klopt, van Magic Pie kunnen we
niet leven. Kim is de eigenaar van een taxibedrijf, Eirik is sales
manager in de computerbusiness, Allan werkt ook met computers en ik zit
in de geluidsbusiness en heb een eigen studio. Lars Peter zit in de
techniek. Het is dus van alles wat bij elkaar.
Hoe
was het om twee jaar achtereen op ROSfest in de USA te spelen? Hoe zijn
jullie daar trouwens terecht gekomen?
GM: Onze drummer, J.T. (Johannessen) stuurde een demo naar Kenneth
Solomon, een vriend van ons in Amerika. Die belde vervolgens één van
de organisatoren van ROSfest (Rites Of Spring festival; HR) en die was
enthousiast over onze muziek. Toen kregen wij tot onze verrassing een
uitnodiging om te komen spelen. Een tweede uitnodiging verwachtten we al
helemaal niet en was fantastisch. Het ontstond eigenlijk uit een grap.
We zeiden “als je volgend jaar Spock’s Beard uitnodigt, dan komen we
wel terug”. Een minuutje later kregen we te horen dat dit prima was,
dus speelden we in 2007 samen met Spock’s Beard!
 Hebben
jullie een speciale bedoeling met de teksten op “Motions
Of Desire”
(MoD) en “Circus
Of Life”
(CoL)? Is er een thema of concept of zijn ze autobiografisch?
GM: De meeste nummers van die albums zijn geschreven door Kim en zijn
broer Tommy. De nummers op MoD draaien eigenlijk om de thema’s
‘verandering’ (het nummer Change), ‘dromen’ en
‘illusies’. Het nummer Motions Of Desire is gebaseerd op waar
gebeurde feiten. Het is ook heel bijzonder om dit nummer te spelen.
Het album “Circus Of Life” is meer een conceptalbum en niet echt als
thematische opvolger van MoD bedoeld. Het concept gaat over dingen die
in het leven gebeuren, van geboorte tot aan sterven. Het leven is
eigenlijk een soort van circus.
Van waar de granny-appel op de hoes
van MoD?
GM: Het idee komt eigenlijk van Kim. Oorspronkelijk dachten we aan een
kleine appel ergens in de marge van het hoesontwerp. We zien de appel
als een symbool van passie en het Adam en Eva verhaal.
[Vervolgens vertel ik (HR) Gilbert
dat als je mensen vraagt naar het debuutalbum van Magic Pie ze die niet
kennen, maar wanneer je het over de Cd met die appel hebt, ze die dan wél
herkennen].
Tommy Stenberg schreef veel teksten
voor "Circus Of Life". Is hij familie van Kim en is hij ook
bandlid?
GM: Zoals ik al zei is Tommy de broer
van Kim. Hij schrijft veel van onze teksten, samen met Kim. Nee, hij is
geen lid van de groep.
 Pretenderen
jullie met de teksten de fans iets mee te geven of over te brengen. Ik
krijg die indruk immers met het nummer Trick Of The Mind?
GM: In het nummer zit geen speciale boodschap. De tekst is geschreven
door Kim en Tommy gaat over het gegeven dat iets in het leven wel heel
anders kan zijn dan je oorspronkelijk veronderstelt.
Pointless Masquerade vind ik invloeden hebben van
Spock’s Beard. Ben je dat met me eens of zie ik dat verkeerd?
GM: Ik ben dat helemaal met je eens. Je kan erg goed horen dat Kim een
fan is van Spock’s Beard en Neal Morse.
Het laatste nummer Watching The Waters is door jou
geschreven. De muziek klinkt hoopvol en optimistisch. Is dat zo bedoeld?
Zijn de teksten ook zo bedoeld?
GM: Dank je, het is inderdaad zo bedoeld. Het gaat om de vraag die veel
mensen stellen waarom er geen betere wereld kan zijn. Het gaat om hoe we
als mensen met elkaar om moeten gaan. Ik kijk graag uit over het water (Moss
ligt aan het water; HR). Je ziet er geen oorlog en tragedie. De
boodschap die ik wil overbrengen is: wees positief en haal je geluk uit
kleine dingen.
Wie zijn jou favoriete toetsenisten en ben je speciaal
door iemand beïnvloed?
GM: In eerste instantie ben ik beïnvloed door Ken Hensley (Uriah Heep;
HR). Hij speelde als één van de eerste Hammond (Gilbert speelt zelf op
de Hammond XB-1; HR) en Moog wat mij erg aantrok. Verder luisterde ik
graag naar Keith Emerson en Pete Bardens (Camel), die ik erg goed vind.
En verder nog Jon Lord. Ze komen allemaal uit dezelfde periode.
Hebben
jullie enig idee waarom jullie zo snel populair geworden zijn?
GM: Oeh! Dat vragen we ons zelf ook wel eens af. Na ons debuutalbum
kregen we erg veel aandacht. Daar waren we erg trots op. Ik denk dat het
komt door onze positieve boodschap. Er zijn veel progrockgroepen die
nogal donkere teksten hebben en niet zoveel positiviteit uitstralen. We
hebben ongeveer dezelfde invloeden en interesses als The Flower Kings.
We willen eigenlijk alleen plezier maken. De muziek komt eigenlijk van
binnen uit en staat erg dichtbij ons. We zijn deze groep vooral begonnen
om plezier te maken.
Jullie hebben veel fans hier. Wanneer kunnen we jullie voor optredens
in Nederland verwachten?
GM: We hebben inmiddels contact met een
grote organisator in Nederland. We hopen in 2008 ook twee of drie
concerten in Nederland te geven. [Ik zeg hem dat er genoeg goede podia
in Nederland zijn].
Voor ons is Nederland eigenlijk het Mekka van de progrock. Ik las op
jullie website iets over Symforce, een erg groot festival. [Waarop ik
hem vertel dat het leuk zou zijn als ze op Symforce 2008 zouden komen
spelen]. Dat zou een goede zaak zijn, haha!
Hoe is het gesteld met de progscene in
Noorwegen, als deze er trouwens is?
GM: Die is redelijk goed. Er zijn
genoeg goede progrockgroepen geweest in de zeventiger jaren. Op dit
moment zijn de bekendste Wobbler en Retroheads (speelde ook op ROSfest
2007; HR).
Mogen we zeggen dat Magic Pie de Noorse
slagroom op de progtaart is?
GM: Haha, je
zal mij dat niet horen zeggen, ik ben gekleurd! We krijgen veel aandacht
in Noorwegen. Ik hoor van veel mensen dat ze niet naar progrock
luisteren, maar naar Magic Pie. Dat is des temeer reden om trots te
zijn.
Wat zijn de plannen voor de toekomst?
GM: We hebben nu eigenlijk een
rustperiode. We treden niet zoveel op. Het opnemen van “Circus Of
Life” en de respons die dat opgeleverd heeft, heeft ons veel energie
gekost. Dan ook nog ons optreden op ROSfest en het Sweden Rockfestival,
wat een vrij groot festival is. Over onze plannen voor 2008 kan ik je
nog niet veel verklappen. We gaan verder met het schrijven van nieuwe en
afmaken van wat half afgemaakte nummers. Verder gaan we contacten leggen
met concertorganisatoren om meer optredens te gaan doen in Amerika,
Canada, Engeland, Belgie en Duitsland. We spelen nu eenmaal graag live.
Wat wil je nog aan de bezoekers / lezers van
Progwereld kwijt? Grijp je kans!
GM: We zijn in al onze bescheidenheid
erg trots op alle aandacht die we krijgen. We hopen dat jullie ons
blijven volgen en naar onze optredens komen. En blijf natuurlijk onze
albums kopen. We zijn erg blij met de aandacht uit Nederland, zoals ik
je al eerder zei. Nogmaals, Nederland is voor ons het Mekka van
de progrock! [Ik zal het in vet op de
website zetten, Gilbert, haha].
PS:
Kort voor dit interview werd op de website van de groep officieel bekend
gemaakt dat zanger Allan Olssen de band heeft verlaten.
Klik op de banner voor de Magic Pie website
  
|
