Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Interview: The Dreamside

Tekst en redactie: Ruard Veltmaat

The Dreamside 1



Het nieuwe album “Lunar Nature” van de The Dreamside heeft mij aan het einde van 2009 positief verrast. Vooral het groeiproces van het album was groter dan verwacht en nog steeds kan ik hem na een korte zoektocht vaak in mijn cd speler terugvinden. Aangezien de naam van de band niet bijzonder vaak valt in de wereld progressieve rock, was dat een reden voor Progwereld om Roman Schonsee, bassist, toetsenist en één van de steunpilaren van de Nederlandse band, eens aan de tand te voelen.

Hallo Roman!

Een vraag waar we wel vaker mee beginnen, maar in dit geval ook echt op zijn plaats, want ons publiek inschattend is dat niet erg bekend met jullie band: Wie zijn jullie?
Hallo Ruard! The Dreamside bestaat inmiddels zestien jaar. Ons debuutalbum “Pale Blue Lights”, destijds door Nuclear Blast uitgegeven, was qua stijl wel anders dan het huidige. Tot aan 1999 zijn er ook nogal wat personele veranderingen geweest. Kemi Vita, zangeres en zo'n beetje de mastermind van The Dreamside, is met haar bijzondere stem de ”˜steady factor' en is sinds dag één ook de frontvrouw van de band. Toen zij in 1993 begon, was de muziek wat rustiger en meer ”˜New Wave', met wat lichte metalinvloeden. Tijdens optredens liet de band vaak een wat rauwere kant horen. Om dit geluid ook op cd te zetten, ben ik in 1998 als producent, bassist en later als co-songwriter van Kemi bij The Dreamside betrokken. Dit kwam mij toentertijd persoonlijk goed uit, omdat ik na mijn toenmalige band “Pyogenesis” op zoek was naar een band die meer in de gothic hoek muziek maakte. Fried Bruggink en Cees Viset zijn sinds 1996 en 1997 bij de band en in 2005 kwam Merijn Mol als drummer bij de groep. Merijn heeft in het verleden bij Dance Macabre gedrumd, wat uiteindelijk Satyrian is geworden (project van Jan Yrlund, onder andere ook Imperia), Kemi, Merijn en mij). En sinds 2009 hebben wij met Louis Buurman op gitaar vers bloed in de gelederen.

The Dreamside Kemi Vita



Ik wist in eerste instantie niet echt hoe ik jullie muziek op dit album moest omschrijven, aangezien het in mijn opinie meerdere stromingen vertegenwoordigt. Hoe denken jullie daar zelf over?

Ja, dat klopt ook wel. We proberen met onze muziek namelijk een eigen stijl te creëren die diverse stromingen of genres met elkaar verbindt. Daarom is die stijl ook breed en bevat het stromingen als metal, alternative, gothic, cinematic maar bijvoorbeeld ook electro. Deze elementen in je composities verwerken zonder dat je album als een compilatie klinkt, is best een uitdaging en wij zijn er trots op dat we daarin een eigen weg gevonden hebben.

Ik geef in mijn recensie aan dat ik jullie muziek niet door en door ken, maar op basis van dit album vind ik persoonlijk niet dat jullie muziek specifiek in de gothic hoek gedrukt hoeft te worden. Maar ik heb wel een beetje het gevoel dat jullie dat zelf veroorzaakt hebben door middel van jullie excentrieke fetisj kleding. Wat vinden jullie van die opvatting?The Dreamside heeft dus ook een duidelijk gothic randje en in tegenstelling tot veel bands in het genre staan wij hier ook niet negatief tegenover. Wij doen wat we zelf willen en als fans uit verschillende genres door onze muziek bij elkaar komen ben ik daar erg trots op. De outfit was destijds een bewuste keuze die goed aansloot bij het concept van onze eerdere albums “Mirror Moon” en “Spin Moon Magic”. Kijk bijvoorbeeld ook eens naar de Smashing Pumpkins tijdens “Adore”, of een band als Rammstein. Deze bands hebben in hun verleden ook met gotische elementen geëxperimenteerd, maar worden ook niet in de gothic hoek geduwd. Dus ik denk persoonlijk niet dat outfits zoveel met het ”˜in genres drukken' te maken heeft.

Jullie muziek lijkt verschillende voorkeuren van de bandleden te vertegenwoordigen, is dat ook zo en hoe wordt de muziek geschreven bij jullie?

Kemi en ik schrijven de muziek voor The Dreamside en deels worden songs dan verder uitgewerkt in jamsessies. Het is wel zo dat Kemi en ik een erg brede smaak in muziek hebben.Persoonlijk zijn mijn favoriete bands bijvoorbeeld: Sigur Ros, Napalm Death, Aerogramme, Social Distortion, Iron Maiden, Smashing Pumpkins, Simon and Garfunkel, Dune, Tool, Slayer, Miles Davis, Frank Sinatra, John Zorn, Hans Zimmer en Kraftwerk. Veel variatie dus J. Ik luister zoveel mogelijk naar alles wat hart, ziel en/of ballen heeft, onafhankelijk van het genre. Ik probeer mijzelf dus nergens in te beperken. Daarnaast ben ik naast muzikant ook producent, componist en sounddesigner. Mijn klanten vragen vaak ook veel flexibiliteit van mij en daardoor luister ik naar veel muziek en stijlen. Mijn voorkeuren probeer ik dan ook in onze band om te zetten.

Kemi's favoriete bands zijn onder andere Madrugada, Nine Inch Nails, Depeche Mode, Rammstein en Paradise Lost. Ook hier zal je duidelijk haar smaak terug horen in de manier hoe zij aan composities werkt.

ff45787bc4083f84838916bb7b5bcfe8



Zijn de teksten van Kemi gebaseerd op het dagelijkse leven of ook op fantasy, iets wat je wel vaker ziet in deze hoek van muziek?
De teksten van Kemi zijn op ervaringen en het dagelijkse leven gebaseerd. Zij heeft wel het talent dit dan te verwerken in spiritualiteit, magie of een touch van fantasy. Hierdoor hebben haar teksten zoals een schilderij vaak een andere betekenis voor de luisteraar.

In mijn recensie (graag de recensie linken) staat de volgende passage: “Ik bespeur namelijk ook veel invloeden uit de jaren tachtig van het vorige millennium. Dat komt mede ook door het gebruik van samples en programmering in de muziek. Ik noem bands als Depeche Mode en The Human League. Maar ook herken ik wat voorzichtige stijlen van Delerium.” Reageer daar eens op?
Ja, dat klopt wel een beetje. Zelf ben ik verantwoordelijk voor de programmering van de toetsen en zeker de door jou genoemde bands hebben mij als kind van de jaren ”˜80 beïnvloed. Dit is zeker geen bewuste keuze, maar zoals vaak zijn we uiteindelijk allemaal slaafjes van ons verleden met betrekking tot ervaringen en smaak.

Eén van de hoogtepunten op het album is de titeltrack Lunar Nature. Een nummer wat een beetje naar de hoek van doom metal gaat. Kan je iets meer vertellen over dat nummer?
Ook dat zie je goed. “Lunar Nature” is oorspronkelijk voor Kemi en mijn sideproject The Bloodline geschreven, wat inderdaad een doomgeoriënteerde metalband is. Toen Kemi het nummer had ingezongen en al haar emoties in het nummer had gestopt, hebben wij ervoor gekozen Lunar Nature toch voor The Dreamside te gebruiken en het arrangement wat aan te passen. Zo zijn sommige zanglijnen die je op dit nummer hoort (en ook op nog wat andere nummers van het album) ”˜first takes' uit de oefenruimte. Opnametechnisch niet top, maar qua diepgang niet reproduceerbaar.

Heeft Sternenkind te maken met de geboorte van Kemi's zoon afgelopen jaar?
Nou, niet direct nee. Sternenkinder zijn doodgeboren kinderen. De tekst en de muziek zijn namelijk al twee jaar voor de geboorte van Kemi's zoon geschreven.

Vertel eens waarom speciaal voor Sternenkind een clip is gemaakt en hoe vervolgens de video van het nummer tot stand is gekomen?
Ik heb twee jaar geleden animatiekunstenares Eva de Winkel de demo van “Lunar Nature” laten horen en gevraagd of zij interesse in een samenwerking had. Zij was erg onder de indruk van Sternenkind en had gelijk ideeën voor een verhaal. Het was erg spannend en zeker een mooi proces om te zien hoe iemand buiten de band onze tekst in een verhaal vertaalt en vervolgens daarmee aan de slag gaat en een wereld met verschillende karakters ontwerpt. Vervolgens heeft de Britse auteur John Tucker (onder andere bekend van de biografieën van Saxon en Suzie Smiles) het script gelezen en kwam met een aanzet voor een kort verhaal van Sternenkind. Op dit moment zijn wij bezig het verhaal verder uit te werken en uiteindelijk een artbook met een audiogedeelte te maken. Veel ambities dus en ik hoop het gaat allemaal gaat lukken.

Ik ga er vanuit dat een dergelijke video het nodige heeft gekost. Brengen de inkomsten van The Dreamside genoeg op om zoiets tot stand te brengen?
Met de uitdagingen van het  ”˜illegale download disaster' waar wij muzikanten allemaal mee te maken hebben, zijn we blij als er überhaupt wat wordt omgezet. Iedereen die aan “Sternenkind” heeft meegewerkt doet dit vrijwillig en alleen tegen onkostenvergoeding. Ik geloof er wel in dat we met het boek een mooi, niet te downloaden product op de markt brengen en iedereen voor de inzet en de moeite kunnen belonen.

Hoe is de opmerkelijke samenwerking met Information Society tot stand gekomen?
Nou, Information Society heeft destijds bij Dancing Ferret Disc getekend, net voordat het label met alle activiteiten is gestopt. Wij zijn toen nog gevraagd een remix voor hen te maken. Dat is helaas nooit uitgekomen en ik vond dat erg jammer, aangezien het een sterke song en een goede remix was. We hebben toen besloten de song nog eens te bewerken en er een cover/duet van te maken. IS vond het een goed idee en ze waren ook erg tevreden met onze versie van Seeds of Pain.

Lion Music brengt vooral muziek op de markt die uit de metal-/hardrockhoek komt. Hoe is jullie contact precies tot stand gekomen?
Wij zaten met Satyrian natuurlijk ook al bij Lion Music en toen lag het voor de hand dat wij hen ook met The Dreamside hebben benaderd nadat DFD met zijn werkzaamheden was gestopt. Lion doet goed werk voor bands en voor ons is het vooral belangrijk artistiek onafhankelijk te blijven. Ik heb in het verleden vaker meegemaakt dat een label inspraak in onze songwriting eiste. Dat wil ik nooit meer meemaken en wat dat betreft was Lion zeker een goede keuze.

Ik heb gelezen dat jullie in het verleden getoerd hebben in De Verenigde Staten. Was of is de belangstelling in dat land zo groot voor jullie muziek?
Ons toenmalige label Dancing Ferret Disc was gevestigd in de VS en hebben ons daar erg gepromoot. We krijgen van fans uit de VS ook heel veel positieve reacties, die aangeven dat onze variaties in stijl en vooral ook onze teksten erg aanspreken. Ik denk dat vooral de mix van culturen in de VS het voor bands als The Dreamside iets makkelijker maakt gehoor te vinden. Het land is erg groot en men denkt iets minder in genrehoeken dan fans in veel Europese landen.

Zit er nog een toer aan te komen in Nederland?
Er zijn wat optredens in Nederland in voorbereiding. Kijk op onze website of onze MySpace pagina voor recente data en hou die in de gaten, zou ik zeggen!

Laatste vraag; welke boodschap zou je aan de Progwereldlezers mee willen geven, buiten de opmerking dat jullie natuurlijk willen dat ze jullie muziek kopen en beluisteren?
Stay open minded en blijf Progwereld lezen  ;-)

The Dreamside Roman

www.dreamside.nl