Glorious WolfAlbum

De wolf staat over het algemeen bekend als een terroristisch roofdier dat al menig schaap heeft doodgebeten. Ook weet hij heel goed hoe hij een gezellige boswandeling moet omturnen tot een horrormiddag. Toch loopt er in Nederland ook een wolf met de beste bedoelingen rond. We hebben het dan over de glorieuze variant.

Glorious Wolf is de naam van het studioproject waarin de gitaarspelende multi-instrumentalist Ruud Dielen zijn ambities botviert. Naast muzikant is hij ook componist en producer van zijn eigen muziek en alsof dat niet genoeg is, heeft hij een prachtige studio aan huis. Dielen maakte in 2017 zijn eerste zo goed als instrumentale Glorious Wolf-album, genaamd “Aquarius”. Dat album verscheen weliswaar uitsluitend digitaal, het was voor Dielen de eerste keer dat hij de wereld kon verblijden met zijn eigen jaren zeventig-prog. Tot dan toe waren het alleen maar covers van onder andere Santana en Jimi Hendrix die de klok sloegen, en ook speelde hij jarenlang in de improvisatieband Perpetual Bèta. Twee jaar na “Aquarius” verscheen “Zodiac” met daarop zang, en in 2023 was het de beurt aan het voortreffelijke “Mysterious Traveler”. We richten ons hier op zijn nieuwste album “Elements of Hope”. Alleen al een blik op het fraaie hoesje maakt dat je het beste kan verwachten.

Het fijne van Dielen is dat hij er een smakelijke manier van gitaarspelen op na houdt. Je kan zijn spel het beste samenvatten met het woord ‘weelderig’. Het gaat namelijk van David Gilmour via Frank Zappa naar Jeff Beck, en via Robert Fripp weer terug. Dat alles zit verpakt in een eigen geluid en belangrijker nog: de composities als geheel stralen stuk voor stuk eigenheid uit. Het is jaren zeventig-prog in vele kleuren. Dit alles komt in volle glorie naar voren op zijn nieuwe album, een conceptueel werkstuk over hoe een kind vandaag de dag moet opgroeien in deze chaotische wereld. Dielen kijkt vooral met een hoopvolle blik vooruit.

Meer dan ooit maakt de alleskunner gebruik van gastmuzikanten. Het zit er volgens mij wel in dat Glorious Wolf ooit als band door het leven zal gaan. De muziek is er ambitieus genoeg voor. Zo opent het album met de vijf delen van het titelnummer. Het album gaat instrumentaal van start en direct wil je meer horen. De synthesizerklanken zorgen voor een spacey laag, de Mellotron is mooi, evenals het baswerk van Tim Ros, maar het is toch echt het gitaarspel van Dielen dat het meest onderscheidend is.

De epic vervolgt met Part 2: Carrying this Yoke waarin Frank van der Borg de vocalen verzorgt. Hij is op zich geen onbekende in de wereld die Glorious Wolf heet, gezien het feit dat hij op voorganger “Mysterious Traveler” ook al van de partij was. Met zijn lage, warme stem geeft hij veel karakter aan de muziek, hetgeen van toegevoegde waarde is op het spel van Dielen. Ook Part 3: Into the Clouds is een vocaal stuk dat gezongen is door een vrouw, Jyoti Verhoeff genaamd. Het nummer komt erin met een knal en gaat al snel over in een hemelse sfeer waar akoestische gitaar en fretloze basgitaar goede zaken doen. Dielen besluit met een weergaloze gitaarsolo die kenmerkend is voor zijn talent. Na een kort overgangsnummer duikt de epic in zijn slotdeel. Het psychedelische Part 5: Life’s Chaotic Spell laat perfect horen hoe de losse drumstijl van de Argentijn Kike Paglia aansluit bij de weelderige wijze waarop Dielen gitaar speelt. Het resultaat mag er zijn, temeer daar elke huis-, tuin- en keukendrummer er vermoedelijk een draak van zou hebben gemaakt.

Na de epic volgen nog vier losse nummers die niet wezenlijk anders zijn dan de eerdere tracks. Het instrumentale If You Please heeft een filmische uitstraling, dreigend alsof je naar “War of the Worlds” van Jeff Wayne zit te luisteren. High five! Wat volgt zijn het meeslepende If I Only en het melodieuze Whirlwinds & Maelstroms. Persoonlijk vind ik dat het album met deze twee nummers op z’n best is. Vooral het instrumentale Whirlwinds & Maelstroms laat een ontketende Dielen horen. De afsluiter Everything Must Break to Grow heeft een opmerkelijk lichtvoetiger geluid met piano en slidegitaar. Fraai!

Ruud Dielen mag buitengewoon trots zijn op dit nieuwe hoofdstuk in de Glorious Wolf-geschiedenis. Tja, de gemiddelde wolf is onverzadigbaar en ook deze viervoeter weet zijn maagje goed te vullen.