DaalAlbum

Toe maar, twee nieuwe Daal-albums in een jaar! De albumtitel “Live: Waves from the Underground” kan je echter op het verkeerde been zetten. Het is geen liveoptreden van Daal voor publiek, maar betreft de opname van intense driedaagse studio improvisatiesessies in Rome in oktober 2023. Het is ontstaan vanuit een compleet andere ervaring dan het tegelijkertijd uitgebrachte studioalbum “Decoding The Emptiness”, waar negen maanden over gedaan werd.

Je kunt niet zeggen dat het ene album beter is dan het andere. Het zijn twee verschillende albums van Daal met totaal verschillende muzikale insteken. Waar in “Decoding The Emptiness” het hele instrumentale spectrum wordt bezocht en uitgediept, bezorgt “Live: Waves from the Underground” je veel meer een trip ervaring. Het laat zien of beter gezegd horen hoe uniek en sterk Daal van het verfijnde en diepgaande gecomponeerde eerstgenoemde album tot het ter plekke bedachte tweede kan uitgroeien.

In vijf kwartier legt dit album de energie en directheid van pure improvisatie vast. Het begint en eindigt kort met wat Italiaans gekeuvel in de studio terwijl de instrumenten ingeplugd worden. Tussendoor is er een eruptie van creatieve vrijheid en verbinding tussen muzikanten die experimenteren zonder vooraf gedefinieerde patronen. De geluiden zijn vloeiend, onvoorspelbaar en overweldigend en zijn spontaan ontstaan uit muzikale intuïtie, met ontmoetingen tussen verschillende muzikale werelden en invloeden.

Om een tip van sluier op te lichten; je hoort met name in de percussie flashbacks naar de psychedelische rock uit de jaren 60, net nadat The Pink Floyd Sound zijn naam ingekort had. Ook de oude elektronica van Tangerine Dream is van de zolder gehaald en geregeld wordt de Mellotron met heel veel liefde en passie beroerd. En toch is het weer een soepele mix van krautrock tot jazz via RIO naar de weelderige Italiaanse symfonische rock geworden en klinkt het allemaal als een progressief geheel.

De cryptische songtitels bevatten coördinaten die onder andere verwijzen naar het Italiaanse Bergamo en Rome, het Engelse Kensington en Paddington, maar ook Tsjernobyl en Zuid-Soedan. Waar W.F.T.U. voor staat is mij nog niet duidelijk, laat staan wat de relatie is met het jaartal. Hoewel het anders klinkt, zijn de twee (afwijkende) Daeconstruction-nummers minder mysterieus dan het lijkt. Daeconstruction Brain Melody is een deconstructie van Brain Melody, dat komt van het debuutalbum “Disorganicorigami” uit 2009 en dat vooral klinkt als zalige Camel-muziek uit hun beginjaren. Daeconstruction Decalogue, Part I komt van “Decalogue of Darkness” uit 2018 en wordt voor de vuist weg gespeeld.

Beide albums zijn los verkrijgbaar, maar ook samen te koop in een gelimiteerde oplage van honderd exemplaren, in een exclusieve houten boxset. Hiermee bezit je een unieke uitgave die de sonische en artistieke capaciteiten van Daal op dit moment laat zien. Bevalt hun muziek? Koop ook maar gelijk hun oudere exemplaren, ze zijn allemaal van een even hoog niveau.