Niet iedereen kent jullie. Kun je iets over de band vertellen?

De band werd opgericht in het najaar van 2016 en nam een jaar later zijn debuutalbum, “Progressive Worlds”, op. Het album werd uitgebracht in het voorjaar van 2019. Tot onze grote vreugde werd het album zeer goed ontvangen en hadden we al talloze concerten gepland voor 2020, toen de COVID-19-pandemie plotseling een einde maakte aan al onze activiteiten. Dit leidde ook tot een aantal veranderingen in de bandbezetting; zo nam onze voormalige bassist Sascha Giebel de rol van leadzanger over en is hij dankzij zijn multi-instrumentale en compositorische vaardigheden sindsdien een belangrijke figuur in de band geworden. Hij heeft trouwens ook ons tweede album, “Fighting Dragons”, gemixt. Nadat de bandbezetting weer op orde was, begonnen we met het schrijven van nieuwe nummers en een paar kleine optredens. En nu zijn we klaar om het opnieuw te proberen met het nieuwe album, in de hoop prog-fans voor ons te winnen en eindelijk snel weer meer concerten te kunnen geven.

Jullie brachten onlangs het album “Fighting Dragons” uit. Kunnen jullie ons daar meer over vertellen?

Het nieuwe album “Fighting Dragons” is een verzameling verhalen. Het personage van de verteller wordt geïntroduceerd in het eerste nummer na de instrumentale ouverture.

De volgende vier nummers zijn de verhalen zelf.

Talk to Me gaat over een bruid wier verloofde verdwijnt op de avond voor hun bruiloft. Of hij dood is of zich in een andere dimensie bevindt, blijft onduidelijk. In ieder geval kan de vrouw hem niet waarnemen. Toch wacht ze uiteindelijk haar hele leven tevergeefs op een teken van leven.

In Fighting Dragons raakt een jonge man volledig verdwaald – of beter gezegd, gevangen – in een videogame. Hij denkt dat hij een ridder is die zijn koninkrijk moet beschermen tegen gevaarlijke draken, totdat hij uiteindelijk wordt gered uit zijn smerige gamekamer door zijn buren, de politie en de brandweer.

High School Reunion gaat over een reünie van een middelbare school. Naarmate de avond vordert, komen oude idealen en herinneringen aan de rampzalige rellen na de diploma-uitreiking weer boven.

In The Broken Crown grijpt een berustende koning – die decennialang zijn koninkrijk en onderdanen heeft verwaarloosd – zijn scepter weer op, besluit zijn plichten weer op zich te nemen, en verschijnt voor zijn volk.

Muzikaal gezien is de cirkel hiermee rond, aangezien de muziek uit de ouverture hier terugkeert.

Waar halen jullie de inspiratie vandaan en naar welke muziek luisteren jullie?

Mijn (Tim Sund, HR) inspiratie voor composities komt uit een breed scala aan invloeden, van klassieke muziek en jazz tot progressieve rock en zelfs pop. Meestal improviseer ik gewoon op de piano of een van mijn synthesizers, en ideeën ontstaan vanzelf. Die schrijf ik meestal op en werk ze vervolgens verder uit. Om maar een paar invloeden te noemen: ik ben een enorme fan van Stravinsky, vooral van zijn neoklassieke periode (bijvoorbeeld Persephone en The Rake’s Progress). Dan is er die enorme jazzinvloed, bijvoorbeeld van Chick Corea, Herbie Hancock, Pat Metheny en mijn mentor Richie Beirach. En tot slot, sinds mijn tienerjaren, mijn grote liefde voor ELP, Genesis, Yes, Supertramp, Sting, The Police, Marillion, Rush, enzovoort… Van de hedendaagse artiesten inspireren Steven Wilson en Neal Morse me het meest.

Wat zijn jullie toekomstplannen?

We willen regelmatig nieuwe nummers uitbrengen en op festivals spelen om een breder publiek te bereiken en uiteindelijk op tournee te gaan.

Wil je nog iets zeggen tegen de lezers van Progwereld?

Als je onze muziek leuk vindt, vertel het dan door en laat anderen ons kennen. Het is tegenwoordig echt heel moeilijk om gehoord te worden.

De foto’s bij dit interview zijn van Roberto Zanrosso.