Abstracted MindAlbum

In 2020 is Abstracted Mind in Buenos Aires opgericht door zangeres Juli Hope en gitarist Yamil Ladner. In het begin produceren ze singles met Spaans gezongen vocalen. Ondanks die Argentijnse roots en die Spaanse zang is dit toch… een Nederlandse release.

Het duo verhuisde een paar jaar na de oprichting van de band naar Nederland, waar ze de formatie aanvulden met drumster Eva Levina (Ylisia) en bassist Rutger Klijn, die we kennen van Epinikion. De band omschrijft haar eigen muziek als een combinatie van symfonische metal met progressieve invloeden en filmische arrangementen, en daar gaat Progwereld volledig in mee. De eerste nummers werden dus nog in het Spaans ingezongen, maar na de verhuizing veranderde dat snel in het Engels. Opvallend bij het bestuderen van de bandsite is het grote aantal video’s dat de band voor zijn eigen songs heeft geproduceerd.

De albumhoes is gemaakt door Henry Luengo van The Kraken Artworks, dat in tegenstelling tot de band nog steeds in Buenos Aires is gesitueerd. De hoes toont elementen die verwijzen naar de verschillende nummers op het album, zoals het magenta ei en de ogen, die een verwijzing zijn naar de song The Messenger from the Stars, een nummer gebaseerd op H.P. Lovecrafts boek “The Colour out of Space”. Je ziet het gezicht verbonden met de structuur, wat Eternals moet symboliseren, en het idee van constante verbondenheid door technologie. De donkere, blauwe sfeer roept de betekenis op van Despair of No Light Will Ever Remain.

Brengt deze band iets nieuws in de brede bibliotheek van female fronted metal? Helaas moet ik ook in dit geval melden dat het niet geheel uniek is wat Abstracted Mind brengt. Dat hoeft ook geen probleem zijn, er ligt nog steeds een groot marktaandeel voor dit type muziek, zolang die goed geproduceerd is. En eerlijk, de filmische elementen kan je discutabel noemen; persoonlijk zou ik het op orkestrale elementen houden, veelal verrijkt met weelderige koren.

Waar je vaak de kwaliteit van een band kan ontdekken is de ballade van het album, in dit geval Rise Again. En die is toch van prima kwaliteit, voornamelijk door het aandeel van zangeres Hope. Ze begint twijfelachtig; haar tekst is in beginsel niet goed verstaanbaar en gearticuleerd, maar naarmate er meer power in de song wordt gepompt, wordt de prestatie met elke seconde beter. Toch weet ze je mee te slepen in nostalgie en melancholie. Een gitaarsolo van Ladner maakt het af.

Nu we de ballade hebben gehad, kunnen we ons concentreren op de core business van deze band en dat is de symfonische metal. De band blijft netjes in de kwaliteitsbalans en daardoor zijn er geen foutjes of riskante dwalingen te vinden. De arrangementen zijn niet per definitie heel spannend, maar aangenaam te beluisteren. De kwalitatieve gitaarsolo’s van Ladner verrijken de songs op een positieve manier.

Despair begint groots en indrukwekkend met orkestrale elementen, gitaarsolo en koor. Het vocale gedeelte wordt geopend door Ladner en dat valt iets buiten mijn smaak. Al snel haakt zangeres Hope aan en dat zorgt toch voor een mooi contrast binnen de song. Tekstueel gaat de song over hoe achteloos en ongeïnteresseerd de huidige machthebbers omgaan met onschuldige mensen die in oorlogen en conflicten worden geraakt.

Waar de sympathie voor deze band bij elke song die je luistert groeit, wordt de bewondering nog iets groter tijdens Our Memories Remain. Een meeslepende song met opnieuw geweldige zang van Hope en fijne gitaarsolo’s. Hier gaat de geboden kwaliteit toch een rol spelen in de sympathie voor een female fronted band. En potverdikkie, laat daar nou net geen video van zijn, anders had ik die hier graag gepresenteerd.

Het debuut van deze band is veelbelovend. Het vakmanschap van de drie instrumentalisten is dik in orde. Zangeres Hope heeft veel kwaliteit in haar stembanden, maar haar verstaanbaarheid en met name het articuleren verdient de nodige aandacht. De productie over het hele album schommelt een beetje; dat kan ook wat professioneler. Desondanks laat mij de gedachte niet los dat deze band in de toekomst nog beter uit de verf kan komen.