Pure Reason RevolutionAlbum

In de ontwikkeling van pure prog naar meer en meer alternatieve rock en zelfs “gewone” rock zet Pure Reason Revolution (PRR) een nieuwe stap met dit zevende studioalbum “Terrifying Angels”. De combinatie met elektronica, metal en rock is niet uniek, maar levert in dit geval wel een bijzonder fijne plaat op.

Het lijkt erop dat de bezetting sinds het vorige album, “Coming Up to Consiousness” uit 2024, stabiel is gebleven en dat is een goed teken. Daarmee ontbreekt nog steeds wel een basgitarist, dus die rol wordt dit keer opgevuld door gastspelers Mariusz Duda van Lunatic Soul en Kristoffer Gildenlöw. Bruce Soord van The Pinapple Thief heeft de plaat weer gemixt.

Eén – licht typische – gedachte die ik maar niet uit mijn hoofd krijg is dat met de komst van zangeres Annicke Shireen sommige passages lijken te klinken als Roxette, de Zweedse popgroep uit de jaren tachtig. Dat is vast flauwekul, maar het is wel een indicatie van hoe toegankelijk de muziek van PRR geworden is. Jon Courtney, medeoprichter en hoofdcomponist, is veel meer beïnvloed door Porcupine Tree, en dat is soms letterlijk overduidelijk, maar met name in de refreinen is de muziek bijna poppy.

Dat is overigens niet wat de bijsluiter belooft; daar wordt juist gesproken over een donkerder geluid vol wilde riffs, dreigende soundscapes en grunge. Courtney geeft aan dat hij op zoek was naar een agressiever geluid. Bij tijd en wijle is hij in die zoektocht geslaagd, met name in opener Spin Like Fire en Rumination Ruin, waar stevig in het rond wordt gemept. Op andere momenten, zoals in het titelnummer en Below Radiance, winnen juist melancholie en een gevoel van rust en ruimte.

Hetzelfde geldt voor de lange afsluiter Hold Your Wrath, waar de band pas na vijf minuten losgaat, en daar ook snel weer mee ophoudt. In die dynamiek en afwisseling toont PRR zich nog een echte progressieve band. Het zorgt er ook voor dat “Terrifying Angels” één van hun sterkste albums geworden is, niet in de minste plaats door die heerlijke stem van Shireen. Ze tilt daarmee de refreinen op naar een hoger niveau. Drummer Ravi Kesavaram is overigens ook een enorme aanwinst; zijn strakke en stevige spel zweept de band op momenten enorm op.

Het is jammer dat de fascinatie met Steven Wilson intussen niet wat minder hoorbaar is in de muziek van PRR. Courtney is een begenadigd componist en hij zou die associatie inmiddels moeten loslaten. Dat wil niet zeggen dat Pure Reason Revolution alleen maar een epigoon is. In de afgelopen twintig jaar heeft de band zich ontwikkeld tot een geliefd en invloedrijk clubje. De nieuwe plaat is dan ook fantastisch, zeer creatief gearrangeerd en prachtig opgenomen. Maar hij zal toch vooral aanslaan bij liefhebbers van Porcupine Tree (en Roxette).

CD


LP