
Is het een superband? Is het een (halve) coverband? Nee, het is Beat, de reïncarnatie van de jaren 80-versie van King Crimson. Superband, want holy moly wat een bezetting. Adrian Belew en Tony Levin worden bijgestaan door gitarist Steve Vai en Tool-drummer Danny Carey. Coverband, want ze spelen geen eigen werk, maar nummers van de drie albums “Discipline”, “Beat” en “Three of a Perfect Pair” van King Crimson uit de jaren 80. Maar het is een halve coverband, want Belew en Levin maakten zelf deel uit van KC in die tijd, naast Bill Bruford en natuurlijk Robert Fripp.
Beat lijkt een bij elkaar geraapte gelegenheidsformatie, maar schijn bedriegt. Belew en Vai hebben beiden een verleden bij Frank Zappa. Carey speelde samen met bassist Les Claypool op Belews albums “Side One” en “Side Two” uit 2005. Bovendien toerde King Crimson in 2000 een serie ‘double headliner’ concerten met Tool.
Dan de vraag: een soort King Crimson zonder Fripp, kan dat? Jazeker, eerder waren er diverse Projekcts die (door) King Crimson (geïnspireerde) muziek uitbrachten, met de zegen van Fripp. Het maakt hem niet uit als anderen de muziek van KC levend houden, zolang ze de naam niet gebruiken, de rechten daarvan liggen exclusief bij Fripp.
En niet vergeten: in de muziek van de drie albums zat een groot aandeel van Belew, die daarnaast alle teksten schreef en de zang voor zijn rekening nam. Beat is dus een gelegenheidsformatie die deze muziek nieuw leven inblaast via een uitgebreide tour, waarvan het album en de Blu-ray de weerslag vormt.
Ik moet bekennen dat die periode niet mijn favoriete albums van KC heeft opgeleverd. Ik heb ze wel, maar luister er na de jaren 80 eigenlijk nauwelijks meer naar. Ik ben dus eerst maar eens begonnen om deze een paar keer te draaien, voordat ik dit album heb beluisterd en de bijbehorende video bekeken. Mijn probleem destijds was dat ik na de zang van John Wetton op de voorgaande albums, Belew altijd een ontzettende stijlbreuk heb gevonden. Maar ja, alles bij elkaar is Belew langer de frontman geweest van King Crimson (1981-2008) dan Wetton (of Gordon Haskell en Greg Lake).
In retrospect zijn dit drie albums van een geweldige muzikale kwaliteit, die in het oeuvre van KC helemaal niet misstaan. De muziek heeft de tand des tijds glansrijk doorstaan, maar het is wel opvallend dat de muziek nauwelijks nog live is gespeeld nadat Belew de band verliet. Des te mooier dus dat Beat nu het prog- en KC-minnend publiek hernieuwd kennis kan laten maken met de muziek uit deze periode. Interessant is dat ook het derde album “Three of a Perfect Pair” volop aandacht krijgt. Dit album kwam met hangen en wurgen tot stand, meningsverschillen volgende elkaar op en na de tour rond het album hield KC het in 1984 weer voor gezien tot 1994.
De muziek van King Crimson is nooit gemakkelijk, en dat geldt zeker voor deze drie albums. Maar de vier muzikanten weten er wel raad mee. Dat Belew en Levin dit kunnen is wel duidelijk, maar hoe brengen Steve Vai en Danny Carey het ervan af? Vai speelt de partijen van Robert Fripp feilloos, maar geeft er genoeg zijn eigen draai aan om het interessant te houden. Carey is in deze formatie niet de hardhitter die hij doorgaans in Tool is en speelt zich gepast ingehouden door het repertoire. Technisch zijn de twee muzikanten natuurlijk de absolute top, dus minder mogen we eigenlijk ook niet verwachten.
Moeten we nog specifieke nummers hier apart noemen? Nee hoor, Beat speelt een geweldige set zo’n twee uur, waarin alle relevante tracks voorbij komen. Nou vooruit dan: Neal and Jack and Me, Man With an Open Heart, Industry, Indiscipline en gelukkig ook Larks’ Tongues in Aspic Part III, het staat er allemaal op, en het is onmogelijk om er eentje aan te wijzen die er bovenuit springt. Alle drie albums krijgen evenveel aandacht. Eén nummer valt buiten de scope van dit drietal, de toegift Red van het gelijknamige laatste album waarop John Wetton te horen is.
De muziek hóren is al geweldig, maar om te zién hoe vier toch redelijk bejaarde mannen veel plezier beleven aan het spelen van de nummers is nog veel beter. Ik raad daarom aan om vooral de Blu-ray aan te schaffen, dan krijg je er ook de gesprekjes en aankondigingen tussendoor bij. Die ontbreken helaas bij de audio-CD.
CD Special Edition
CD Limited Edition
LP