Digital Life Project

Digital Life

Info
Uitgekomen in: 2025
Land van herkomst: Verenigde Staten
Label: Progressive Promotion Records
Website: https://digitallifeproject.com/
Genre: progressieve rock, hardrock
Tracklist
Out Of The Ashes (5:06)
The Invention (3:44)
Fight The Good Fight (6:40)
Simple Complexity Overture (5:26)
Digital Life Suite:
- Arrival (5:25)
- New Beginnings (6:10)
- Digital Life (5:44)
- Longing (3:23)
- Age Of Lies (6:58)
- A.I. Masters (Fall Of Man) (6:45)
Roby Deaton: toetsen
John Haddad: basgitaar
Phil Hronas: drums
Ehsan Imani: gitaar
Frank Jung: gitaar
Hadi Kiani: zang
Danny Miranda: basgitaar
Josh Mark Raj: gitaar
Mike Thorne: drums
Digital Life (2025)
The Fifth Element (2022)
Day After Yesterday (2019)

Dat Digital Life Project (DLP) een Amerikaans gezelschap is, kan je van verre al horen. Zo heeft “Digital Life”, hun derde album, een gladde, gepolijste sound die direct verwijst naar het land van Ome Sam. Ook hier is veel dynamische compressie gebruikt voor een ‘in-your-face’ geluid. Er is absoluut niks anders dan anders.

Voor het ontstaan van het project schakelen we even terug naar het begin van deze eeuw. We zien dan dat toetsenist/gitarist Roby Deaton en drummer Craig Lemay onder de naam Deaton Lemay Project druk bezig zijn met hun door Keith Emerson en Rick Wakeman geïnspireerde muziek. Slechts enkele ambitieus gemaakte cassettes herinneren nog aan die tijd. Pas in 2019 verschijnt het debuutalbum “Day After Yesterday” en drie jaar later is de opvolger “The Fifth Element” een feit. Uiteindelijk verlaat Lemay het project en wijselijk wordt de naam veranderd in Digital Life Project, waardoor dezelfde initialen kunnen worden gebruikt. Het is juni 2025 als het hier besproken “Digital Life” verschijnt, een conceptalbum waarbij het gaat om een AI-gestuurde robotmama die een robotbaby baart.

Gelukkig is de muziek minder futuristisch van aard. DLP staat namelijk middenin het heden met z’n progressieve hardrock en laat duidelijk horen dat bands als Styx en Kansas hen tot invloed zijn geweest. Het niveau van spelen is weliswaar prima, zo technisch als bij Dream Theater wordt het eigenlijk nergens. Niet dat dat de norm is, maar ik wil het toch even gezegd hebben. Je kan de muziek van DLP als erg prettig ervaren, zeker als je open staat voor de prominente plaats die Deaton met zijn toetsen inneemt. Vaak zorgt hij voor een harmonisch kader dat dan door een van de drie gitaristen invulling krijgt.

Verder bestaat het project nog uit een zanger, twee bassisten en twee drummers waaronder de weergaloze Mike Thorne (Saga, Spock’s Beard). Wie exact in welk nummer speelt wordt vooralsnog niet duidelijk. Niet dat dat van belang is, de tien nummers klinken namelijk vrij consistent en ook de multiculturele samenstelling van het project heeft zo goed als geen muzikale verschillen met zich meegebracht. De muziek is strak gecomponeerd of beter gezegd geregisseerd.

Qua indeling zijn twee zaken van belang. Zo zoekt men constant naar balans tussen instrumentale en vocale nummers en omdat de eerste twee tracks zangloos zijn, dacht ik even dat het gehele album instrumentaal zou zijn. Dat had ik geen ramp gevonden aangezien Deaton met z’n enorme toetsenarsenaal bovengemiddeld weet te boeien. Wat hij in Out Of The Ashes met z’n orgel en synthesizers laat horen is wervelend en het nodigt uit tot bombastische en melodieuze invulling. In The Invention komt hij ook met statige barokloopjes. Vervolgens komt Fight The Good Fight, het eerste vocale nummer. De ervaren Hadi Kiani zet zich grotendeels neer als een uitstekend zanger richting Damian Wilson, uiteindelijk gaat hij enigszins knijpen, zij het maar even. Kansas-achtige riffs en dito solo’s maken het toch weer tot een smakelijk nummer. Simple Complexity Overture is het laatste nummer van dit blokje. Het van akoestische gitaar voorziene begin groeit uit tot een daverende instrumentale compositie met dikke lagen gitaar.

Vervolgens is daar het tweede opmerkelijke aan het album. DPL presenteert hier de Digital Life Suite, een samenvoeging van zes nummers in een tijdsbestek van 34 en een halve minuut. Wel vind ik ‘epic’ hier niet het juiste woord, aangezien het merendeel van de tracks behoorlijk songmatig zijn. Het introducerende Arrival en het heldere piano-intermezzo Longing zijn instrumentale sfeerzetters, evenals het lange intro van Age Of Lies. De vier vocale nummers zijn alle erg goed, DLP op z’n best. New Beginnings is een overtuigende classic rocksong met een hoog Styx-gehalte, terwijl het dampende titelnummer Digital Life het project op z’n stevigst laat horen. De twee laatste nummers zijn ook zalig en zo ontkom je niet aan de charmes van dit album.

Concluderend zal ik moeten toegeven dat “Digital Life” bij veel liefhebbers van symfonische hardrock aan gaat slaan. Het gladde geluid is hier absoluut van toegevoegde waarde. Doe er je voordeel mee.

Send this to a friend