FaunAlbum

Muzikanten die pagan folk maken, combineren traditionele folk, middeleeuwse muziek en neopaganistische thema’s met moderne (elektronische) elementen. De focus ligt op natuurcycli, mythologie en een geïdealiseerde, premoderne wereld. Toe maar. Het instrumentarium bestaat uit luiten, fluiten, doedelzakken, draailieren, Keltische harpen en wat al niet. Niet direct prog en het is dan ook niet vreemd dat een bekende vertegenwoordiger van dit genre, Faun, niet op onze site voorkomt. Bij hun twaalfde album is het dan toch raak.

Bandleider Oliver Satyr bestudeert als filoloog middeleeuwse talen en hij brengt de nodige taligheid in zijn muziek terug. Naast oud-Europese talen horen we ook ‘gewoon’ Engels, Duits, Frans of een variant hiervan. “Hex” gaat over mythes en legendes van verschillende culturen, waarbij de magische rol van de vrouw in de loop van de geschiedenis centraal staat. Vrouwen die iets bijzonders konden of deden werden vaak weggezet als heks, vaak niet met goede afloop.

Het is absoluut folk wat op “Hex” te horen is. Mannen en vrouwen zingen zich solo en samen door de twaalf vrij korte nummers heen. Je hoort de lang vervlogen tijden door de klanken van het bijzondere instrumentarium. Naast de gezongen passages is er altijd ruimte voor een instrumentaal stuk, waarop de muzikanten ‘los’ gaan. De authentieke instrumenten zorgen voor een bijzonder geluid. Het is bepaaldelijk geen rock, al geven de drums wel nadrukkelijk het tempo aan. De synthesizer en de beats zorgen voor een verbinding tussen de oude wereld en het moderne. Als de instrumenten soepel en melodieus en harmonieus samengaan, verschijnt soms een symfonische gloed over de klanken. En dat is iets wat ons soort mensen toch deugd doet. Twee gasten zorgen voor enige variatie. Op Nimue zingt Chelsea Wolfe mee (vrij hoog en ijl), terwijl de Turkse Fatma Turgut voor een oosters tintje toevoegt aan Umay.

De muzikanten en zangers van Faun zijn een goed ingespeeld gezelschap en weten moeiteloos uiteenlopende sferen te creëren; ze stralen vrolijkheid uit, raken de gevoelige snaar, zoeken het mysterie op of hullen zich in somberheid. Een duidelijk twijfelgeval dus, maar de soms fraaie muzikale passages deden me over de streep trekken.