
Voor het in Göteborg en Malmö gevestigde postrock-powertrio Barrens is in wezen in 2018 al het zaadje gepland nadat Markku Hildén zich als live drummer voor tournees door Europa en China aansloot bij het andere project Scraps of Tape van gitarist Johan G. Winther en bassist Kenta Jansson. De chemie tussen hen was meteen voelbaar en de contouren van wat later Barrens zou worden, werden geschetst in talloze busjes, treinen, vliegtuigen en bars, terwijl ze samen de wereld rondreisden.
Thuisgekomen in Zweden zette het trio hun verzameling noten en motieven snel om in demo’s. Het eerste resultaat in 2020 was “Penumbra”, een debuutalbum met instrumentale, synthgedreven postrocknummers waar Johan G. en Kenta ook de toetsenpartijen voor hun rekening namen. Vijf jaar na “Penumbra” komt Barrens met zijn tweede leg “Corpse Lights” met daarin de bekende balans tussen schoonheid en brutaliteit, kalmte en chaos, licht en donker. Het wordt voortgestuwd door een dreunende bas en het bekende postrock drumwerk. Naast atmosferische synthesizers en uitwaaierende gitaren is ook stilte en sfeer een belangrijk onderdeel, alsof er een extra onzichtbaar bandlid aanwezig is.
De albumtitel is namelijk niet zomaar gekozen. “Corpse Lights” verwijst naar kleine gekleurde lichtjes dat volgens het volksgeloof verschijnt in de buurt van een huis waar iemand op het punt staat te sterven en de overledene begeleid langs het pad naar hun uiteindelijke rustplaats. Dit soort lijklichten wordt vaak geïnterpreteerd als het bewijs dat de ziel het lichaam verlaat, en verbeeldt Barrens’ idee van muziek maken als een vorm van cathartische bevrijding.
Met catharsis wordt het opwekken en uiten van sterke emoties bedoeld, wat weer zuiverend en verlichtend werkt. Het muzikale schrijfproces van Barrens is daarmee naast een uiting van vreugde, licht en bevrijding, vooral een van duisternis, zwaarte en spanning wat past in dit conceptalbum dat draait om thema’s als verandering, metamorfose en transformatie.
Grote namen uit dit genre zoals Mono, God Is An Astronaut, Mogwai, Long Distance Calling, en ook het loodzware Russian Circles zijn de muzikale lichtbakens waar Barrens mee vergeleken kan worden. Barrens maakt met “Corpse Lights” iets levends en levert zonder een woord te hoeven zeggen weer een nieuwe ster aan het postrock firmament op. Hun licht leidt je langs aanzwellende klanken en bedwelmende effecten, die uitmonden in gewelddadige erupties en uiteindelijk oplossen in het grote niets.