Maak kans op vrijkaarten voor het optreden van Leap Day in de Singer te Rijkevorsel (België) op 15 september 2018. Klik hier voor onze prijsvraag.

Nelko Kolarov – Day Of Wrath

Nelko Kolarov - Day Of Wrath

Mijn eerste kennismaking met deze Bulgaarse man was geen onprettige. De beste man had zijn sporen al verdiend in de Bulgaarse prog. Zo zou hij toetsen gespeeld hebben bij de formatie Impulse en was hij dirigent van de ook in Bulgarije opgevoerde rockopera “Nostradamus”. En juist dat rockopera-achtige sijpelt door in het debuut van deze toetsenist.De compleet in het Bulgaars gezongen cd is geen meesterwerk, maar het is prettige muziek om naar te luisteren. Het doet mij denken aan een Bulgaarse variant van Meat Loaf, zeker door de stem van de uitstekende zanger Ognian Tsolov, die een heel rauwe, doorleefde stem heeft. Ook heeft het wat Saga- en Spock’s Beard-invloeden, dit alles overgoten met een enorme ”˜classic rock’-feel of een tik van de rockopera-molen.

Zoals gezegd gaat de muziek op deze cd erin als zoete koek. Alle nummers liggen goed in het gehoor, beschikken over uitstekende refreinen en swingen stuk voor stuk de pan uit. Er zitten ook een paar ballads bij, die erg zoetjes klinken. Het zou me niet verbazen als de Bulgaarse nasynchronisatie van Disney-films wat betreft de liedjes in Nelko’s handen ligt.

Toch flitsen regelmatig de (korte) toetsensolo’s je om de oren, terwijl ook het gebruik van (Hammond?)-orgel niet ongemerkt blijft. De muziek staat bol van de tempowisselingen, en op zulke momenten moet ik ook aan A.C.T denken. Dat alles in het Bulgaars gezongen wordt, stoort me geen moment. Ook het boekje en de teksten zijn in het Cyrillisch afgedrukt, maar zo moeilijk te leren is dat alfabet nou ook weer niet. Als ik probeer mee te zingen (ja, welke symfofan doet dat nou niet?), heb ik met deze teksten minder moeite dan met bijv. de teksten van Quidam.

Een hoogtepunt is in ieder geval het titelnummer, The Day Of Wrath, dat een prettige openingsmelodie kent en een heerlijk meebrulrefrein. Midnight Carnaval, het tweede nummer, is van hetzelfde laken een pak. Het verrast door een korte akoestische gitaarsolo. Een lekker nummer is ook Falling Into Eternity, waar aan het einde nog een fijn gitaarthemaatje verwerkt is, dat mij doet smullen. Sinful People, tenslotte, laat je horen dat sinister lachen in elke taal hetzelfde klinkt. Het betreft ook een sterk nummer, met een prachtige gitaarsolo aan het einde.

Stuur deze Nelko Kolarov met band als inzender voor het EuroVisie Songfestival en Bulgarije zal hoge ogen gooien. Misschien dat ik dan ook wel kijk.

Markwin Meeuws

Progwereld | Recensies