ProgFrog stopt

Ons bereikte het bericht dat ProgFrog in Nieuwerkerk aan den IJssel na 14 jaar, eind 2024 ophoudt te bestaan. ProgFrog is een initiatief van twee oud bestuursleden van jeugdsoos Taverna, dat later opging in de Stichting Open Jeugdwerk Nieuwerkerk a/d IJssel en vervolgens Jeugdwerk Zuidplas, Welzijn Zuidplas en nu Stichting ZO. Thuisbasis is gebouw ’t Blok aan de IJsermanweg.

ProgFrog organiseert sinds september 2010 maandelijks op een zondagmiddag een concert van een of twee progressieve rockbands. Dat doen zij op non-profit basis. Men ontvangt geen subsidie, maar heeft wel diverse sponsors (eigenlijk een groepje vrienden en kennissen die de progrock een warm hart toedragen). De entreegelden (gemiddeld € 15,00 per persoon) gaan volledig naar de optredende band(s) als onkostenvergoeding.

Zondagmiddagen in ‘t Blok stonden jarenlang garant voor gezellige bijeenkomsten van liefhebbers van progrock (en een biertje). Het ontbreken van opvolging en voldoende medewerking van de stichting (gemeente Zuidplas) heeft de huidige organisatie doen besluiten er eind 2024 een punt achter te zetten.

De resterende concerten zijn (alle op zondagmiddag):

12 mei: Overhead (Finland)
22 september: Red Sand (Canada)
20 oktober: Anubis (Australië)
10 november: Also Eden (Engeland)
1 december: Rebels 69 & Plackband

Progwereld bedankt het team van ProgFrog voor al die mooie jaren.

https://www.progfrog.nl/

Donaties voor Progwereld

Progwereld heeft onlangs een pagina actief gezet waarmee we donaties kunnen ontvangen. Deze zijn broodnodig, aangezien we geen subsidies of bijdragen van bands of muziekuitgeverijen ontvangen.

In het verleden hebben we twee keer een crowdfundingactie gehouden. In beide gevallen haalden we in hele korte tijd voldoende geld op om ons in staat te stellen verbeteringen aan de website door te voeren. Tevens zorgde dit voor een bescheiden financiële buffer.

De donaties zijn bedoeld voor structurele extra inkomsten. Vorige week hebben we naar onze vaste bezoekers een mailing verstuurd met het verzoek om te doneren. Tot onze vreugde is daar al veel gebruik van gemaakt.

Draag je Progwereld een warm hart toe en wil je dat wij ons werk voor de ons zo geliefde muziek blijven voortzetten, dan stellen we jouw donatie bijzonder op  prijs!

Stichting Progwereld is een culturele ANBI. Daarom zijn giften aan ons extra aftrekbaar voor de belasting.

Hoe doneren?

Progwereld financieel ondersteunen kan eenvoudig via het formulier op onze website. Voor de afronding van de donatie word je dan automatisch doorgestuurd naar onze betalingspartner (Mollie). Betalen via een handmatige overschrijving kan uiteraard ook (NL60 RABO 0380668394 t.n.v. Stichting Progwereld).

Wil je een meerjarige donatie doen, dan leggen we de duur en omvang van de donatie vast in een (fiscaal goedgekeurde) overeenkomst. Voordeel hiervan is dat je de complete donatie vijf jaar lang volledig kunt aftrekken van de belasting. Wil je over dit laatste of over de besteding van de donaties meer informatie, in gesprek gaan over een sponsorschap of heb je andere vragen of opmerkingen op financieel gebied? Neem dan contact met ons op met penningmeester Peter Willemsen.

Afgezien van donaties kun je ons ook nog steeds ondersteunen door je muziek aan te schaffen via de bol.com link onder de recensies (indien van toepassing).

 

Nieuw album Armed Cloud, “Nimbus”

Ruim drie jaar na het verschijnen van hun album “Torque” is de Nederlandse progmetalformatie Armed Cloud wederom de Toneshed Studio van Erwin Hermsen ingedoken om hun vierde album “Nimbus” op te nemen. De line-up is ongewijzigd en bestaat uit Daan Dekker (zang), Kay Bouten (gitaar), Boris Suvee (basgitaar), Remco van der Veen (toetsen) en Rico Noijen (drums).

De band die zich presenteert als een moderne progressieve metalband, vergelijkbaar met Amorphis en Voyager, gemixt met de agressie van Korn en Pantera, plus een scheut van avontuurlijke ruwheid zoals in het werk van Avenged Sevenfold, levert met dit vierde wapenfeit hun donkerste en zwaarste album ooit af.

De titel “Nimbus” refereert aan zware wolkenformaties, genaamd cumulonimbus – ook wel bekend als onweerswolken. Het album verhaalt over de meer turbulente thema’s die de maatschappij de afgelopen jaren domineerden met daarbij persoonlijke duisternis die individuele bandleden plaagde.




Marcela Bovio – bij velen bekend als sopraanzangeres van onder andere Stream Of Passion, Ayreon en haar soloprojecten – verzorgt de gastvocalen op het op 16 april verschenen nummer Angel of Frost.

Op 25 mei presenteert Armed Cloud “Nimbus” tijdens een feestelijke releaseshow in Popei  (Eindhoven). De band zal het album integraal ten gehore brengen, met daarnaast een aantal favoriete nummers van de fans.

Nummers:
Safety Word (5:01)
Angel of Frost ft. Marcela Bovio (5:25)
Desolation (5:41)
Demon I, Demon You (5:26)
The Ones Who Are Lost (4:15)
Handless Thief (5:21)
Stitches (6:04)
Nimbus (3:39)
White Wine (5:14)
Social Sludge (8:48)

“Nimbus” is te bestellen via pre-order (CD en digital) op Bandcamp, vanaf 19 april 2024: https://armedcloud.bandcamp.com/

Oud Progwereld recensent Joost Boley overleden

Ons bereikte het trieste bericht dat op 10 april jl. Joost Boley is overleden aan de gevolgen van lymfeklierkanker.

In het jaar 2001 kwamen Progwereld-oprichters Christiaan Bekhuis en Maarten Goossensen in contact met Joost via een internetforum. Samen met Ruud Stoker en Rob van Oosten was hij vanaf het begin als recensent bij Progwereld betrokken.  Tot en met 2007 schreef hij meer dan 160 recensies. Na deze periode schreef hij nog meerdere jaren voor Aardschok.

Joost was een progmetalliefhebber in hart en nieren en een enorme fan van Shadow Gallery. Hij heeft de progmetal tak binnen Progwereld jaren lang vormgegeven. Ook in de jaren die volgden mailde hij ons regelmatig met feedback op recensies en deelde hij tips met muziek waaraan we volgens hem écht aandacht moesten besteden.

Wij blijven Joost herinneren om zijn geweldige humor, vlotte pen en enorme passie voor onze muziek.

We wensen zijn kinderen Yngwie, Elvi en Troy heel veel sterkte met dit enorme verlies.




In memoriam: Max Werner (1953-2024): zanger tegen wil en dank

Drummer en zanger Max Werner, bekend van de band Kayak, is op 70-jarige leeftijd overleden. Dat heeft de band woensdag bekendgemaakt op zijn website en Facebook-account.

Kayak in 1974, v.l.n.r. Max Werner, Pim Koopman, Johan Slager, Ton Scherpenzeel en Bert Veldkamp

Max Werner (Hilversum, 29 december 1953 – 9 april 2024) was de zanger, drummer/percussionist en toetsenist van de toonaangevende Nederlandse symfonische rockband Kayak. Een groep die hij samen met toetsenist Ton Scherpenzeel, gitarist Johan Slager en drummer Pim Koopman oprichtte in 1972. Aan het Hilversums Conservatorium kreeg Werner zijn opleiding tot klassiek drummer, onder andere van Willem Koopman, de vader van zijn latere collega Pim. Ton Scherpenzeel (contrabas) en Pim Koopman zelf (drums) waren medestudenten. Het is geen wonder dat de basis voor het latere Kayak hier werd gelegd.

Het is inmiddels in brede (prog)kring bekend: Werner was tegen wil en dank zanger (en Mellotronspeler) op de eerste vijf Kayak-albums; Kayak had immers al een drummer in de persoon van Koopman. De band werd mede door zijn markante zangstem bekend, ondanks Werners groeiende weerzin tegen zijn rol als zanger. Zijn karakteristieke stem is onder andere te horen op de (hit)singles Lyrics, Mammoth, See See the Sun, Wintertime, Chance for a Lifetime en Starlight Dancer. De druk, met name uit het management, om verder te gaan als zanger had een beklemmende werking op hem. Na het album “Starlight Dancer” maakte hij zijn ongenoegen wereldkundig en stapte hij over op de drums. Door het vertrek van Pim Koopman was het stoeltje achter het drumstel vrijgekomen. Voormalig fan Edward Reekers werd de nieuwe zanger. Na het (tijdelijk) opheffen van Kayak werkte hij onder meer als gastmuzikant bij andere artiesten. Zo speelde hij mee op “Land of Tá” van Nadieh uit 1986. Daarnaast werkte hij ook als postbode.




Na de comeback van Kayak in 1999 trad hij opnieuw aan als zanger voor het album “Close To The Fire”, overigens een uitstekende plaat. Na de tournee in 2000 werd de samenwerking beëindigd, mede door aanhoudende gezondheidsproblemen van Werner. Bert Heerink (Vandenberg) nam de plek van zanger van hem over.

Werner heeft ook solo vier albums opgenomen. Hij had een hit in 1981 met het nummer Rain in May (nr. 3 in Nederland en nr. 1 in Duitsland), van zijn tweede soloalbum “Seasons”. Het succes daarvan kan niet helemaal los gezien worden van de triomf van die andere zingende drummer indertijd: Phil Collins.

Samen met zijn ex-Kayak-collega gitarist Johan Slager nam hij in 1981 deel aan de reünie van Ekseption, de groep rond Rick van der Linden. Hij speelde drums, percussie en marimba op het album “Dance Macabre”. Voor het 25-jarig jubileum in 1993 was hij wederom van de partij, zijn bijdrage is te horen op het in 1994 verschenen livealbum “The Reunion” (later “Best of Ekseption”).




Minder bekend is het feit dat Werner jarenlang als zanger jingles inzong, hij moet er naar verluidt duizenden hebben gedaan. Dat deed hij samen met mensen als Bill van Dijk, Jody Pijper, Sandra Reemer, Hans Vermeulen, Lisa Boray en Edward Reekers, zijn collega bij Kayak. Jinglecomponist Bart van Gogh zegt in het boek “Bart! De Van Gogh van de jingles” over Max Werner: “Hij drumde hard, hij zong hard, hij was in alles hard en uiterst gedisciplineerd.”

Werner werd in 2003 geraakt door een spoorboom bij station Hilversum. Hij liep hier volgens eigen zeggen blijvend rugletsel bij op, waardoor hij moest stoppen met zijn net opgestarte productiebedrijf en hij afhankelijk werd van 24-uurs hulp. Hij raakte daardoor verwikkeld in een jarenlange juridische strijd met spoorbeheerder Prorail.

Max Werner verbleef de laatste jaren van zijn leven in het Rosa Spier Huis, een tehuis voor oudere kunstenaars en wetenschappers, waar ook bijvoorbeeld Frits Bolkestein nu zijn oude dag doorbrengt. Max Werner overleed op 9 april 2024, op 70-jarige leeftijd.

Foto: AVRO, Archief Beeld en Geluid

Het 14e album van Inner Prospekt

Bezige baasjes in de prog. De meesten kennen we, een enkeling niet. Zelfs niet bij Progwereld. Alessandro di Benedetti is een van die onbekenden met een enorme staat van dienst.

Naast diverse soloalbums bracht de Italiaanse toetsenist vier albums uit onder de naam Mad Crayon en deed hij mee aan diverse Samurai Of Prog-albums. Maar zijn stiefkindje is Inner Prospekt. In hoog tempo bracht hij onder deze naam vanaf 2014 dertien albums uit, soms meerdere in een jaar. Het nieuwste album “Unusual Movements” is nummer veertien.

Nummers:
The Bridge (3:17)
Mantra (15:05)
Winter Day (4:53)
Neverland (11:52)
Just Five Minutes (7:22)
Around The Corner (11:19)
The Question (6:17)

Bezetting:
Alessandro Di Benedetti: toetsen, programmering, zang, drums

Met medewerking van:
Marco Bernard: basgitaar
Carmine Capasso: gitaar
Giuseppe Militello: saxofoon
Rafael Pacha: gitaar
Federico Tetti: gitaar
Daniele Vitalone: basgitaar

Discografie:
Unusual Movements (2024)
Canvas Three (2023)
Canvas Two (2021)
Canvas One Instrumentals (2020)
Canvas One (2020)
Seven Ways To Lose Yourself (2018)
Man In Blake (2016)
Ocean Suite (2016)
Deep Ghosts (2016)
The Gene Machine (2015)
The Musing (2014)
Blue Days (2014)
Dreaming Tone Banks (2014)

Bandcamp website: https://innerprospekt.bandcamp.com/



Pangæa maakt doorstart

Pangæa werd in 1989 opgericht door de broers Corey (toetsen, gitaar) en Andi Schenck (drums), die toen onder de naam Artica opereerden. Met Ron Poulsen (basgitaar) en zanger Darrell Masingale was de bezetting compleet. De groep bracht drie albums uit, “The Rite Of Passage” (1997), “Welcome To The Theatre…” (1998) en  “A Time And A Place” (2003). Op het laatste album verving Maurice Bettaglio Ron Poulsen en werd Steven Osborn als zanger aan de bezetting toegevoegd. Daarna verviel de groep in stilzwijgen.

Dat stilzwijgen doorbreken ze nu met het heruitbrengen van hun albums, die opnieuw gemasterd zijn en voorzien van extra materiaal. Tevens kondigt de band het gloednieuwe album “Beowulf” aan, dat verschijnt op 24 mei 2024. Van dat album is het nummer Tomorrow Will Come vrijgegeven.

Website: https://pangaea.band/

 

Jan Willem Ketelaers 25th Anniversary Show

De muzikale carrière van Jan Willem Ketelaers start in 1999, wanneer hij bij zijn eerste coverband Basta begint. Na wat plankenkoorts overwonnen te hebben, zingt hij in verschillende muziekgenres, totdat het vanaf 2010 wat serieuzere vormen aanneemt met Totolicious en de Classic Rock Show. Met deze laatste band staat hij tot en met 2017 in theaters en feesttenten in Nederland, België en Duitsland.

De jaren daarna speelt Jan Willem in diverse bands en projecten zoals Ayreon, Robby Valentine, Gary Moore Band, Redstacks en Knight Area. In 2019 brengt hij in samenwerking met Sander Heerings onder de naam Into The Open een eigen album uit, “Destination Eternity”, dat ook live gespeeld werd.

Het jaar 2024 staat grotendeels in het teken van de release van de nieuwe rockopera van Mark Bogert’s Magoria, de band waarbij Jan Willem al vanaf het eerste uur betrokken is. Verder is hij betrokken bij The Liberty Tour van Edward Reekers en andere mooie nieuwe avonturen.

Zondagmiddag 22 september 2024 kijkt Jan Willem in Bibelot te Dordrecht samen met een speciaal geformeerde band en een aantal bijzondere gasten terug op de afgelopen 25 jaar. Naast een aantal lekkere rockcovers, die belangrijk zijn geweest in zijn muzikale opvoeding, zal ook een groot gedeelte van het album “Destination Eternity” voor de tweede keer live gespeeld worden. Ook staat hij stil bij diverse mijlpalen, met muziek van onder andere Ayreon, Magoria, Knight Area en nog veel meer.

De foto’s bij dit bericht zijn van Lori Linstruth.


Heruitgave klassiek werk van Mandalaband

De set is getiteld “Legacy: The Story Of Mandalaband 1975-1978”. Deze bevat “Mandalaband” (1975), met het fenomenale epos Om Mani Padme Hum (in vier delen), en “The Eye of Wendor: Prophecies” (1978), geremastered van de originele tape-transfers.  Daarnaast een remix uit 2024 van David Rohl van beide albums (naast de originele mixen), plus negen zeldzame bonustracks.

Mandalaband, het geesteskind van David Rohl, was een project waaraan een scala aan bekende muzikanten deelnam. We noemen:  de hele line-up van Barclay James Harvest en 10cc, Maddy Prior (Steeleye Span), Justin Hayward (Moody Blues) en toekomstige Sad Café-leden Vic Emerson, Ashley Mulford en Paul Young.

De vier cd’s zijn verpakt in een clamshell-doos met een boekje met liner-notes en nooit eerder vertoonde foto’s. 

Extra concert Steve Hackett in Poppodium Boerderij

Steve Hackett voegt een vierde concert toe aan zijn optredens in Poppodium Boerderij in Zoetermeer. De shows op 5, 6 en 7 juli in de progtempel van Nederland waren binnen no time uitverkocht. Daarom is er op donderdag 4 juli een nieuwe kans om deze legendarische gitarist live te zien.

Steve Hackett verwierf in de jaren 70 bekendheid als gitarist van de band Genesis. Samen met Peter Gabriel, Tony Banks, Mike Rutherford en Phil Collins was hij verantwoordelijk voor succesvolle albums, waaronder “Foxtrot”, “Selling England By The Pound” en “The Lamb Lies Down on Broadway”.  Dit concert staat in het teken van de 50ste verjaardag van laatstgenoemd album, maar Steve zal naast de Lamb Highlights ook andere Genesis Greats en solowerk spelen.

Send this to a friend