King Crimson
USA
Land van herkomst: Verenigd Koninkrijk
Label: Atlantic
Website: DGM Live
Genre: progressieve rock, livealbum
Larks' Tongues in Aspic, Part II (6:25)
Lament (4:22)
Exiles (7:24)
Asbury Park (6:54)
Easy Money (7:12)
21st Century Schizoid Man (8:11)
2002 remaster bonus tracks:
Fracture (11:14)
Starless (12:04)
David Cross: viool, altviool, Mellotron, Hohner Pianet
Robert Fripp: elektrische gitaar, Mellotron, Hohner Pianet
John Wetton: bas en zang
Met medewerking van:
Eddie Jobson (alleen op de originele uitgave): viool overdubs op Larks’… en 21st Century…, Hohner Pianet overdub op Lament
Music Is Our Friend: Live in Washington and Albany (2021)
Audio Diary 2014–2018 (2019)
Meltdown: Live in Mexico City (2018)
Live in Vienna (2018)
Live in Chicago (2017)
Radical Action to Unseat the Hold of Monkey Mind (2016)
Live in Toronto (2016)
Live at the Orpheum (2015)
The Power to Believe (2003)
EleKtrik: Live in Japan (2003)
Ladies of the Road (2002)
Vrooom Vrooom (2001)
Heavy Construkction (2000)
The ConstruKction of Light (2000)
The ProjeKcts (1999)
Live in Mexico City (1999)
Absent Lovers: Live in Montreal (1998)
The Night Watch (1997)
Epitaph (1997)
Thrakattak (1996)
Thrak (1995)
B'Boom: Live in Argentina (1995)
Three of a Perfect Pair (1984)
Beat (1982)
Discipline (1981)
The Great Deceiver (1992)
USA (1975)
Red (1974)
Starless and Bible Black (1974)
Larks' Tongues in Aspic (1973)
Earthbound (1972)
Islands (1971)
Lizard (1970)
In the Wake of Poseidon (1970)
In the Court of the Crimson King (1969)
King Crimson had in de periode 1972–1974 een van de meest invloedrijke bezettingen uit de progressieve rock. De line-up van Robert Fripp (gitaar), John Wetton (bas, zang), Bill Bruford (drums) en David Cross (viool, toetsen) bracht vier zwaargewichten bij elkaar. Jamie Muir, de excentrieke percussionist die op “Larks’ Tongues in Aspic” (1973) nog meespeelde, stapte eruit om zich aan spirituelere zaken te wijden. Het overblijvende kwartet werd nog scherper en directer.
Deze bezetting bracht in 1974 “Starless and Bible Black” uit en later dat jaar “Red”, waarop Cross nog maar op één nummer meespeelt. “Red” wordt door velen beschouwd als een van de beste progressieve rockplaten ooit gemaakt. Maar nog voor de opnames begonnen, werd eerst Cross ontslagen en in september 1974 maakte Fripp via een persbericht bekend dat King Crimson had opgehouden te bestaan. USA is het klinkende bewijs van wat er verloren ging.
Het album werd opgenomen tijdens de laatste Amerikaanse tournee, in juni 1974, zeven maanden voor de release. De hoofdmoot komt van een concert in Asbury Park, New Jersey, op 28 juni; alleen 21st Century Schizoid Man werd twee dagen later opgenomen in Providence, Rhode Island. De opname legde de band op zijn hoogtepunt vast, maar ook op het punt van instorten: de spanningen intern liepen hoog op.
Omdat de originele opname technische gebreken had, werden later viool- en piano-overdubs toegevoegd door Eddie Jobson, destijds lid van Roxy Music. Die ingreep zorgde jarenlang voor discussie onder fans, maar de 30th Anniversary-editie uit 2002 bracht eindelijk de volledige versie van de show, inclusief Fracture en Starless.
“USA” is de enige officiële liveregistratie van deze line-up als een samenhangend concert. Het toont hoe de band klonk buiten de studio: harder, ruiger, met meer improvisatieruimte(, al was een groot deel van “Starless and Bible Black” ook live opgenomen en in de studio voorzien van overdubs). Nummers als Asbury Park, een volledig geïmproviseerd stuk vernoemd naar de locatie, laten zien hoe intuïtief en sterk de onderlinge chemie was. Onbedoeld is “USA” het afscheidsalbum van deze versie van King Crimson geworden. Pas in 1980 kwam er een nieuwe reïncarnatie van de band, met Fripp en Bruford, maar zonder Wetton.