Robert SchroederAlbum

We schrijven en publiceren niet vaak een recensie over een synthesizeralbum. Het inmiddels 49ste album van de Duitse synthesizerspeler Robert Schroeder was voor ondergetekende, als groot liefhebber van elektronische muziek, een nieuwe aanleiding.

Robert Schroeder (in 1955 geboren te Aken) wordt beschouwd als een belangrijke vertegenwoordiger van de zogeheten ‘Berlijnse School’ van de tweede generatie. De Berlijnse School is een invloedrijk genre in de elektronische muziek uit de vroege jaren zeventig, met als pioniers onder andere Klaus Schulze, Tangerine Dream en Ash Ra Temple (de zogenaamde eerste generatie). De muziek wordt daarbij gecomponeerd en gespeeld met gebruik van analoge synthesizers en sequencers.

Schroeder werd op jonge leeftijd ontdekt door eerdergenoemde Klaus Schulze. In de periode van 1979 tot 1989 bracht hij een groot aantal albums uit. Na een lange pauze vanaf midden jaren negentig keerde hij begin deze eeuw volop terug in de muziekwereld. Blijkbaar deed de pauze hem goed, want hij bleef ongekend productief. De muziek van Schroeder varieert in het algemeen van kosmische ambient en soundscapes tot meer experimentele en melodieuze elektronische muziek.

Op “Evolution” staan negen nummers met een speelduur van gemiddeld zeven minuten. Je hoort een (herkenbare) mix van sequencer-patronen, sfeervolle ambient-drones en dromerige, melancholische melodielijnen. Het is als een reis van hypnotiserende en gelaagde muziek met veel atmosferische elementen, fraaie melodieën, en ontspannende synthesizermuziek. Uiteraard zijn Klaus Schulze en Tangerine Dream nooit ver weg. Gaandeweg het album begrijp je ook waar Jean-Michel Jarre zijn inspiratie weer vandaan haalde.

“Evolution” is een prima kennismaking met elektronische muziek in het algemeen en Robert Schroeder, ondanks tig albums een onbekende naam, in het bijzonder. Het zet je wellicht aan tot de verdere verkenning van dit genre.