The Pineapple ThiefAlbum

“Far and Wide”, het zestiende album van Bruce Soord en consorten, is weer een sappige schijf vol scherpe muziek die uit zijn voegen lijkt te barsten van eerlijkheid, smaak, kunde en een oprechte bezorgdheid over de huidige gang van zaken in de wereld. Het album heeft meer dan ooit een organisch rockgeluid dat uitermate goed past bij de atmosferische muziek van de band.

Volgens Soord zijn slechts twee gitaarpartijen in het arrangement nodig en ook klinkt de zang hooguit in drie lagen. De muziek is dan ook gemaakt met een live-setting in gedachten. Akoestische gitaren zijn hier niet te vinden. Subtiliteiten zijn weliswaar toch ruimschoots aanwezig en komen voor in geraffineerde drumpartijen en sfeervol toetsenspel. Dit zijn elementen die het geluid van de band al jaren tekenen. Wat niet alledaags is, is dat Soord strooit met gitaarsolo’s. Deze zijn zeer effectief en weerspiegelen zijn creatieve geest nogal. De negen nummers van het album zijn stuk voor stuk geweldig en kennen niet het minste dalletje.

“Far and Wide” markeert het toetreden van de band tot het label van InsideOut Music, maar verwacht niet dat de band nu een stuk heftiger is gaan klinken. Eigenlijk sprankelt het kwartet meer dan ooit. Bruce Soord en Gavin Harrison hebben dan ook een uitgekiend aantal prachtige nummers gecomponeerd die om vele redenen om aandacht vragen. Ik kan mateloos genieten van het inventieve drumwerk dat Harrison aan de nummers heeft toegevoegd, en ook de vooraanstaande basloopjes van Jon Sykes houden me aan de boxen gekluisterd.

Ik ben al jaren helemaal in de ban van de melancholieke stem van Soord en dat is met dit album alleen maar gegroeid. Over zijn gitaarwerk heb ik het hier al behoorlijk vaak gehad, maar ik wil toch kwijt dat zijn spel de koers bepaalt. Dan is er nog de inbreng van toetsenist Steve Kitch die onopvallend een sfeertapijt aanbrengt in de muziek. Hij heeft ook de mastering van dit album gedaan en dat kan hij voortreffelijk. Steeds vaker zie je zijn naam wat dat betreft opduiken op diverse progalbums.

Eerst even een rondje langs de velden. Dat The Pineapple Thief nog steeds progressieve muziek maakt, komt goed naar voren in het onregelmatige ritme van opener New World Order, een transparante track die doet uitzien naar de rest van het album. Typisch is dan weer dat de twee refreinen juist zeer toegankelijk klinken dankzij een pakkende one-liner van Soord, zijn handelsmerk. New World Order is gelijktijdig met de bekendmaking van het album als single gelanceerd.

Uiteindelijk zijn er nog twee nummers als single uitgebracht. Het directe Hold The Ashes is wat dat betreft een logische keuze. De bruiskracht van het nummer dat erover gaat dat eenieder uiteindelijk tot as zal overblijven etaleert perfect de muzikale bedoelingen van de band. Ook God Knows is als single verschenen. In korte tijd word je hier meegesleept naar het slot waar Soord nog enkele push-ups laat horen op zijn gitaar.

Tot de meest indrukwekkende tracks behoren de zwierige ballade Still Living waarin Soord zijn gitaar prachtig laat fonkelen, de sfeervolle nummers This Empty Space en het broeierige Scattering Like Flies met een passage waar basgitaar en toetsen op de voorgrond staan. Through the Noise is een aangrijpende aangelegenheid die tekstueel gaat over twee mensen die hun huis voor hun ogen zien afbranden. Muzikaal horen we een zinderend nummer met sfeerverrijkende slides van de bottleneck op de gitaar. Na het hoekige Who Wants It dat perfect past binnen de visie van het album, volgt de bloedmooie afsluiter No Exceptions. De gitaarsolo zet al je vezels in juichstand.

Vol overtuiging zeg ik dat “Far and Wide” een cruciale plaat gaat zijn in de discografie van de band. Niet alleen omdat de muziek erop zo fonkelt, maar vooral omdat The Pineapple Thief laat horen bijzonder goed in zijn vel te zitten.

CD


LP


CD