Maak kans op vrijkaarten voor het optreden van Leap Day in de Singer te Rijkevorsel (België) op 15 september 2018. Klik hier voor onze prijsvraag.

The Strawbs – The Ferryman’s Curse

The Strawbs - The Ferryman's Curse

“The Ferryman’s Curse” is het eerste Strawbs-album met nieuw materiaal in acht jaar van de legendarisch folk/prog rock band. Het album is geproduceerd door de beroemde Chris Tsangarides (Thin Lizzy, Judas Priest, Yngwie Malmsteen) en is uitgebracht op Esoteric Antenna.

The Ferryman’s Curse, het titelnummer van het album, is het epische vervolg op The Vision Of The Lady Of The Lake, van het uit 1970 daterende iconische Strawbs album “Dragonfly”, door super producer Tony Visconti beoordeeld als één van zijn top-zes producties naast albums van David Bowie en T Rex.

De Stawbs historie kent vele, vele personeelswijzigingen, de lijst is vrijwel onafzienbaar. De huidige Strawbs bezetting bestaat uit voorman/zanger/gitarist David Cousins, sologitarist Dave Lambert, bassist Chas Cronk (later onder andere Steve Hackett) en drummer Tony Fernandez, die samen in de jaren zeventig al opnamen en toerden. Ze worden vergezeld door toetsenvirtuoos Dave Bainbridge, bekend van Iona, een band die een mystieke mix van rock, folk, Celtic en ambient-muziek creëerde, een perfecte match met Strawbs.

Strawbs (of The Strawbs) werd in 1964 opgericht alsde Strawberry Hill Boys, terwijl de oorspronkelijke leden aan het St Mary’s Teacher Training College, Strawberry Hill, Londen studeerden. De naam werd ingekort tot “The Strawbs voor een concert in juni 1967 waarin ze de bandnaam op het podium zichtbaar wilden maken.

Hun leider vanaf het begin en meest actieve songschrijver is gitarist en zanger Dave Cousins (gitaar, dulcimer, banjo, zang) die inmiddels de respectabele leeftijd van 73 jaar heeft bereikt. In de beginperiode speelde Strawbs met Sandy Denny (later solozangeres van Fairport Convention en Fotheringay). Hoewel ze in de jaren zestig begonnen als een bluegrass-band, veranderde het repertoire van de band langzaam maar zeker naar een voorkeur voor hun eigen (voornamelijk door Cousins geschreven) materiaal, variërend van folk rock tot progressieve en zelfs (kort) glam rock.

Strawbs heeft altijd een goede neus gehad voor muzikaal talent, vooral zangers en toetsenisten. Naast de al genoemde Sandy Denny (1968) hebben ook Sonja Kristina (Curved Air) in 1968, Rick Wakeman (Yes) in 1970, Blue Weaver (Bee Gees, Pet Shop Boys) in 1971, Don Airey (Rainbow, Deep Purple) in 1993, en Rick’s zonen Oliver Wakeman (2009) en Adam Wakeman (2014) op enig moment deel uitgemaakt van de groep. Laten we maar eens gaan luisteren hoe Strawbs anno 2017 klinkt.

Openingsnummer In The Beginning Christ kent een prachtig bombastische intro, naadloos overgaand in The Nails From The Hands Of Christ, tekstueel een uitdagende kijk op de relatie die mensen hebben met de kerk. De karakteristieke, ietwat onvaste stem van zanger/voorman Dave Cousins doet zijn intrede, je moet er wel even aan wennen. Hij doet in de verte een beetje denken aan Hackett-zanger Nad Sylvan, maar dan een oudere versie. Sterke compositie met prima gitaar en toetsen, ‘old skool symfo’, nog eens versterkt door het gebruik van de Mellotron. The Song Of Infinite Sadness is een sfeervolle ballade, die aan de Moody Blues doet denken, zowel qua zang als orkestratie onder andere, daar is ‘ie weer, de Mellotron. De breekbare stem van Cousins sluit prima aan bij de overwegend akoestische sfeer van het nummer. The Familiarity Of Old Lovers zet de toon van het vorige nummer naadloos door met dien verstande dat enkele korte maar scherpe gitaarsolo’s van Dave Lambert de akoestische- en folky feel van het nummer bij tijd en wijle doorklieven. Machtig duet/duel op elektrische gitaar van Lambert/Bainbridge aan het einde.

When The Spirit Moves ligt in het verlengde van de vorige nummers, ditmaal een laag tempo, en een zwaar orkestraal, bijna plechtig gevoel, beetje Barclay James Harvest-achtig. The Ten Commandments start meer traditioneel, vierkwartsmaat, beetje in de stijl van Mark Knopfler zou ik bijna zeggen, inclusief dito gitaarsolo en lekker Steve Winwood-achtig Hammond orgeltje van de hand van Dave Bainbridge. ‘You better choose your friends very carefully’ is het welgemeende advies van Cousins. The Reckoning is de klassiek aandoende intro voor titelnummer The Ferryman’s Curse. Cousins’ bijzondere stem tegen een achtergrond van toetsen en een zwervende gitaar daar ergens overheen. Prima nummer, dreigend sfeertje, typische Strawbs muziek.

Bats And Swallows is een midtempo nummer met een mooi melodieus thema en poëtische teksten over een mediterrane vakantie. Verrassende bijdrage op bouzouki van Bainbridge. We Have The Power is het slotnummer van een sfeervol studioalbum van de Britten. Symfonisch klanken en een pakkende melodie van toetsentovenaar Bainbridge. Duo gitaarwerk en smaakvolle toetsen, ondersteund door een solide backing van drums en bas in dit relatief korte uptempo nummer. ‘It’s in our hands’ is de slotconclusie van oude hippie Cousins.

De toekomst lijkt inderdaad in de handen van Cousins cs ondanks hun (ver)gevorderde leeftijd. Met in totaal vijftig minuten is het album aan de korte kant maar wel weer prima geschikt voor een uitvoering op vinyl. De heren hebben met dit nieuwe studioalbum aangetoond dat er nog meer dan gemiddeld leven zit in de band die volgend jaar officieel zijn vijftigste verjaardag viert, maar eigenlijk al veel langer bestaat. Er zijn niet veel groepen die dat na kunnen zeggen. De band heeft met “The Ferryman’s Curse” een van hun beste albums afgeleverd, het wordt tijd dat deze onderschatte band wat meer in de schijnwerpers wordt geplaatst. De uitgebreide catalogus van de band is nog steeds redelijk goed leverbaar, misschien een tip voor fans van ouderwetse symfonische rockmuziek met een folk tintje.

Alex Driessen

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies