Like ons ook op Facebook of meld je aan voor onze mailinglist

Queensrÿche – Operation: Mindcrime

Queenryche - Operation Mindcrime

De geschiedenis van de symfo en prog kent een aantal albums die als mijlpalen mogen gelden. Veel bands laten zich tot op de dag van vandaag nog steeds inspireren door deze mijlpalen. Voorbeelden hiervan zijn Pink Floyd’s “Wish You Where Here”, “Selling England By The Pound” van Genesis, “Script For A Jesters Tear” van Marillion, Arena’s “The Visitor” , “Images And Words” van Dream Theater en “Subterranea” van IQ. Een andere mijlpaal in de progmuziek-geschiedenis is het conceptalbum “Operation: Mindcrime” van het Amerikaanse Queensrÿche.Maar wat maakt juist dit album nu zo bijzonder en waarom heeft het na al die jaren nog niets aan kracht ingeboet?

Allereerst moet dan het verhaal genoemd worden welke draait om de hoofdpersoon Nikki. Hij is moordenaar voor de criminele organisatie van Dr. X. Deze wil aan de macht komen en heeft hiervoor een simpel maar doordacht plan bedacht: vermoorden en vervangen. Het plan krijgt de naam “Operation: Mindcrime”. Nikki heeft al heel wat politieke en religieuze kopstukken vermoord. Nikki is verslaafd aan drugs en zo weet Dr. X hem ook in bedwang te houden. Het codewoord Mindcrime betekent dat Nikki aan de slag moet. Het gaat fout als Nikki de opdracht krijgt om de vrouw waar hij verliefd op is, zuster Mary, te vermoorden.

In tegenstelling tot veel andere conceptalbums, is dit verhaal prima te volgen. Tussen de nummers wordt veel gebruik gemaakt van hoorspelelementen waardoor het verhaal goed te visualiseren is en het als een film aan je voorbij trekt.

De muziek op dit album is krachtig en gebaseerd op zwaar gitaarwerk en indrukwekkend drumspel. De nummers zijn briljant door de relatieve eenvoud en het regelmatig opzwepende karakter. Een goed voorbeeld hiervan is Revolution Calling. Het begint met korte gitaarriffs en fantastisch drumwerk van Scott Rockenfield. De zang van Geoff Tate is krachtig en scherp en doet me denken aan die van Iron Maiden’s Bruce Dickinson en Brian Johnson van AC/DC. Het refrein is het hoogtepunt van het nummer, “Revolution calling, revolution’s calling you!” schalt door de speakers. Beelden van de studentenopstand op het Plein Van De Hemelse Vrede in Peking, China gaan als een flashback aan me voorbij. Deze song ademt één en al revolutie uit!

In The Mission neemt krijgt de verhaallijn een nieuwe wending. Het verhaal werd tot nu toe altijd in de hijvorm gebracht, maar nu wordt het de ik-vorm. Geoff Tate is Nikki geworden.

Een nummer dat eruit springt, mede om de symfonische elementen, is Suite Sister Mary. Hierin krijgt Nikki de opdracht om Mary te vermoorden. Het opent met zacht gitaarspel en een dramatisch gezongen koor stuk. Het nummer is veel melodieuzer en minder hardrock ten opzichte van de voorgaande songs en het bevat ook veel meer sfeer- en tempowisselingen. De wisselzang met Pamela Moore (als zuster Mary) geeft het nummer nog meer impact. Door het regelmatig terugkerende koor en geheimzinnig toetsenspel hangt er een voortdurende spanning in het nummer, waardoor een beklemmende sfeer ontstaat.

Eén persoon moet ik echt even apart vermelden: Scott Rockenfield. Zijn drumspel is zo enerverend, krachtig en divers dat ik me af en toe moet afvragen of het wel mogelijk is wat hij doet (hetzelfde heb ik trouwens bij drummer Ed Warby). Neem nu bijvoorbeeld Spreading The Disease waarin hij de kit laat schudden op zijn grondvesten. Hetzelfde geld voor The Needle Lies. In dit anti-drugs nummer is zijn spel zo strak dat ik me even achter de oren moet krabben. Ook de gitaar neemt in dit nummer een grote rol voor zijn rekening met zijn snelle riffs en wederom snerpende solo’s.

Zwakke nummers zijn op dit album niet te vinden. Daarbij is de cd heel erg divers. Er staan nummers op die naar metal neigen zoals Operation: Mindcrime, The Needle Lies en Speak, maar ook veel toegankelijkere en melodieuse nummers zoals The Mission, Suite Sister Mary en My Empty Room.

Het luisteren naar deze cd is één grote trip waarvan je moet bijkomen na de laatste tonen. Het enerverende gitaarwerk, de opzwepende stem van Tate en het drumwerk van Rockenfield zorgen voor de enorme adrenaline die wordt aangemaakt bij het beluisteren van dit schijfje. Het verhaal over revolutie, indoctrinatie, liefde en verraad is een verhaal van alle tijden en alleen daarom al blijft dit album tijdloos.

Maarten Goossensen

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies