ZenonAlbum

Net als diens voorganger “Arven” uit 2023, is “Syn” een vrij kort album van een half uur. Die voorganger stond met de voeten in de jaren zeventig: een combinatie van prog, psychedelica en folk. Zou dat in de tussenliggende drie jaren zijn veranderd?

“Syn” kent vier korte nummers en twee lange. Opener La Meg Bli is één van de korte en een dromerig nummer, sloom zelfs. Dat komt voornamelijk door de relaxte en losse zang van Uller. De gitaar geeft het nummer nog iets van een psychedelisch tintje, en de tempowisseling tussen couplet en refrein zorgt ervoor dat het resultaat niet al te vlak uitpakt.

Het tempo is wat hoger op Skyggen, waar ook de zanglijn net wat pakkender uitpakt. De combinatie van drums en gitaar grijpt terug op de jaren zeventig, met de nodige bite, maar zonder zwaar te zijn. Door de hoge zang hangt er een mystiek sfeertje boven de muziek.

Met Så Et Bilde hebben we het eerste langere nummer te pakken. De muziek van Zenon heeft altijd iets voorzichtigs. Dat heeft zijn voordelen. Al de ingrediënten zijn duidelijk hoorbaar, maar lekker vlammen doet het nooit. Eerder neigt de muziek naar de etherische jazz op het ECM-label, maar dan wel met Noorse of woordeloze zang. De piano zorgt voor de accenten op dit uitgesponnen stuk.

Maar I Dans Med Sol Sol Og Måne spant qua lengte de kroon. Hier openen we extra spaarzaam en stijlvol met zang en akoestische gitaar. Halverwege komt het tempo er wat meer in, en de ruizige psychedelische accenten doen weer hun intrede. Er is zelfs plaats voor een heuse gitaarsolo met daarin de nodige dissonanten. Dit is toch wel mijn favoriet.

We sluiten af met Det Eldste Språket en Minne Fra En Drøm. Die tracks doen niet onder voor de twee openers, maar leveren ook geen nieuwe inzichten op.

Het weemoedige en mystieke “Syn” doet het het beste op de late avond, met zijn langzame, dromerige, maar ook melodieuze liedjes waar af en toe een psychedelisch stukje gitaar tussen opduikt. Een charmant stukje werk waarin de zangstem van Uller overheerst. Naast de liefhebber van dromerige psychedelische folk, zou ook de liefhebber van het late werk van Nucleus Torn misschien zijn of haar oor eens te luisteren kunnen leggen.

LP