Bjørn RiisAlbum

“Lifandi” is na vijf studioalbums en twee ep’s het eerste livealbum van Bjørn Riis, gitarist van de Noorse progband Airbag. We hebben het hier trouwens over een mini-album van slechts vier nummers. Wel zijn deze stuk voor stuk sterk, en wees nou eerlijk: als je vier nummers mag selecteren voor een album, zullen dat waarschijnlijk een pakkend nummer, een instrumentale track, een ballade, en een epic zijn. Dat is dan ook precies wat Riis heeft gedaan.

Lifandi is het oud-Noorse woord voor ‘levend’, en dat vindt zijn weerslag in de rauwe energie en de directheid van een optreden. Anders gezegd: de stevige, melodieuze muziek van Riis en consorten heeft live een flinke meerwaarde ten opzichte van het studiowerk. De nummers zijn in 2025 opgenomen tijdens de Europese toer ten behoeve van het album “Fimbulvinter”, om exact te zijn op 16 oktober dat jaar, de dag dat zijn held Ace Frehley ongelukkig door een val in de studio om het leven kwam. “Lifandi” is een eerbetoon aan de Kiss-frontman, maar het eert ook de livemuziek in het algemeen.

Bjørn Riis laat zich hier bijstaan door Simen Valldal Johannessen op toetsen, Arild Brøter op drums, en Øystein Sootholtet op basgitaar. Samen staan ze garant voor bijna een half uur dampende muziek. “Lifandi” gaat van start met het ook als single verschenen Gone, een smakelijk rechttoe rechtaan-nummer. Het is fijn om te horen dat Riis qua hardrock dezelfde intensiteit aan de dag legt als Lee Abraham. Het nummer heeft een onmiskenbare postrock-opbouw, waarbij alles groter en voller wordt, maar niet te. Een strak drumpatroon van Brøter (Pymlico) houdt de richting goed vast.

Het werkstuk vervolgt met het instrumentale Getaway en het gevoelige Where Are You Now, twee publiekslievelingen die oorspronkelijk op “Forever Comes to an End” (2017) staan. Getaway is een meeslepend gebeuren met een tussenstuk dat nauw aansluit bij het vorige nummer, terwijl Where Are You Now een heerlijk liedje is dat niet had misstaan op een album van Airbag. Dat het instrumentale Fimbulvinter deze ep mag afsluiten, is meer dan logisch. Deze zorgvuldig opgebouwde epic laat Riis op zijn allerbest horen. De instrumentale track bevat namelijk zalige akkoorden, gave loopjes met sprankelende tokkels en tot slot een daverende solo in David Gilmour-stijl.

“Lifandi” is absoluut te kort qua speelduur. Riis en de liefhebbers van zijn kwaliteiten verdienen een volledig album, zeker weten. Kom op toverfee, laat je vleugels fladderen en zwiep er lustig op los met uw toverstafje.