Ik ben erg onder de indruk van “O3 A Trilogie” Part 2 & 3. Voor mij zijn dit essentiële albums in het progmetal genre zowel in compositorisch als in technisch opzicht. Aangezien het contrast met Part - 1 erg groot is vraag ik mij af of al bij de totstandkoming van Part - 1 voor jou duidelijk was hoe het vervolg zou gaan klinken.

Zeker was vanaf het begin voor mij duidelijk hoe dit concept zich zou moeten ontwikkelen. Probleem bij Part - 1 was echter dat ik weliswaar een goed concept had, maar verder band noch fatsoenlijke apparatuur noch opnamebudget. Het eerste deel is dus - behoudens de creativiteit -  met louter beperkingen tot stand gekomen. Dat ik met mijn trilogie de wereld een spiegel wilde voorhouden was van meet af aan helder. Vanaf Part - 2 kon ik eindelijk mijn ei leggen en met een waanzinnige band aan het werk wat uiteindelijk zijn vruchten heeft afgeworpen. Hoewel ik met alle delen blij ben, moge duidelijk zijn dat vanaf Part - 2 het concept echt goed van de grond kwam. Trouwens: Part - 1 is nog slechts tijdelijk verkrijgbaar dus voor wie ‘m nog niet heeft is het opschieten geblazen!

Ik beloof je direct na dit interview een exemplaar te bestellen! Op je website geef je trouwens aan dat dit laatste deel van het concept een zware bevalling is geweest. Kun je meer vertellen over het proces?

Dat waardeer ik bijzonder, want zoals bij veel bands is elk verkocht exemplaar er één!
Het uitwerken en realiseren van een concept in drie delen is het zwaarste geweest wat ik tot op heden heb gedaan. Ik heb letterlijk dag en nacht doorgebracht in de kelder waar de cd is opgenomen en werd op een gegeven moment behoorlijk ziek. Met de nodige medicijnen heb ik mezelf op de been gehouden, maar het was een slopend proces. Ik zou het echter exact weer zo doen, want door de gezamenlijke passie en inzet is uiteindelijk een album ontstaan waar ik volledig tevreden over ben. Zowel de songs als het geluid staan als een huis! Er staat slechts één foutje op het album, maar wie het niet weet zal het nooit horen. Hoewel ik liefst direct weer aan een volgend album zou gaan werken, zal ik in elk geval nooit meer een conceptalbum opnemen.

Nu je de sound van het album noemt: deze staat als een huis en is behoorlijk “in your face”. Hoe heb je dit gerealiseerd?

Als je de cd beluistert zou je denken dat we de opnamen hebben gedaan in een peperdure studio, maar niets is minder waar; alles is in een kelder rechtstreeks op pc opgenomen! Gelukkig beschikken we inmiddels wél over goede instrumenten en daarom klinken de drums als kanonnen en de gitaren mooi zwaar. Ik ben er echt enorm enthousiast over!

Is het na de voltooiing van deze trilogie gedaan met Dominici als band of blijven jullie ook in de toekomst samenwerken?

Wat mij betreft werk ik nog lange tijd samen met deze uitstekende muzikanten, maar we zullen zien wat de toekomst brengt. Aan mij zal het niet liggen, want ik ben erg tevreden over de chemie die wij als band hebben. Daarnaast ligt de instrumentbeheersing zoals je kunt horen op zeldzame hoogte, dus voor mij is er geen enkele reden niet nogmaals met hen de studio in te gaan.

Is het schrijven van de songs echt een gezamenlijke inspanning of komt het meeste gewoon uit jouw koker?

Ik zou trots zijn te kunnen zeggen dat ik de songs alleen had geschreven, maar daarmee zou ik de werkelijkheid geweld aandoen. De nummers zijn inderdaad in onderlinge samenwerking geboren en wisselend ontstaan doordat ikzelf of iemand uit de band een nieuw stuk inzette op gitaar of piano, waarna de band als geheel zorgde voor verdere uitwerking. Uiteraard was ik als bandleider wel dominant en verantwoordelijk voor de uitwerking van het concept.

Op elke nieuwe cd krijgt de luisteraar al snel tracks die als eerste in het geheugen blijven zitten, waarna enige tijd later de favoriete tracks ontstaan. Op Part – 3 gaat dit niet direct op. De nummers zijn namelijk zonder uitzondering van hoge kwaliteit en kennen behoorlijk wat afwisseling. Heb je zelf een favoriete track?

Inderdaad maakt dit het noemen van een favoriete track op dit album tot een vrijwel onmogelijke opgave. Ik heb gedurende het proces ook zo vaak naar alle songs geluisterd dat ik niet geheel objectief meer ben. Soms is King Of Terror favoriet, dan weer Enemies Of God of Revelation. Ze zijn eigenlijk allemaal van grote klasse naar mijn mening en elke song onderscheidt zich ten opzichte van de andere. Uiteindelijk is dit de kracht van het album.

Wat mij betreft begin je direct te werken aan de opvolger van dit laatste album hoewel deze nog niet eens officieel uit is. Wat zijn je plannen voor de komende tijd?

Het streven is elk jaar een nieuwe cd uit te brengen, dus zo rond oktober begint het vast weer te kriebelen. Ik heb meer dan genoeg inspiratie voor nieuw werk dus dat is geen enkel probleem. Eind deze maand vertrek ik naar New York na mijn verblijf hier in Hongarije het afgelopen jaar. Dan zal ik flink aan de bak moeten voor promotie van het recente werk en daarna hoop ik weer een nieuwe start te maken met een volgend album.

In 2007 heb je binnen Europa enkele concerten gegeven met Dream Theater, wisselend als hoofd- en support act. Is er enig uitzicht op een meer uitgebreide tour binnen Europa met misschien zelfs een optreden in Nederland?

Ik beschik helaas niet over een eigen management en ben persoonlijk verantwoordelijk voor alle activiteiten rond de band. Ook de onderlinge bandcontacten worden door mij onderhouden en het kost eenvoudigweg teveel tijd als ik ook nog een volledig tourmanagement zou moeten verzorgen. Daarnaast zijn alle festivals al volgeboekt, dus hoewel ik een tour zeker zie zitten ben ik bang dat de realiteit een andere is. Hopelijk krijgt mijn cd veel positieve reacties en zorgt dit voor de benodigde ondersteuning.

Wie is heden ten dage jouw bron van inspiratie en speelt Dream Theater hier nog een rol?

Niemand kan zeggen dat hij zonder voorbeelden is gaan musiceren, iedereen heeft zijn bron van inspiratie. Voor mij zijn dit echter vooral de oudere bands zoals Pink Floyd en Genesis. Naar nieuwe bands luister ik vrijwel nooit, hoewel ik vorige week werk van Ayreon heb gehoord wat mij door het futuristische karakter erg aansprak.

Voor wat betreft Dream Theater kan ik stellen dat juist deze band zich onophoudelijk laat inspireren door andere bands. Men heeft zelfs een storyboard waarop tijdens opnamen specifiek wordt verwezen naar werk van andere bands! Je kunt dus net zo goed zeggen dat Dream Theater door bijvoorbeeld Dominici is geïnspireerd, maar ik zou eigenlijk willen stellen dat beide bands zich door soortgelijke bronnen laten inspireren. Ik vind het ook jammer dat bijvoorbeeld onze gitarist Brian Maillard veelvuldig wordt afgezet tegen John Petrucci om wat voor reden dan ook. Zijn grote voorbeeld is Steve Vai en inmiddels vormt hij zelf een voorbeeld voor andere gitaristen!

Wat kun je tenslotte nog zeggen over het verhaal achter O3 A Trilogy?

Het is te omschrijven als iets wat ik ‘science-faction’ zou willen noemen, geen fictie. Sleutelwoorden zijn entertainment, film, geschiedenis, religie, toekomst en realiteit. De wereld om ons heen is in rap tempo zijn beschaving aan het verliezen. Twee mensen op straat krijgen ruzie omdat de één iets roept over de moeder van de ander en voor je het weet ontstaat een ‘gang-fight’ tussen vijftig mensen zonder dat iemand weet waar het ook alweer om gaat. Krankzinnig. Ik heb op het verhaal al redelijk wat negatieve reacties gekregen, bijvoorbeeld omdat ik een draai geef aan het ontstaan van de mens of omdat ik nogal wat verwijzingen naar terrorisme inbreng. Het zij zo, iedereen heeft recht op zijn mening.