|
Glass
Hammer timmert
al sinds 1992 aan de progressieve rockweg. In die jaren heeft de door
Steve Babb en Fred Schendel opgerichte groep al diverse
bezettingswijzigingen ondergaan. Beiden zwaaien echter nog steeds de
scepter en zijn de constante factor. Op hun oeuvre tot nu toe staan
inmiddels negen studio albums, twee live albums en twee dvd’s. Recent
baarden de heren opzien met het album "Culture
Of Ascent".
Op dit album een voorname rol voor Salem Hill zanger Carl Groves en
gitarist David Wallimann. Deze laatste is verantwoordelijk voor de
nieuwe aangename scherpe rand aan de muziek van Glass Hammer.
Ondergetekende vindt ook dat Glass Hammer nu de beste bezetting in de
groepshistorie heeft. In een telefoongesprek met bandleiders Steve Babb
en Fred Schendel vroeg ik onder meer of zij dit met mij eens zijn, over
de eeuwige vergelijking met Yes, over “Culture Of Ascent” en
concerten in Europa. Kortom, Glass Hammer klopt stevig verder op de
progressieve rockdeur.
Ik
kon op het internet geen recent interview van Glass Hammer met een
Europees medium vinden. Doen jullie geen interviews meer?
“We hebben inderdaad nog geen interviews gedaan naar aanleiding van
“Culture Of Ascent”, dit is het eerste. Het laatste Europese
interview is inmiddels een paar jaar geleden. Doorgaans doen we een paar
interviews per week, hetgeen best wel wat tijd kost.”
Wat
is de reden dat jullie nog nooit in Europa hebben opgetreden?
“Het is niet zo dat we geen interesse hebben, maar het zijn financiële
overwegingen die ons tegenhouden. We zijn afgelopen jaar gevraagd om op
een festival in Nederland te spelen, maar dat is er niet van gekomen
(bedoeld wordt Symforce 2007, HR). Ook is ons gevraagd om met een paar
groepen over te komen, maar ook dat is er nog niet van gekomen. We komen
erg graag over naar Europa om te spelen, vertel dat maar aan iedereen!
We wachten dus eigenlijk gewoon op het juiste aanbod.”
Kunnen jullie me vertellen wat jullie nog meer doen naast Glass Hammer?
“Wij hebben samen een opnamestudio, dus we zitten professioneel in de
muziekbusiness. Bij ons komen klanten die we helpen. Soms is dat erg
leuk en soms is het gewoon werk. David Wallimann, onze gitarist, geeft
veel gitaarles en is ook professioneel met muziek bezig. De andere
bandleden hebben gewoon een baan, dus eigenlijk zijn wij de gelukkigste,
haha.”
Walter
Moore heeft de groep verlaten en is vervangen door David Wallimann.
Kunnen jullie me zeggen wat hiervan de reden is. Walter is immers ook
een erg goede gitarist? Ook is Carl Groves de groep komen versterken.
“Hij is niet alleen een erg goede gitarist maar ook een prima zanger.
Toen David Wallimann kwam wilden we Walter Moore niet vervangen, maar
hem alleen nog maar laten zingen. Hij stond ook onder druk van andere
groepen en moest veel reizen om bij ons te zijn. Feitelijk kwamen David
en ook Carl Groves voordat Walter vertrok. Daar kwam nog bij dat Walter
gewond is geraakt bij een overval waarbij hij neergestoken is en
gewelddadig beroofd. Daarna ontstonden er weer complicaties waar veel
tijd overheen ging. Uiteindelijk hadden we dus twee nieuwe bandleden”.
 Zijn
zij nu beiden vast lid van de band?
“Inderdaad,
dat is juist”.
Glass
Hammer heeft in zijn 15-jarig bestaan diverse bezettingswijzigingen
ondergaan. Ik vind de huidige bezetting de beste. Wat is jullie mening
en verwachten jullie nog nieuwe bezettingswijzigingen?
“Nee,
we verwachten geen nieuwe wijzigingen, al kan je natuurlijk nooit in de
toekomst kijken. Het is nu ook een stabiele bezetting, waar iedereen
goed met elkaar omgaat. Ook is het weer een uitdaging om nieuwe dingen
te ontdekken. We denken dat deze bezetting dan ook een tijd bij elkaar
kan blijven. Daarnaast is iedereen vrij om zijn eigen dingen te blijven
doen. Zo blijft Carl Groves ook gewoon zingen in zijn eigen groep (Salem
Hill, HR).
Dus
David Wallimann, die ‘Shreddy’ wordt genoemd, kan gewoon zijn dingen
blijven doen?
“Ja
hoor, een beetje ‘shredden’ in Glass Hammer is wel toegestaan, haha.”
“Culture Of Ascent” is gebaseerd
op het boek “Into Thin Air” van Jon Krakauer?
Wat was de reden juist dit boek als concept/thema te gebruiken?
“We wilden weer een conceptalbum
maken. Op dat moment zagen we op televisie verschillende programma’s
over de Mount Everest. Ook hoorden we mensen over het boek van Jon
Krakauer, wat we toen zijn gaan lezen. Het heeft ook te maken met
geestelijke verrijking en het lopen op en over ijs, bedoeld als een
metafoor. De Mount Everest is wat dat betreft beangstigend, avontuurlijk
en schitterend tegelijk. Het was ook erg mooi en een uitdaging dit om te
zetten naar muziek”.
 Ik
vind Susie Bogdanowicz een erg goede zangeres. Ik vind haar zang op South
Side Of The Sky zelfs beter dan Jon Anderson op het origineel. Wat
vinden jullie daarvan en is het een compliment voor Susie of een
belediging voor Jon?
“Wauw, hahaha! Natuurlijk is het
een belediging voor Jon, nee hoor grapje, het is een compliment voor
Susie. We wilden haar zangtechnisch ook iets laten doen wat ze nog niet
eerder had gedaan. Ze heeft voor de opnames ook speciaal geoefend met
dit magische resultaat”.
Ik
vind persoonlijk de nummers Ember Without Name en Into Thin
Air erg van elkaar verschillen qua opbouw en sfeer. Delen jullie die
mening?
"Ja, dat zijn we wel met je eens. Ember
Without Name is wat compacter met de zanglijnen die Carl Groves
geschreven heeft. Het nummer is ook donkerder en zwaarder. Into Thin
Air is een nummer wat wij samen geschreven hebben. Het hele album
heeft trouwens ook meer typische Glass Hammer elementen”.
Hoe
is het schrijfproces op “Culture Of Ascent” tot stand gekomen?
“Normaal gaat ieder voor zichzelf aan
de gang met ideeën. Vervolgens kijken we wat we van die ideeën kunnen
gebruiken en voegen die dan bij elkaar en veranderen die eventueel weer.
Dus het begint als een individueel proces dat we dan gezamenlijk
uitwerken en afmaken. Ieder groepslid kan trouwens met zijn ideeën en
arrangementen komen. Traditioneel is het bij Glass Hammer toch zo dat
wij het samen bepalen. Carl kwam met een paar van zijn eigen zanglijnen
die we in Ember Without Name gebruikt hebben. Natuurlijk kan
David zijn eigen nummers (veel progmetal) kwijt op zijn solo albums
("Deep
Inside The Mind"en
Carl heeft natuurlijk zijn eigen band waarin hij zijn eigen nummers
kwijt kan”.
|
|
|
klik op
hoes voor onze recensie van dit album |
Het
artwork is zeer fraai en sfeervol. Hoe kwamen jullie bij Michal Karcz
terecht?
“We kwamen werk van Michal Karcz
toevallig tegen op het internet. Vervolgens hebben we contact met hem
gelegd en hem onze ideeën verteld. Hij kwam toen al heel snel met
materiaal wat er prachtig uit zag. We hebben nog vrij lang
gediscussieerd over het artwork, want we vinden dat er altijd goed
artwork moet zijn. Kijk onze catalogus er maar op na. Omdat dit weer een
heel ander album was, moest het artwork ook anders zijn”.
Wat vinden jullie ervan altijd maar
te worden vergeleken met Yes? Of is dit misschien een eer?
"We vinden het absoluut een eer,
we storen ons er ook helemaal niet aan. Overigens vinden wij onze muziek
behoorlijk anders dan de muziek van Yes. Zij zijn meer gitaar georiënteerd
en meer bezig met zang dan wij zijn. Wij hebben ook meer symfonische
toetsengerichte elementen in onze muziek. Natuurlijk zijn wij wel fan
van Yes, maar dat is heel iets anders”.
Als jullie mij een favoriet Glass
Hammer album moeten aanbevelen, welke zou dit zijn en waarom?
“Dat is echt moeilijk om doen. Ik
zou je eerst vragen van welke muziek je zelf houdt, want de albums
verschillen nogal van elkaar. Ook ben ik benieuwd naar wat je graag wil
horen. Ik (Steve Babb, HR) vind de laatste persoonlijk de beste. Verder
zijn “Chronometry” en “Lex
Rex” mijn
favorieten, omdat het klassieke Glass Hammer albums zijn, waarbij mijn
voorkeur uitgaat naar “Lex
Rex” en natuurlijk
“Culture
Of Ascent”. Het
blijft een moeilijke vraag om te beantwoorden. Uiteindelijk is “Lex
Rex” ook de reden geweest dat we zijn uitgenodigd voor NEARfest, dus
blijft die favoriet”.
Welk nummer spelen jullie het liefst
live en waarom?
“Goh, weer zo’n moeilijke vraag.
Normaal zijn het de nummers die we goed spelen, maar dat is wel eens een
nachtmerrie, haha. Toch is zeker Tales Of The Great Wars (van
“Lex Rex”, HR) onze favoriet. Ook covers zoals bijvoorbeeld Southside
Of The Sky zijn natuurlijk makkelijk om te spelen”.
Glass Hammer drummer Matt Mendians
Hebben jullie al plannen
voor de nabije toekomst?
“Nee, niet echt. Je moet je
voorstellen dat we de laatste vijf tot zes jaar bezig zijn geweest met
nummers schrijven en opnemen en ons voorbereiden op een echt groot
concert, inclusief de opnames voor onze dvd (“Live
At Belmont”,
HR) met groot koor en orkest. Dat is veel werk geweest, waarop we samen
besloten hebben voorlopig even niets te doen, tenzij er een aanbod komt
om live te spelen”.
[Vervolgens ontspint zich nog even een gesprek over Symforce,
waarover de heren hebben gehoord en ze zeker graag willen spelen. Zelf
noemen ze het de Europese versie van NEARfest, waar trouwens weer
Nederlandse groepen zoals bijvoorbeeld Knight Area hebben gespeeld].
“Schrijf maar op dat onze paspoorten
klaar liggen”.
Willen jullie
tenslotte nog iets kwijt aan de bezoekers en lezers van Progwereld?
”Laten de bezoekers van Progwereld zich aanmelden voor ons forum op
onze website, zodat ze in contact kunnen komen en kunnen discussiëren
met andere Glass Hammer fans. En verder hopen we toch snel over te komen
om live te kunnen spelen”.
klik
hier boven voor website
|
