Anton Roolaart

The Ballad of General Jupiter

Info
Uitgekomen in: 2026
Land van herkomst: Nederland
Label: MoonJune Records
Website: Anton Roolaart
Genre: 70’s prog, artrock, progressieve rock
Tracklist
Amsterdam (3:36)
The Ballad of General Jupiter (4:32)
The Cry of Seven Doves (9:07)
Touch Your Desire (3:44)
Star Child (4:40)
Rain (6:33)
And the Sky Turned Yellow (5:33)
Yesterday and Today (3:54)
Anton Roolaart: zang, gitaar, basgitaar, toetsen, synthesizer, mandoline
Met medewerking van:
Sean Carolan: stem nieuwslezer
Mark Donato: achtergrondzang
Bob Kirby: drums, percussie
Wouter Schueler: dwarsfluit, saxofoon
Rozh Surchi: achtergrondzang
Rave Tesar: piano, toetsen
The Ballad of General Jupiter (2026)
The Plight of Lady Oona (2014)
Dreamer (2007)

Hoewel het hier besproken “The Ballad of General Jupiter” op het moment van recenseren al bijna een jaar oud is, schrijf ik met liefde alsnog een stukje over dit werkstuk. Multi-instrumentalist Anton Roolaart, een Nederlander die vanaf zijn jeugd in de Verenigde Staten woonde en inmiddels is teruggekeerd naar zijn geboorteland, presenteert hier zijn langverwachte derde album. Het is weer een bijzonder interessante, niet al te grote hoeveelheid muziek. Juist die korte speelduur van 41 minuten maakt het album zo sterk. Je komt echt niks tekort.

Meer dan op zijn vorige schijf “The Plight of Lady Oona” (2014) mengt hij artrock met progressieve rock en cinematografische momenten. Het nieuwe album heeft een tintelende gloed over zich. Dat krijgt extra cachet omdat Roolaart sinds 2020 dus weer in Nederland woont.

“The Ballad of General Jupiter” verbindt een persoonlijk verhaal over thuiskomen met bezorgdheid over de toestand van de wereld. Roolaart kiest daarbij bewust voor beelden en symboliek in plaats van verwijzingen naar actuele gebeurtenissen.

Het album opent met een trein die aankomt in Amsterdam en die naam is gelijk de titel. Het ontvouwt zich als een melancholiek jaren zeventig-nummer met sfeervol toetsenwerk richting Pink Floyd en zalig gitaarwerk daaroverheen. Het was een droom voor Roolaart die uitkwam, hoewel de vliegbeperkingen rondom covid dat nog wisten te vertragen. Eenmaal in Amsterdam kwam hij toch wel tot het besef dat zowel de stad als hijzelf nogal veranderd waren.

Met zowel het titelnummer The Ballad of General Jupiter als het daaropvolgende The Cry of Seven Doves voegt Roolaart een flinke portie artrock toe aan zijn jaren zeventig-prog. Zo bevat de sciencefiction van het titelnummer een nieuwslezer en een passage met een ELO-achtige vocoder. Maar het is toch vooral de kleurrijke stem van Roolaart zelf die je meeneemt in de strekking van het nummer, hoe de mensheid door zijn keuzes afgaat op zijn ondergang. The Cry of Seven Doves is met zijn negen minuten het meest complexe stuk van allemaal. Het heeft een folky gloed over zich, compleet met mandoline en veel akoestische gitaar. Een fraai moment vindt plaats als Rave Tesar (Renaissance) enkele pianoakkoorden in het nummer aanbrengt. Hier praten een vader en dochter even over de toekomst.

Vervolgens komt Roolaart met twee niet echt complexe nummers, Touch Your Desire en het pakkende Star Child. Toch passen deze met hun smakelijke instrumentaties uitstekend in het geheel. Star Child fungeert voor mij zelfs als ankerpunt, ik kijk er altijd naar uit.

Ook Rain is een geweldig nummer dankzij een fantastische saxsolo. Het is allemaal erg goed bedacht. De tekst gaat over het leed van onschuldige mensen die slachtoffer worden van conflicten en beslissingen waarop ze geen invloed hebben. De regen staat hier symbool voor verdriet, wat je in elke noot kan voelen. Ook het volgende nummer And the Sky Turned Yellow spreekt tot de verbeelding, temeer daar het gaat over een actueel onderwerp, namelijk klimaatverandering. Het is een weelderig nummer met lekker gitaarspel en dwarsfluit richting Jethro Tull.

En zo komen we aan bij het laatste nummer. Yesterday and Today is misschien wel de meest doelmatige cover allertijden, tenminste zoals het hier functioneert. Dit melancholieke liedje is oorspronkelijk terug te vinden op het debuutalbum van Yes uit 1969. Het heeft een filosofisch karakter. De titel plaatst gisteren en vandaag tegenover elkaar en vraagt je om na te denken over tijd, herinneringen, en de verhouding tussen het verleden en het heden.

Anton Roolaart heeft met “The Ballad of General Jupiter” een fraai nieuw album afgeleverd. Het werkstuk heeft lang op zich laten wachten, maar dat maakt eigenlijk niets uit. Goed is goed.

Send this to a friend