Simon, Alan

Excalibur IV - The Dark Age Of The Dragon

Info
Uitgekomen in: 2017
Land van herkomst: Frankrijk
Label: Babaika Productions
Website: http://www.alansimononline.com/eng.html
Luistermogelijkheid: http://www.alansimononline.com/eng.html
Tracklist
The Wings of Dragon (5:59)
Alone (4:20)
Stonehenge (3:34)
I'm Not the Only One (4:13)
Calling for You (4:18)
Don't Be Afraid (4:16)
Silver Moon (3:22)
Dreamers (3:24)
The Last Lament of a Fairy (2:47)
The New Times (4:22)
Forget Your Sorrow (3:53)
The Fifth Season (2:57)
The Passion (3:29)
I Will Be Forever (4:12)
Behind the Mist (3:51)
You Don't Know (4:54)
You Are the Sunshine (3:20)
There Is Someone (2:52)
Dun Aengus II (2:51)
Alan Simon: muziek, zang en instrumenten

Met medewerking van:
Het Bohemian Symfonisch Orkest van Praag: orkestrale arrangementen

Paolo Ballardini: akoestische gitaar
Martin Barre: gitaar
Moya Brennan: zang en achtergrondzang
Guido Carli: drums
Claudio Fossati: drums
John Helliwell: saxofoon
Sonja Kristina: zang
Konan Mevel: merlin wistle en red pipe
Siobham Owen: harp, zang achtergrondzang
Daniela Piras: dwarsfluit
Basile Leroux: akoestische gitaar
Michael Sadler: gitaar
Bernie Shaw: zang
Jesse Sibenberg: drums, basgitaar en achtergrondzang
Alan Stivell: harp en achtergrondzang
Roberto Tiranti: zang en achtergrondzang
Excalibur IV, The Dark Age Of The Dragon (2017)
Excalibur III, The Origins (2012)
Excalibur II, L'Anneau des Celtes 2007)
Excalibur, Le Concert Mythique (2000)
Excalibur I, La Légende des Celtes (1999)

Dit is al het vierde album van de Franse multi-instrumentalist Alan Simon en het is daarmee ook zijn vierde rockopera. Het is opmerkelijk dat we dit in al die jaren gemist hebben, ik zou zeggen een gemiste kans van het management van Alan Simon en van ons natuurlijk, want dit is toch echt geschikt voor de lezers van onze mooie prog bibliotheek.

“The Dark Age Of The Dragon” is de studio-opname van een live-show die in december 2016 in twaalf verschillende arena’s is gepresenteerd. En bij het inlezen in de artiest en zijn werk viel ik bijna om van verbazing: Alan Simon heeft een respectabele cast om zich heen verzameld! Centraal in de loopbaan van Simon staan de live-optredens van zijn rockopera’s, voornamelijk in zijn geboorteland. Hoewel ik zijn naam echt wel eens voorbij heb zien komen, werd ik nooit ergens geconfronteerd met zijn werk, zijn status en de kracht om grote namen om zich heen te verzamelen. Voor de duidelijkheid: wij hebben in de Benelux onze eigen Arjan Lucassen, maar deze Franse meneer mag er ook zijn. Hij heeft in het verleden in diverse projecten onder zijn leiding samen gewerkt met mannen als Alan Parsons, Jon Anderson, Barclay James Harvest, John Wetton, Zucchero, Michael Sadler, Moya Brennan, leden van Supertramp, Midnight Oil, Fleetwood Mac en The Moody Blues. Ik bedoel maar. Ik denk dat de mondhoeken van Lucassen bij het lezen van deze namen licht vochtig zullen worden. Dan zijn ofwel je contacten erg goed, of je hebt een diepe portemonnee. Aan de andere kant; Simon heeft blijkbaar ook veel betekend voor andere artiesten, want als je diep graaft komt zijn naam regelmatig bovendrijven in de credits van andere artiesten en bands. Na de nodige bestudering van zijn loopbaan heeft Alan Simon met zijn Excalibur cd’s veel succes  behaald in Frankrijk en de landen daar om heen, zoals Zwitserland en België.

Op dit album zijn onder andere Moya Brennan (Clannad) Michael Sadler (Saga), Jesse Sibenberg en John Helliwell (Supertramp), Martin Barre (Jethro Tull) en Bernie Shaw (Uriah Heep) actief. Nou, die namen zijn ook niet misselijk zou ik zeggen, en dan noem ik gemakshalve alleen nog maar de namen die ons als proggers in het bijzonder aanspreken. Maar er zijn ook topmuzikanten uit de Keltische muziek te vinden. In noem bijvoorbeeld Siobham Owen, een aanstormend talent binnen de wereld van de Keltische muziek. En al die toppers resulteren dan ook in een zeer aangename en professionele cd. Als Simon alleen verantwoordelijk is voor alle composities, dan verdient hij met terugwerkende kracht ons aller respect en verdient hij ook meer aandacht in muziekbladen en op het internet dan hij nu krijgt. Want eerlijk is eerlijk, ook de recensies van andere albums zijn maar moeilijk te vinden.

Fijne, toegankelijke en bijna radiovriendelijke nummers brengt Simon ons op dit album. Het spectrum is breed te noemen, er zijn elementen van folk, prog en rockmuziek te vinden met daarover heen een behoorlijke celtic saus. Opvallend is dat alle nummers (negentien stuks) veel kwaliteit uitstralen en alle details kloppen, ook op productioneel gebied.

Ik geef een kleine opsomming van een aantal songs. Het Silver Moon met Moya Brennan is bijvoorbeeld weergaloos mooi. De karakteristieke stem van Brennan is natuurlijk al voldoende om je te doen sidderen, maar  het hele nummer is pure atmosfeer. Maar ook de song met gastzangeres en harpeniste Siobham Owen (The Last Lament Of A Fairy)  is door de gebruik van de harp romantisch mooi. Ook daar bewijst Simon dat hij talent aan zich kan binden, want de zang van Owen is eveneens wonderschoon en karakteristiek. Don’t Be Afraid is een song die geïnspireerd lijkt door de Ierse en celtic muziek. Ondanks deze elementen straalt er een sterke popkracht uit, waardoor het nummer geschikt is voor een groot publiek. Als gastmuzikanten staan hier saxofonist John Helliwell en Martin Barre garant voor de instrumenten. Barre is ook verantwoordelijk voor de dwarsfluit in het catchy You Are The Sunshine waar gastzanger en gitarist Jesse Siebenberg ook in figureert. En fijn nummer. Een Floydiaans vleugje muziek vind je in Stonehenge, met de saxofoon van John Helliwell. Zo kunnen we nog wel even doorgaan: naast gedegen composities maken de kwaliteitsmuzikanten dit album tot een cd die absoluut gehoord mag worden.

Zoals gezegd, het is geen pure prog wat je te horen krijgt op “The Dark Age Of The Dragon”, maar de muziek zal elke liefhebber van prog en folk bevallen. Daarvoor is er simpelweg  volop van alles te genieten. Een aanrader dit album.

Ruard Veltmaat

Send this to a friend