
De oosterburen Hansi Arnold en Ottfried Mietzke vormen al vele jaren een duo. Hun eerste album verscheen in 2015 en het hier besproken schijfje is inmiddels nummer acht in hun discografie. Bij ons stonden ze echter nog niet eerder op de radar.
We hebben hier te maken met een conceptalbum, al wordt nergens duidelijk waar het precies over zou moeten gaan. Muzikaal kun je dit duo in het vakje neoprog plaatsen. In stijl doen ze denken aan een band als Timelock; bij vlagen roept de stem van Hansi Arnold zelfs associaties op met Timelock-zanger Ruud Stoker. Helaas slaat Arnold vocaal met grote regelmaat de plank mis. Het is niet echt vals, maar het schuurt er soms akelig dicht langs. Daarbij hanteert hij geregeld een timbre dat simpelweg niet prettig valt, en neigt hij bovendien naar een te theatraal stemgebruik. Het maakt hem niet bepaald aangenaam om naar te luisteren. In Ancient Spirits In The Sea zingt Judith Kurz mee, maar haar klassieke benadering past erbij als een paar schoenen dat twee maten te klein is.
Muzikaal hoor ik in elk nummer wel goede elementen: een lekkere zwevende toetsensolo, een pakkende gitaarsolo of een smaakvolle orkestratie. Daar staat echter tegenover dat ze in ieder nummer ook meermaals de plank misslaan. Dat zit hem vooral in de overgangen, die vaak tenenkrommend zijn. De keuzes die ze maken passen vaak niet, en roepen meer dan eens gefronste wenkbrauwen op. Bovendien willen ze te veel in één nummer stoppen, waardoor de muziek al snel volgepropt aandoet.
En dan is de gifbeker nog niet leeg. Productioneel rammelt het album aan alle kanten. De zang ligt niet fijn in de mix en klinkt te schel. De drums klinken alsof ze uit een kastje komen, terwijl dat niet zo is. Ook binnen de nummers hoor je duidelijke productieverschillen, zoals instrumenten die plotseling een stuk harder klinken.
Alles bij elkaar is “Circles” een zeer matig album waarop bijzonder veel aan te merken valt.