
Casual Silence is terug. Vijftien jaar na het succesvolle album “Vertical Horizon” is er eindelijk weer muziek van deze Brabantse progressieve rockband. De diverse bandleden hebben in de tussentijd niet stilgezeten en ieder hun eigen muziek gemaakt, zonder daarbij elkaar uit het oog te verliezen. Na een succesvolle try-out in de Cacaofabriek in 2022 besloot te band weer samen verder te gaan. Na een aantal optredens is het ook weer tijd geworden voor nieuwe muziek. De huidige EP is daarvan het eerste hernieuwde levensteken, meer muziek gaat zeer waarschijnlijk volgen.
Het eerste nummer heet zeer toepasselijk Back Again. Een herintroductie van de band en een terugkeer naar de vertrouwde symfonische/prog-rockstijl van Casual Silence. Het nummer combineert de zang van Rob Laarhoven met instrumentale stukken, waarbij voldoende ruimte wordt gegeven aan gitaren, toetsen en drums. Melodische structuren met rock-elementen en invloeden uit symfo, pop en progressieve metal maken de muziek direct herkenbaar.
Het titelnummer is met ruim acht minuten het meest uitgebreide stuk op deze EP. Het nummer start met rustige gitaarmuziek en zachte zang. Tekstueel is het nummer ook zeer emotioneel. De opbouw van het nummer is sterk en bouwt langzaam op naar heftigere structuren, eenvoudige rustige secties bouwen uit naar bombastisch samenspelmomenten. De lengte van het nummer laat ook duidelijk ruimte voor diverse instrumentale solo improvisaties.
Burning Sun is met vier minuten aan de korte kant. Energiek, strak en goed in het gehoor liggend, met herhalende refreinen en poppy invloeden maakt dit nummer zeker kans op enige airplay. Voor de progliefhebber ontbreken hier de lange instrumentale intermezzo’s. Als single zal dit nummer zeker werken.
Met The 6th Season wordt de EP alweer afgesloten. Dit nummer doet vooral denken aan de symfonische rockopera’s die Henry Meeuws met zijn Medea-project aan ons voorschotelde. Een heerlijke balans tussen ingetogen rustige momenten en heftigere passages met krachtigere vocalen en indrukwekkend instrumentaal samenspel.
Na een lange afwezigheid is Casual Silence weer terug in ons prog-landschap met een EP die de kenmerkende muzikale identiteit van de band laten horen. De band voelt zich duidelijk thuis in melodische progressieve rock. Ondanks de korte speelduur van deze EP heeft de band zich niet ingehouden in de lengte van de nummers. Met nummers van circa vijf tot ruim acht minuten kan iedere bandlid zijn muzikale kunde tonen, maar is er ook ruimte voor samenspel, emotionele stemmingswisselingen en improvisaties. Casual Silence is back en het voelt meteen vertrouwd.