AlcantaraAlbum

‘Tamam Shud’ betekent in het Perzisch ‘het is afgelopen’. Toch kondigt het Italiaanse Alcantara met dit album allerminst zijn afscheid aan, maar wordt deze plaat door de band meer beschouwd als een overgang naar een nieuwe fase. Deze transitie heeft wel tamelijk lang op zich laten wachten. De vorige plaat – als we een korte ep uit 2021 niet meerekenen – dateert immers alweer uit 2019.

Wat mij betreft hoeft Alcantara in zijn nieuwe fase niet al te veel uit een ander vaatje te gaan tappen. Het hier gebodene klinkt namelijk erg aangenaam en is prima van kwaliteit. De zang van Sergio Manfredi Sallicano is afwisselend in het Engels en het Italiaans, en dat zorgt voor een dromerig sfeertje met een mediterraan sausje. Net als op “Solitaire” is de muziek zeer gitaargeoriënteerd en zijn de verwijzingen naar Pink Floyd weer volop aanwezig, maar de muziek doet vooral aan het vroegere werk van Airbag denken. Aangezien er hier drie gitaristen aan het werk zijn, is dat natuurlijk niet echt verbazingwekkend.

Met zes nummers die gemiddeld zo rond de zeven minuten klokken, ligt met bovengenoemde referenties het gevaar van eentonigheid wel een klein beetje op de loer. Dat gebeurt niet, daar zijn de nummers gewoon te goed voor. Daarnaast is daar met Sail ineens een hele duidelijke knipoog naar Camel aanwezig, zodat we niet helemaal wegdoezelen bij de dromerige gitaarklanken.

De oplettende lezer zal zich misschien afvragen waarom we bij Progwereld deze plaat niet direct bij het uitkomen hebben besproken. Deze uitgave was bij het uitkomen in 2025 alleen op vinyl te krijgen. Met dank aan het Poolse label OSKAR is de plaat nu ook op cd uitgebracht, waardoor de muziek nu voor een groter publiek toegankelijk is.

De kern van de band is in vergelijking met het vorige album nog steeds present. Wellicht dat met deze nieuwe start de frequentie van uitbrengen van albums wat omhoog geschroefd kan worden, want twee albums in zes jaar is natuurlijk niet heel erg productief. En dat is best jammer, want de kwaliteit van het uitgebrachte materiaal is gewoon goed te noemen. Wellicht dat dit met de hulp van het nieuwe platenlabel wel gaat lukken. Dat zou wat mij betreft een prima ontwikkeling zijn.