Clive NolanAlbum

Als er een nieuw album van Clive Nolan op de rol staat (en dat gebeurt nogal eens) steekt uw recensent altijd digitaal zijn vinger op om het album te recenseren. De reden voor mij is simpel. Ik volg Nolan sinds eind jaren 80 op zijn pad dat hem via Pendragon, Strangers on a Train, betekenisvolle samenwerkingen, Arena en zijn musicalproducties tot hier hebben geleid.

In het begin van dit jaar kwam Nolan met “The Mortal Light”, een nieuwe Alchemy musical, en nu met een soort van opvolger van “Song of the Wildlands” uit alweer 2021. De Nolan trein dendert dus in sneltreinvaart door. Voor mij zit ‘m daar juist de kracht én de zwakte. Houd je van zijn muziek, zeg maar ergens tussen “She” en “Song of the Wildlands”, zul je ook weer genieten van “Song of The Winter Throne”. Want gaat u er maar weer rustig voor zitten. Hij brengt met dit nieuwe album een nieuwe Viking-musical waar de bombast en de typische Nolan-sound hoogtij vieren.

Dit album vertelt het verhaal van Haakon Håkonsson. Wie zegt u? Op basis van een blik in het tekstboekje en Wikipedia een korte samenvatting: Haakon Håkonsson was van 1217 tot 1263 koning van Noorwegen. Middeleeuws Noorwegen kwam gedurende zijn regering tot zijn hoogtepunt. Het verhaal begint wanneer zijn moeder Inga claimt dat Haakon een zoon is van koning Haakon III Sverresson. Inga houdt haar zoon in eerste instantie verborgen. Op een gegeven moment brengen strijders de jonge Haakon naar het hof. Zij komen in een sneeuwstorm terecht en slechts de twee sterkste mannen overleven deze barre tocht. Als Haakon koning is, wordt hij bekend door zijn gebiedsuitbreiding richting Denemarken, Groenland en IJsland. De Hebriden en Orkney eilanden (nu Schotland) waren al Noors bezit. Haakon sterft door een ziekte in 1263 in Kirkwall op Orkney.

Het album leunt met name op de orkestraties van Clive Nolan en wordt verrijkt met Viking-instrumenten. Dit geeft het album een echte Noordse sfeer. De rollen worden vertolkt door Gemma Ashley (Solveig), Ryan Morgan (Haakon Haakonsson), Christina Booth (Tyra), Nathalie Barnett (Freya) en Ross Andrews (verteller).

Ik vond het een uitstekend idee dat Nolan met “Song of the Wildlands” voor hem wat nieuwe paden aan het betreden was. Het Noordse winterse geluid hechtte goed aan zijn melodieuze en zeker bij de musicals volle en bombastische stijl. En ook op dit nieuwe album heeft hij zijn zaakjes prima voor elkaar: de songs zitten goed elkaar en de zang wordt uitstekend verzorgd. En ook deze cd komt alleen tot zijn recht als je het in z’n geheel luistert en als totaalproduct beschouwt. Maar het nieuwe is er wel een beetje af.

En ik weet, dit is heel persoonlijk: waar ik bij “The Mortal Light” wel gekluisterd aan het tekstboekje meegenomen werd in het verhaal, gebeurt dat bij “Song of the Winter Throne” veel minder. Nogmaals, dat betekent niet dat de kwaliteit niet goed is, integendeel zelfs. Maar dit album brengt mij niet in vervoering. Ik had er meer van verwacht.