Abraham, Baker, LyndonAlbum

Verborgen schatten zijn er om opgedregd te worden. Neem het in 2008 opgenomen maar destijds niet uitgegeven titelloze album dat Galahadleden Lee Abraham en Dean Baker samen met de onbekende zanger Andrew Lyndon hebben gemaakt. Tijdens deze opnamen was het progressieve pop dat de klok sloeg, gebaseerd op ideeën die soms teruggingen naar de jaren negentig. De opnamen zijn nog even op een Poolse radiozender geweest, maar uiteindelijk belandde de muziek toch op de spreekwoordelijke plank om daar zestien jaar lang stof te vergaren. Het was in 2024 na een concert van Galahad in Polen dat Abraham en Baker een gesprek hadden met de mensen van het OSKAR label, waar besloten werd om het album alsnog uit te brengen.  

Het werkstuk luistert naar de naam “Where Do We Go from Here” en bevat naast de bewuste nummers ook twee niet eerder uitgebrachte songs. ‘Progressieve pop’ zei ik, maar zo kort door de bocht is het hier niet. Kundig en uiterst smaakvol is er constant een mooie mengeling van elementen filmische muziek, neo-prog, artrock, en elektronische muziek. De meeste nummers bevatten wel een broeierige instrumentale passage waarin deze lijn tot prachtige muziek leidt.  

Het album komt over als een verkapt soloalbum van Baker. Het is namelijk een oceaan aan toetsenpartijen, en daar komt bij dat het gitaarspel van Abraham behoorlijk begeleidend van aard is. Het merendeel van zijn verrichtingen ligt toch in de categorie tokkels, slagjes en krachtige akkoorden. Uitgebreide tonale excursies zoals je die bij Galahad en op zijn soloalbums hoort, zal je hier niet aantreffen, hooguit een paar korte melodielijnen. Niet dat de muziek daardoor minder aantrekkelijk is, integendeel: het klinkt allemaal magnifiek, vooral zijn moddervette baspartijen. Het is op zijn minst wel handig dat je geen nare bijsmaak krijgt van de hoog aangesneden stem van Lyndon. Zijn theatrale manier van zingen moet je wel liggen, al is het feit dat hij geen trucjes doet op zijn minst verzachtend.  

Na het wat mysterieuze After the Storm, waar een soort speeldoosje klinkt en gesproken wordt door een dame met een flink Aziatisch accent, gaat het album daadwerkelijk van start. Met Blind, het eerste bandnummer, komt het trio goed uit de verf. Het doet een beetje aan de melancholieke progband Epilogue uit de jaren negentig denken, al zorgt de knallende gitaarmuur voor beduidend meer kracht. In Hero Ways horen we in de finale hoe Coldplay zou klinken als die band zich zou laten gaan in een wat steviger vaarwater. Dit niemendal-achtige nummer kan deze passage overigens goed gebruiken. 

Een bijzonder sterk nummer is Alone, waarin Baker zijn toetsen adembenemend mooie dingen laat doen. De track heeft een filmisch karakter dat aangewakkerd wordt door een meeslepend 6/8ste ritme dat het nummer nooit verlaat. Het begint raadselachtig, maar laat verder aan duidelijkheid niets te wensen over. Het is een combinatie van Frankie Goes to Hollywood, Tangerine Dream en veel IQ. Echt geweldig. 

Sacrifice gaat over een persoonlijk drama dat Lyndon vanuit z’n tenen zingt. Muzikaal hoor je achtereenvolgens woede, liefde en berusting. Het gaat je niet in de koude kleren zitten. Ook More than a Feeling heeft een emotionele lading. Het nummer is gegoten in een powerballad met euforische mellotronklanken uit de synthesizer. Het kent een prachtige hemelse passage met onder de toetsen langgerekte gitaartonen van Abraham.

Het marcherende Cold is niet het beste nummer van de plaat. Het is mij een beetje te vrijblijvend in vergelijking met de rest van het album. Nummers als Wanting You, Glow, All of Her Days en het machtige titelnummer Where Do We Go from Here waar het reguliere album mee afsluit zijn gewoonweg beter. 

Aan het album is nog een bonustrack toegevoegd, en hoewel ik meestal een slecht gevoel heb bij dit fenomeen, wil ik nu een lans breken voor dit nummer. Wrong is een vrolijk liedje dat perfect past na alle emoties van daarvoor. Wat het album betreft zou ik willen zeggen dat de heren musici het voortreffelijk hebben gedaan. Ook een woord van dank aan het team van OSKAR voor het opdreggen van deze schat.